Ο Βασίλης Λεβέντης είναι μια ιδιόρρυθμη περίπτωση στην πολιτική. Ολόκληρη τη δεκαετία του 1990 έπαιξε τον ρόλο του τηλεϊεροκήρυκα. Η καθημερινή παρουσία του σε ένα πειρατικό κανάλι ήταν κάτι ανάμεσα σε πολιτικό κουτσομπολιό και παραδοσιακή γκρίνια – με ιδιαίτερες εξάρσεις όταν πλήττονταν τα συμφέροντά του. Κορυφαία στιγμή του, όταν φώναζε για δρώντες πολιτικούς «να πάθουν καρκίνο» επειδή τα όργανα του κράτους προσπάθησαν να γκρεμίσουν την κεραία που μετέδιδε το πρόγραμμά του στον Υμηττό.
Η ουσία είναι ότι την ώρα που ο Βασίλης Λεβέντης άρχισε να αναφέρεται όλο και πιο συχνά ως το σύμβολο της λεγόμενης trash TV, της σκουπιδοτηλεόρασης, εκείνος κατάφερε να επιβιώσει – τόσο στην κυριολεξία όσο και ως δημόσιο πρόσωπο, έστω στο περιθώριο, αλλά με μεγάλη αναγνωρισιμότητα.
Αν τα πράγματα συνέχιζαν να κυλάνε ευθύγραμμα, αυτό δεν θα άλλαζε. Το πολύ πολύ ο Βασίλης Λεβέντης να κουραζόταν και ο ίδιος από την επανάληψη και κάποια στιγμή να αποζητούσε την ανάπαυση του πολεμιστή. Αλλά ήρθε η χρεοκοπία το 2010. Και τα γεγονότα που ακολούθησαν, εκτός των τραγικών επιπτώσεων που είχαν στην οικονομική ζωή, στο ιδεολογικοπολιτικό κλίμα και στην καθημερινότητά μας, απέδειξαν και ότι η πολιτική μας ζωή κινούνταν σε ένα πλαίσιο κοντινό στην trash αισθητική του Βασίλη Λεβέντη. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, θα ήταν κρίμα να λείπει από τη μεγάλη εικόνα ένας εκ των βασικών θεμελιωτών της. Και στις τελευταίες εκλογές η λαϊκή βούληση διόρθωσε την trash ανορθογραφία.
Ενόψει εξελίξεων και μετά τη σύγκληση του Συμβουλίου Αρχηγών, στο οποίο ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας θα διεκδικήσει από τους πολιτικούς αρχηγούς ευρύτερη συναίνεση, ο Βασίλης Λεβέντης μπορεί αίφνης, αν το θελήσει, να διεκδικήσει τον ρόλο του ρυθμιστή. Αρκεί να δηλώσει στήριξη στις επιλογές του Τσίπρα, άνευ όρων είτε με κάποιους προσχηματικούς όρους, και θα μπορούσε να καταλάβει ακόμα και υπουργείο. Είναι παράταιρο; Σωπάτε καλέ, που θα ‘λεγε και ο Νίκος ο Νικολόπουλος.
Αλλά μπορεί να στηρίξει ένα Μνημόνιο αυτός ο αντιμνημονιακός; Εδώ μπορεί ο θεμελιωτής του αντιμνημονίου Πρωθυπουργός. Αν μάλιστα στόχος του Βασίλη Λεβέντη είναι να γραφτεί στας δέλτους της Ιστορίας ότι χρημάτισε σε κάποιο Υπουργικό Συμβούλιο, το καίει το μαγαζί μαζί με τις αντιμνημονιακές περγαμηνές του. Καλύτερος ήταν ο Καρατζαφέρης;
Το ζήτημα λοιπόν δεν είναι του Λεβέντη. Είναι του ΣΥΡΙΖΑ. Θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ να είναι το κόμμα που θα διαλύσει το ασφαλιστικό σύστημα με την ενεργό συμμετοχή τού θεμελιωτή του trash; Να θυμόμαστε μόνο ότι κάποιες φορές, όπου αποτυγχάνει η ιδεολογία, μπορεί να έχει καθοριστικό ρόλο η αισθητική.