[Στίγμα] Ανώμαλη προσγείωση

Αισθάνομαι μια βαθιά ανθρώπινη συγκίνηση (που έλεγε και ο Αείμνηστος) κάθε φορά που βλέπω τον αγαπημένο πρόεδρο Αλέξη (έκτακτος ήταν χθες ως πιλότος! Και τι γυαλί pilot και τι ωραίο jacket με πουλάδες, και ακουστικά, στο cockpit του C130 – αυτός και ο Κιμ Ιλ Γιουνγκ, τέτοιο σουξέ!) να προσπαθεί να φέρει βόλτα τον ΣΥΡΙΖΑ και να τον πείσει ότι είναι κάτι άλλο από αυτό που πραγματικά είναι: ένα real μνημονιακό κόμμα.

Δηλαδή, τον άκουγα την Τετάρτη να μιλάει στη Βουλή και είχα τη βαθιά πεποίθηση μέσα μου ότι κάτι μεταξύ των εξής δύο συνέβη: ή ο λογογράφος δεν είχε πληροφορηθεί τα του προϋπολογισμού του 2016 που μόλις είχε καταθέσει ο Ευκλείδης με τα trendy κασκόλ ή το αριστερό μου αγόρι επιχειρούσε να τους «μπαλαμουτιάσει» (κατά το κοινώς λεγόμενο) όλους, βουλευτές, στελέχη, την Μπέττυ που είναι ως γνωστόν αριστερή και δεν ξέρω ποιον άλλο.

Ο,τι και να συνέβη, όμως, έρχεται η ώρα της κρίσης. Από Δευτέρα συγκεκριμένα. Που κατατίθεται στη Βουλή το νομοσχέδιο με τα 48 (και βάλε) προαπαιτούμενα των δανειστών. Πόσοι θα τα ψηφίσουν το Σάββατο (οπότε και κατά πάσα πιθανότητα θα πραγματοποιηθεί η σχετική ψηφοφορία – νέα ψήφος εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση); Και πόσοι όχι; Γνωρίζω έναν ήδη: τον τεράστιο Νίκο «Γέροντα η ευχή» Νικολόπουλο.

Μου έλεγε προχθές ότι «εγώ προαπαιτούμενα δεν ψηφίζω. Εδωσα ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, αλλά ώς εκεί». Αλλος παιδιά, θα βρεθεί;

Ντρίμπλες

Την ώρα που συνομιλούσα με τον Νικολόπουλο (φυσικά Κολωνάκι), στα όρθια, περαστικός από δίπλα, γνωστός και στους δυο μας απόστρατος της Αεροπορίας μάς διέκοψε (δεν θα έλεγα αγενώς, αλλά μας διέκοψε…) και απευθυνόμενος στον συνομιλητή μου, του είπε:

– Μαθαίνω ότι γυρνάς στη Νέα Δημοκρατία.

Ατάραχος ο δικός μου, του επιστρέφει το ερώτημα, με ερώτηση γεμάτη υπονοούμενα, την οποία όλως τυχαίως συνόδευσε με εκείνο το όλο υποσχέσεις βλέμμα:

– Είναι περίοδος μεταγραφών τώρα και δεν το ξέρω;

Δεν παρενέβην καθόλου, φυσικά. Δεν είχε νόημα. Η περίοδος των μεταγραφών στο ποδόσφαιρο ως γνωστόν ξεκινάει από 1ης 1ου και ολοκληρώνεται στις 31 Ιανουαρίου. Να έχει βγάλει και η ΝουΔού αρχηγό, να έχει εγκατασταθεί αυτός, να έχει μάθει και πόσες πόρτες έχει το κτίριο της Συγγρού (αν είναι νέος, λέμε τώρα) και μετά…

Ανάμνηση

Εχει περάσει μια εβδομάδα που συνετελέσθη η αλλαγή φρουράς στον προεδρικό θώκο της Βουλής, αλλά οι πληροφορίες για τα έργα και τις ημέρες της Προέδρου Ζωής εξακολουθούν να έρχονται, ένδειξη ότι αυτό το οκτάμηνο είναι μια δεξαμενή ανεξάντλητη.

