Θα μπορούσε κάποιος να χαρακτηρίσει παραπλανητικό το όνομα που επέλεξαν για την μπάντα τους τα παιδιά από το Μπαθ (παρεμπιπτόντως, στην Αγγλία είναι αυτό). Δεν είναι βαριά η μουσική τους, γκρουβάτη είναι. Πώς αλλιώς, αφού συνδυάζουν φανκ, (νεο) σόουλ, κοφτές κιθάρες και φωνητικά που φέρνουν στο μυαλό τον Τζέιμς Μπράουν;
Θα μπορούσε να είναι άλλη μια μπάντα με (προφανή) αγάπη στο μουσικό παρελθόν και έχοντας μελετήσει καλά αυτά που λάτρεψαν, έβγαλαν μία από τα ίδια αλλά όχι ακριβώς - κοινώς το χάσανε στην πορεία και ενώ ήθελαν, δεν πρωτοτύπησαν ή πρωτοτύπησαν για λίγο. Αυτό δεν ισχύει για τους Heavy.
Αφησαν πολλές υποσχέσεις με το πρώτο, σχετικά άνισο, άλμπουμ τους («Great vengeance and furious fire» - 2007) και απογειώθηκαν με το δεύτερό τους («The house that dirt built» - 2009) το οποίο αγαπήθηκε πολύ και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού - εξ ου και το ιδιαιτέρως γνωστό «How you like me now».
Τι ταινίες, τι σειρές, τι διαφημιστικά, τι αθλητικές εκπομπές, τι βιντεοπαιχνίδια, παντού έχει παίξει. Μαϊντανός; Μπορεί - αλλά καθόλου άδικα.
Και μια ακόμη πληροφορία: ήταν το τραγούδι που είχε επιλέξει για προεκλογική συγκέντρωση ο Νιουτ Γκίνγκριτς, ένας από τους υποψήφιους για το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών για τις προεδρικές εκλογές του 2012 στις ΗΠΑ. Η μπάντα του ζήτησε να σταματήσει να το κάνει, μιας και δεν είχαν δώσει τη συναίνεσή τους. Τελικά κάτι παίζει με τους Ρεπουμπλικανούς και τη χρήση τραγουδιών χωρίς άδεια...
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από