[Αγιογραφίες] Εγγαστριμυθία
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Εχει χιούμορ. Εχει ωραίες ιδέες. Και κατάφερε και το ακατόρθωτο – να μπει στη Βουλή. Ποιος; Ο κατά Τσίπρα Βασίλης Λεβέντης. Εκτός από τα χαρίσματα που του αναγνώρισε ο Πρωθυπουργός, ο πρόεδρος της Ενωσης Κεντρώων απέδειξε προχθές ότι διαθέτει κι άλλο ένα: τηλεοπτική σαγήνη. Τέτοια σαγήνη που τη δική του συνέντευξη είδαν το βράδυ της Δευτέρας διπλάσιοι τηλεθεατές απ’ ό,τι τη συνέντευξη του Πρωθυπουργού.
Είναι μάλλον αδόκιμο να βγάζει κανείς πολιτικά συμπεράσματα από μετρήσεις τηλεθέασης. Θα όφειλε άλλωστε να αναγνωρίσει ότι μια αμιγώς πολιτική συνέντευξη δεν είναι εύκολο να ανταγωνιστεί με όρους θεάματος ένα (τοκ) σόου στο οποίο πρωταγωνιστεί ένας βετεράνος της μεταμεσονύκτιας τηλεδιασκέδασης, όπως ο Λεβέντης.
Ο ίδιος ο Τσίπρας πάντως το διασκέδασε, αν κρίνει κανείς από τον ενθουσιασμό του στο τέλος της εκπομπής. Βοήθησε σε αυτό και το τελετουργικό που ήταν κουρδισμένο σύμφωνα με τα γνώριμα στάνταρ της δημόσιας τηλεόρασης.
Υπό άλλες συνθήκες, θα μπορούσε κανείς να γκρινιάζει σήμερα για την αδυναμία του Πάνου Χαρίτου να τιθασεύσει τον τηλεοπτικά επιδέξιο Τσίπρα, που καταβρόχθιζε μονολογώντας τον τηλεοπτικό χρόνο. Θα μπορούσε να εστιάσει στην εμμονή του συντονιστή να χρονομετρά παθητικά τη διαδικασία, αντί να τη συντονίζει παρεμβαίνοντας. Αλλά θα ήταν παράλογο – και ανιστόρητο – να εγείρει κανείς τέτοιες απαιτήσεις έναντι της ΕΡΤ.
Ως σύμβολο της παλινόρθωσης της δημόσιας τηλεόρασης, ο Χαρίτος έκανε τη δουλειά του. Πρόκειται για μια δουλειά που δεν απαιτεί ούτε περγαμηνές πολεμικού ανταποκριτή ούτε ταλέντα άνκορμαν. Ο πήχης είναι χαμηλά. Το ανιαρό περνιέται για σοβαρό και η κατατονία για νηφαλιότητα. Ο αμέτοχος ταυτίζεται με τον αμερόληπτο. Την αποστολή θα μπορούσε να φέρει εις πέρας και η κούκλα του εγγαστρίμυθου – μόνη της, χωρίς τον εγγαστρίμυθο.
Αν έχει νόημα να συζητάει κανείς εκ των υστέρων μια διαδικασία που εκτυλίχθηκε κατά το στερεότυπο, είναι γιατί ο Πρωθυπουργός την παρουσίασε περίπου ως τομή σε σχέση με τις προστατευμένες συνθήκες που επέλεγαν οι προκάτοχοί του. Παρουσίασε ως νεωτερισμό ελεύθερου διαλόγου αυτό που δεν ξεπέρασε τα όρια του ρετρό.
Είναι νωρίς να μιλήσει κανείς για την απομάγευση του φαινομένου Τσίπρα – κι ας μην «έκανε νούμερα» η εμφάνισή του. Ωστόσο, τα «νούμερα» είναι μια πρώτη ένδειξη ότι το φαινόμενο εισέρχεται στη φάση που δεν αρκεί η σκηνική του υπεροχή. Το φωτογενές μέσο δεν μπορεί πια να υποκαθιστά το μήνυμα.
Είναι η φάση κατά την οποία όση γοητεία κι αν επιστρατεύσεις, στο κατάκοπο και αποκαρδιωμένο σου ακροατήριο θα ακούγεσαι σαν να απαγγέλλεις τον Χρυσό Οδηγό.
Google news
