Η μάχη των φύλων ξεκινά από την κούραση

Οι γυναίκες είναι καλύτεροι δρομείς! Και όχι, δεν το λένε μόνο οι κυρίες που φορούν τα αθλητικά τους και βγαίνουν για βόλτες χιλιομέτρων. Το επιβεβαίωσαν πριν από μερικούς μήνες επιστήμονες που μελετώντας τις επιδόσεις 92.000 μαραθωνοδρόμων κατέληξαν στο συμπέρασμα πως οι γυναίκες διατηρούν περισσότερο σταθερό τον ρυθμό τους ενώ τρέχουν, σε σχέση με τους άνδρες που επιβραδύνουν σε διαφορετικά κομμάτια της διαδρομής.

Το μυστικό της επιτυχίας αυτής των κοριτσιών προσπάθησαν να διερευνήσουν δύο από τους συντάκτες της μελέτης, που ασχολήθηκαν ενδελεχώς με το ζήτημα, μετά τη δημοσίευση των πρώτων αποτελεσμάτων. Και εντόπισαν τα ατού των γυναικών δρομέων στα διαφορετικά επίπεδα κούρασης, ανταγωνιστικότητας και αθλητικών επιδόσεων ανάμεσα στα δύο φύλα.

Πρώτος αναφορά στα στοιχεία αυτά έκανε ο εξελικτικός ψυχολόγος Ρόμπερτ Ντίνερ από το Πανεπιστήμιο Γκραντ Βάλεϊ στο Μίσιγκαν των ΗΠΑ, με το άρθρο του «Το τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων είναι ο καλύτερος τρόπος για να ερευνήσει κάποιος αν οι άνδρες είναι πιο ανταγωνιστικοί από τις γυναίκες», που δημοσιεύθηκε στο αμερικανικό περιοδικό «The conversation». Μεταξύ των άλλων, ο αμερικανός ερευνητής αναφέρθηκε στο γεγονός ότι οι γυναίκες τείνουν να επιβραδύνουν λιγότερο σε σχέση με τους άνδρες, υπονοώντας πως οι κύριοι συνηθίζουν να κάνουν πιο ανταγωνιστικές κούρσες ρισκάροντας αρκετά πράγματα στην πορεία τους. Ο Ντίνερ εξηγώντας τη διαφορετική συμπεριφορά των δύο φύλων όταν είναι στον δρόμο τοποθετεί τη βάση της στην εξελικτική ιστορία του ανθρώπου. Οπως αναφέρει χαρακτηριστικά στο κείμενό του, «οι διαφορές των δύο φύλων στην ανταγωνιστικότητα αντανακλούν, τουλάχιστον έως ένα βαθμό, την έμφυτη προδιάθεση που αναπτύχθηκε ως αποτέλεσμα των διαφορετικών ερεθισμάτων μεταξύ ανδρών και γυναικών κατά τη διαδικασία της εξέλιξης».

Επιπλέον φως στην υπόθεση έριξε και η εισήγηση της επιστήμονος της άσκησης Σάντρα Χάντερ από το Πανεπιστήμιο Μαρκέτ του Γουισκόνσιν πριν από λίγες ημέρες κατά τη διάρκεια του συνεδρίου του Αμερικανικού Κολεγίου Αθλητικής Ιατρικής. Η γιατρός εστίασε την ομιλία της στα διαφορετικά επίπεδα κόπωσης που παρατηρούνται ανάμεσα σε γυναίκες και άνδρες όταν αυτοί αθλούνται, ενώ δεν απέκλεισε και τους ψυχολογικούς παράγοντες που μπορεί να παίζουν ρόλο σε αυτή την κατάσταση. Οπως τόνισε, κάθε κύτταρο του ανθρώπινου σώματος έχει το ίδιο φύλο που αποτυπώνεται στα χρωμοσώματα και οι διαφορές εκδηλώνονται σε όλα τα όργανα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι άνδρες, για παράδειγμα, είναι περισσότερο μυώδεις, έχουν μεγαλύτερη καρδιά και περισσότερη αιμοσφαιρίνη αλλά λιγότερο λίπος. Παρ’ όλα αυτά, τείνουν να κουράζονται πιο εύκολα από τις εκπροσώπους του γυναικείου φύλου.

Η Χάντερ, προκειμένου να στηρίξει τα λεγόμενά της, παρουσίασε το εξής πείραμα στο ακροατήριό της. Εστω ότι μια ομάδα ανδρών και γυναικών καλούνται να κάνουν ασκήσεις, προκαλώντας συσπάσεις στους μυς τους και μια συγκεκριμένη ένταση. Στις πρώτες επαναλήψεις όλα βαίνουν καλώς, αλλά όσο περνάει ο χρόνος οι άνδρες είναι αυτοί που θα κουραστούν περισσότερο και θα τα παρατήσουν πρώτοι. Εντάξει, η αλήθεια είναι ότι οι κύριοι ξεκινούν με μεγαλύτερη ένταση τις κινήσεις τους δεδομένου ότι είναι πιο δυνατοί, αλλά είπαμε, στο πείραμα μετράμε όχι την ποιότητα αλλά την ποσότητα της άσκησης.

Στην ομιλία της η Χάντερ, παρ’ όλα αυτά, δεν παρέλειψε να τονίσει πως τα διαφορετικά επίπεδα κόπωσης των δύο φύλων έχουν άμεση σχέση με τις απαιτήσεις κάθε φορά της άσκησης. Ετσι, ζήτησε από τους εθελοντές που συμμετείχαν στην έρευνά της να κάνουν ασκήσεις τεντώνοντας και λυγίζοντας τους αγκώνες, πιέζοντας με 20% περισσότερη δύναμη από ό,τι συνήθως, για όσο περισσότερο χρόνο ήταν δυνατόν, ενώ παράλληλα έκαναν και κάτι άλλο. Οταν αυτή η παράλληλη κίνηση ήταν πιο απλή, όπως για παράδειγμα να μετρούν αντίστροφα, γυναίκες και άνδρες είχαν τα ίδια αποτελέσματα. Οταν όμως τους ζητούσαν να κάνουν πιο περίπλοκα πράγματα, όπως το να μετρήσουν αντίστροφα αφαιρώντας κάθε φορά 13 και ξεκινώντας από τετραψήφιο αρχικό νούμερο, οι γυναίκες κουράζονταν πιο εύκολα από τους άνδρες.

Ανάγκη για μια εμπεριστατωμένη μελέτη
Παρότι όλα τα στοιχεία υποδεικνύουν ότι εκτός από διαφορές στη λειτουργία του ανδρικού και του γυναικείου σώματος, εντοπίζονται και διαφορετικά επίπεδα κόπωσης, γεγονός παραμένει πως οι περισσότερες έρευνες που γίνονται εστιάζουν στις επιδόσεις των ανδρών και λιγότερο στις γυναίκες. Οπως και το ότι η χαμηλή συμμετοχή των ανδρών όλων των ηλικιών στους διάφορους αγώνες δεν επιτρέπει την εμπεριστατωμένη μελέτη των δεδομένων των επιδόσεών τους. Οπως και να έχει, μάλλον η επιστημονική κοινότητα απέχει πολύ από το να αναλύσει εις βάθος τις αιτίες της ανομοιότητας μεταξύ των απογόνων του Αδάμ και της Εύας.