Το τελευταίο λοιπόν που μου ήρθε, σε συνέχεια προφανώς της επιχείρησης «φωτοτυπήστε μου τον φάκελο Εξεταστική για τη Siemens τώ-ρα!», είναι ότι ακριβώς το ίδιο έγινε και με τον φάκελο της λίστας Λαγκάρντ – τα πρακτικά ό,τι συζήτησης έγινε στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας προ τριετίας, συν τα έγγραφα που κατατέθηκαν. Της τα φωτοτύπησαν και τα πήρε μαζί της. Τι θα τα κάνει δεν ξέρω, αλλά φαντάζομαι θα τα ξαναδιαβάσει και θα ανιχνεύσει τι έμεινε στο σκοτάδι τότε, επειδή η Επιτροπή κατά πλειοψηφία 7-6 αποφάσισε να μη συνεχιστεί περαιτέρω η έρευνα από την Επιτροπή για το πόθεν έσχες των βουλευτών.

Υπενθυμίζω σχετικά τα ονόματα εκείνων που ψήφισαν να κλείσει η έρευνα: Τάσος Νεράντζης, Βύρων Πολύδωρας, Προκόπης Παυλόπουλος, Γιώργος Βλάχος (από ΝΔ), Απόστολος Κακλαμάνης (ΠΑΣΟΚ) Νίκος Τσούκαλης (ΔΗΜΑΡ) και Μιχάλης Αρβανίτης (ΧΑ). Στα ρεπορτάζ της εποχής είχε καταγραφεί και δήλωση του Κακλαμάνη, ο οποίος ανέφερε: «Υπάρχουν και άλλα θέματα με τα οποία οφείλουμε να ασχοληθούμε». In memoriam, και για να μην ξεχνιόμαστε δηλαδή…

Ελλειμμα δημιουργικότητας

Είναι δυνατόν; Και όμως είναι μου λένε, η πηγή μου στο Μέγαρο Μαξίμου δηλαδή. «Είναι και παραείναι» με διαβεβαίωσε. Σύμφωνα λοιπόν με τον άνθρωπό μου, έχουν διαταραχθεί οι σχέσεις του προέδρου Αλέξη με τον υπουργό του των Οικονομικών Ευκλείδη «άντε ρε παιδιά να έρθει κι ο χειμώνας να τους ξαφνιάσω αυτούς τους βλάχους του Eurogroup με τα trendy κασκόλ μου» Τσακαλώτο. Η πηγή της δυσαρμονίας, μου ανέφερε, πρέπει να αναζητηθεί στη διατύπωση του προϋπολογισμού και ειδικότερα στις παραδοχές που αυτός περιλαμβάνει. Οπως, για παράδειγμα, η επιδείνωση όλων των οικονομικών μεγεθών από την αρχή του χρόνου – περίοδος που όλως τυχαίως συμπίπτει με τη διακυβέρνηση της χώρας από τον αγαπημένο ΣΥΡΙΖΑ. Ή ότι το έλλειμμα το 2009 διαμορφώθηκε στο 15,2%, «ενώ είναι γνωστό και ο Τσακαλώτος το γνωρίζει, εμείς λέμε ότι το έλλειμμα το φούσκωσε επίτηδες ο Παπανδρέου για να επιβάλει το Μνημόνιο»!

Μα κι αυτός ο Τσακαλώτος να μην μπορεί να μπει στο πνεύμα της κυβέρνησης, να κάνει μια «δημιουργική αποτύπωση της πραγματικότητας»; Τι πράγμα είναι και αυτό…

Τσιμπούρι

Στο μεταξύ ο προκάτοχός του έχει βαλθεί να μας κουφάνει. Αναφέρομαι στο «ουάου» αγόρι Βαρουφάκη, που απειλεί – έτσι το εξέλαβα εγώ – να μας παρουσιάσει τη νέα πολιτική του κίνηση, η οποία διαθέτει, σύμφωνα τουλάχιστον με τα όσα λέει, χίλιους εκατόν έναν. Τους θαυμάζω ήδη αυτούς τους ανθρώπους, τους 1.100 δηλαδή, που κάθονται και ακούν αυτόν τον αφόρητα… chatterbox (σαν να λέμε πολυλογά), ο οποίος κάνει ό,τι μπορεί για να επιπλεύσει στο προσκήνιο.

Κυκλοφορεί όμως κατ’ αυτάς στην Αθήνα ότι κάποιος άλλος τον μυρίστηκε εγκαίρως και τον άφησε στα κρύα του λουτρού. Πρόκειται για τον εντιμότατο Τζέρεμι Κόρμπιν, τον νέο ηγέτη του Εργατικού Κόμματος της Αγγλίας, στον οποίο λέει προσπάθησε να κολλήσει, με γνωριμίες, επαφές και δημόσια παρουσία μέσω συνεντεύξεων, το «ουάου» αγόρι Βαρουφάκης, αλλά ο άλλος δεν τσίμπησε. Τι ήθελε να κάνει ακριβώς; Να αποτελέσει μέλος της Επιτροπής Σοφών (κάτι μου θυμίζει αυτό, κάτι μου θυμίζει – μα ναι, και ο Γιώργος είχε φτιάξει μια τέτοια Επιτροπή, με τα γνωστά αποτελέσματα…), την οποία συνέστησε ο Κόρμπιν για να επεξεργαστεί το οικονομικό πρόγραμμα των Εργατικών.

