[Στερεότυπα] Η ΝΔ ως πρόβλημα

Επειτα από την ιδεολογική περιπέτεια της αμφιταλάντευσης απέναντι στο πρώτο Μνημόνιο, η οποία επέτρεψε σε πολλές φυγόκεντρες δυνάμεις να πορευθούν προς τα ριζοσπαστικά άκρα, και μετά τη χαμένη ευκαιρία της διακυβέρνησης Σαμαρά, έχει έλθει η ώρα η ΝΔ να ανασυγκροτηθεί ιδεολογικά και στην πορεία να αναδιατυπώσει με σημερινούς όρους το σύνθημα του ιδρυτή της Κωνσταντίνου Καραμανλή: «Ανήκομεν εις την Δύσιν».

Προς την κατεύθυνση αυτή, η υπηρεσιακή προεδρία του Βαγγέλη Μεϊμαράκη θα μπορούσε να μην είναι μεταβατική αλλά να είναι η λύση. Οι πολιτικές εξελίξεις απέδειξαν ότι ο προσωρινός (και πλέον υποψήφιος) πρόεδρος του κόμματος δεν ήταν προετοιμασμένος για αυτόν τον ρόλο. Οι εκλογές του Σεπτεμβρίου έδειξαν ότι η ΝΔ δεν ήταν έτοιμη να προτείνει την οργάνωση της ζωής μετά τον ΣΥΡΙΖΑ. Η αξιωματική αντιπολίτευση κινήθηκε, και πολιτικά και επικοινωνιακά, στην πεπατημένη, και μόνο: έλπιζε ότι θα εισπράξει εκλογικά τη φθορά του σχήματος ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Από ιδεολογική οκνηρία;

Οπως και να έχει, το μεγαλύτερο πρόβλημα της ΝΔ σήμερα δεν είναι το πρόσωπο που θα ηγηθεί του κόμματος όσο η ιδεολογία που θα προτείνει – μάλιστα το ιδεολογικό προφίλ που θα κάνει εμφανή την ευρωπαϊκή ταυτότητά της. Και το δυστύχημα για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι ότι τα πρόσωπα που διεκδικούν σαφή ιδεολογική ταυτότητα (Κεντροδεξιά ο Κυριάκος Μητσοτάκης, Ακροδεξιά ο Αδωνις Γεωργιάδης) δεν κατάφεραν να καθορίσουν την ατζέντα της εσωκομματικής συζήτησης. Οι άλλοι δύο υποψήφιοι, Μεϊμαράκης και Τζιτζικώστας, εκφραστές της εθνολαϊκής κοινοτοπίας και της γενικολογίας, της παράδοσης των ιερών φετίχ του κόμματος και του κρατισμού, ακόμα και αν ελέγξουν το κόμμα, θα δυσκολευτούν να αποκτήσουν έρεισμα ευρύτερα στην κοινωνία.

Το αποτέλεσμα, συνεπώς, των εκλογών στη ΝΔ παίζει να είναι ακόμα μια πράξη εσωστρέφειας. Ακόμα ένα κλισέ – εφάμιλλο του κλισέ της κομματικής ρητορικής, που εντοπίζει το πρόβλημα διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ στον νεοφιλελευθερισμό της Αριστεράς! Η ευκαιρία να εκφραστούν από τη ΝΔ οι ευρωπαϊστικές δυνάμεις που υποτίθεται ότι εκφράζει φαίνεται ότι, ακόμα μια φορά, παρέρχεται. Η ΝΔ είναι και, ως φαίνεται, θα συνεχίσει να είναι τμήμα του πολιτικού προβλήματος της χώρας.

Το οποίο δεν είναι ζήτημα διαχείρισης αλλά ζήτημα ιδεολογίας: ακόμα αναζητούνται το κόμμα και τα πρόσωπα που θα διεκδικήσουν την ελεύθερη οικονομία, την ανάπτυξη, την αριστεία, την ανταγωνιστικότητα, την εξωστρέφεια, τη μείωση της φορολογίας – που θα εκφράσουν τους ανέστιους ευρωπαϊστές.