[Εμπιστευτικά] Πάλι καβγάς;
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Αν δεν με απατά η μνήμη μου, την τελευταία φορά που η κυβέρνηση συγκρούστηκε με τον Σόιμπλε και το ΔΝΤ την πήραν με το φορείο. Την κυβέρνηση.
Εκτοτε παραμένει στην Εντατική.
Τώρα και από το πουθενά έμπλεξε ξανά σε καινούργιο καβγά με τους ίδιους. «Μάχη» το λέει ο Πρωθυπουργός, αν κατάλαβα καλά από την πρόσφατη εκπομπή του στην ΕΡΤ.
Η ιστορία αρχίζει και μου θυμίζει το γνωστό ανέκδοτο με τον κυνηγό και την αρκούδα, το οποίο κωλύομαι να γράψω διότι εμπίπτει στον νόμο περί ασέμνων.
Η αιτία του καβγά δεν είναι απλώς ανούσια αλλά και εντελώς περιττή.
Ούτως ή άλλως, τη συμμετοχή ή μη του ΔΝΤ στο πρόγραμμα δεν θα την αποφασίσει η Ελλάδα. Θα την αποφασίσουν το ίδιο το ΔΝΤ και οι δανειστές.
Η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να έχει τη γνώμη της αλλά στην προκειμένη περίπτωση μετράει όσο η γνώμη ενός μικρού κράτους-μέλους του Eurogroup, δηλαδή ελάχιστα. Γιατί λοιπόν να τσακώνεσαι για κάτι που δεν περνάει από το χέρι σου;
Ακόμη περισσότερο που ο Σόιμπλε διατύπωσε ένα ισχυρό επιχείρημα: διαπραγματευτήκαμε, συμφωνήσαμε, υπογράψατε, ψηφίσατε, αφήστε τώρα τις κουβέντες κι εφαρμόστε το ρημάδι που ψηφίσατε. Με το ΔΝΤ, εννοείται.
Περιέργως είναι στην ουσία του το ίδιο επιχείρημα που χρησιμοποίησε και ο Πρωθυπουργός απέναντι στους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ: ξέρατε τι έχουμε να εφαρμόσουμε κι έτσι εκλεγήκατε βουλευτές, τώρα γιατί γκρινιάζετε;
Τα πράγματα λοιπόν είναι απλά. Αν η κυβέρνηση δώσει την αίσθηση ότι αμφισβητεί τη συμφωνία και ότι επιχειρεί να ξανανοίξει τη διαπραγμάτευση θα διαπράξει ένα κολοσσιαίο σφάλμα. Το οποίο και θα πληρώσουμε μαζί της, όπως πληρώσαμε ακριβά τις αδιανόητες παλινωδίες του προηγούμενου εξαμήνου.
Η βελτίωση ή ακόμη και η ελάφρυνση της συμφωνίας (στόχοι απολύτως θεμιτοί) περνούν μόνο μέσα από την υλοποίηση και όχι την αμφισβήτησή της.
Τόσο απλό. Και τόσο αυτονόητο. Δεν βλέπω τι δεν καταλαβαίνουν.
Εκτός κι αν κάποιοι αφελείς βαυκαλίζονται ότι η λύση βρίσκεται στην αερολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που αποφάσισε, λέει, από μόνο του να επιτηρεί (!) το ελληνικό πρόγραμμα και να διοργανώνει διάλογο κάθε τρίμηνο. Θα μοιράζουν και καφέ με βουτήματα.
Ή εκτός και αν ο καβγάς στήνεται άλλη μια φορά για αυστηρά εσωτερική κατανάλωση. Για να δείξουμε δηλαδή ότι παλεύουμε σκληρά, ότι μας περιτριγυρίζουν εχθροί και ότι δεν σηκώνουμε μύγα στο σπαθί μας.
Αν είναι έτσι, τότε ο καβγάς αυτός δεν είναι απλώς περιττός. Είναι και κουτός.
Google news
