Μια καταθλιπτική βόλτα στην Dismaland

Την ώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές η Dismaland του Μπάνκσι έχει ήδη διαλυθεί, με τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της να έχουν μεταφερθεί στο Καλαί και να έχουν αξιοποιηθεί στη δημιουργία καταφυγίων για μερικούς από τους χιλιάδες πρόσφυγες που ζουν γύρω από το γαλλικό λιμάνι. Η σκοτεινή εκδοχή της Disneyland, με το ετοιμόρροπο κάστρο, τη νεκρή Σταχτοπούτα και τους σκυθρωπούς υπαλλήλους, στις πέντε εβδομάδες λειτουργίας της δεχόταν κάπου 4.000 επισκέπτες την ημέρα, ενισχύοντας με συνολικά 30 εκατ. δολάρια την τοπική οικονομία. Επειδή το βρετανικό θέρετρο Γουέστον-σούπερ-Μερ στο Σόμερσετ όπου ο μυστηριώδης καλλιτέχνης Μπάνκσι είχε στήσει τη Dismaland δεν ήταν και ο πιο εύκολος προορισμός για όσους ήθελαν να την επισκεφθούν, ο κινηματογραφιστής Τζέιμι Μπράιτμορ γύρισε μια τρίλεπτη ταινία, το «Επίσημο ανεπίσημο φιλμ της Dismaland». Θα μπορούσε να το ονομάσει και «Καλημέρα θλίψη» – αν δεν τον είχε προλάβει η Φρανσουάζ Σαγκάν το 1953 -, τόσο καταθλιπτικό είναι. Μάλλον πέτυχε 100% στο να μεταφέρει αυτό που είχε στο μυαλό του ο Μπάνκσι δημιουργώντας τη Dismaland.