Ελα ρε Τζέρεμι, τι είναι αυτά τώρα; Πάρ’ τον κοντά σου – να απαλλαγεί και ο Τσίπρας από την παρουσία του, και εμείς μαζί του. Ελα, κάν’ το ως προσφορά…

Καλάμια

Κλείνοντας, οφείλω να επισημάνω προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι το «καλάμι» είναι κακός σύμβουλος, ειδικά αν είσαι νέος στην πολιτική και δεν έχεις την εμπειρία να το ιππεύεις, και προφανώς να αφιππεύεις. Θα χρησιμοποιήσω ως παράδειγμα τον νεαρό Γαβριήλ, Gabriel για τους φίλους του, Σακελλαρίδη, ο οποίος πληροφορούμαι ότι συμπεριφέρεται ως συν-αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή προΐσταται, μαζί με τον Τσακαλώτο της ομάδας των λεγόμενων 53+. Δεν θα πω τίποτε περισσότερο. Θα πω μόνο ότι… σαράντα χρόνια φούρναρης, έχω δει κι έχω δει πλήθος ανάλογων περιπτώσεων – και φευ, έχω παρακολουθήσει την (προδιαγεγραμμένη) κατάληξή τους…

Τα ψέματα τελείωσαν
Η συζήτηση επί των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης δεν προσέφερε πολλά στον έλληνα πολίτη πλην μιας παραδοχής: ότι το Μνημόνιο είναι πλέον μονόδρομος για τη σωτηρία της χώρας, όπως μονόδρομος είναι και η αυστηρή τήρησή του.
Θα αφήσω κατά μέρος οποιαδήποτε αναφορά στο παρελθόν και ειδικά στις ψευδολογίες του ΣΥΡΙΖΑ ότι τάχα μου θα διαπραγματευθεί σκληρά για να αλλάξει το Μνημόνιο το οποίο εκείνος έφερε στη χώρα. Θα παρακάμψω επίσης και τον πειρασμό να κάνω μια αναδρομή στο παρελθόν για το τι έλεγε ο πρόεδρός του Αλέξης Τσίπρας την εποχή που ο Παπανδρέου και αργότερα ο Σαμαράς υπέγραφαν Μνημόνια για να συνεχιστεί η απρόσκοπτη χρηματοδότηση της χώρας και αυτή να μη χρεοκοπήσει.
Θα πω μόνο ότι ας είναι η ομιλία του Πρωθυπουργού την Τετάρτη η τελευταία με την οποία επιχειρεί να εξωραΐσει την κατάσταση και να δημιουργήσει ψευδαισθήσεις ότι μπορεί να υλοποιήσει ένα άλλο, εναλλακτικό σχέδιο αντί να εφαρμόσει το Μνημόνιο. Οχι γιατί δεν χωρούν πλέον ψέματα σε αυτή την ιστορία, την ώρα που είναι γνωστό ότι η κυβέρνησή του επεξεργάζεται μια σκληρή λιτότητα που δεν θα αφήσει κανέναν ανέγγιχτο και δυστυχώς θα ματώσουν και πάλι τα συνήθη φορολογικά υποζύγια – οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. 
Αλλά γιατί καλλιεργώντας μύθους θα δώσει στους πολίτες την εντύπωση ότι δεν φτάνει που εφαρμόζει μια σκληρή λιτότητα, αλλά επιπλέον τους κοροϊδεύει και δεν τους δίνει ούτε το κίνητρο να αισθάνονται ότι, μετέχοντας στην προσπάθεια για να αποφευχθεί η χρεοκοπία, συμβάλλουν έστω και με το υστέρημά τους.
Εχει μεγάλη σημασία, σήμερα, να επιτευχθεί αυτό που δυστυχώς δεν κατάφεραν ούτε ο Παπανδρέου ούτε ο Σαμαράς: να καταστήσουν συμμέτοχους τους πολίτες στην προσπάθεια διάσωσης της χώρας. Αλλιώς θα πάει στον βρόντο και αυτή και η χώρα θα συνεχίσει την περιδίνηση προς την καταστροφή…