[Μικροπολιτικός] Η Ζωή, η Βιβλιοθήκη και το κλειδί: επιχείρηση «κλειδαρότρυπα»
![[Μικροπολιτικός] Η Ζωή, η Βιβλιοθήκη και το κλειδί: επιχείρηση «κλειδαρότρυπα»](https://www.tanea.gr/app/uploads/2026/11/Default-3-600x400.jpg?v=1794330133)
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Δεν έχει τέλος η διαμάχη για το κλειδωμένο γραφείο της Διευθύνσεως της Βιβλιοθήκης της Βουλής. Μολονότι μάλιστα κρατάει μέρες, η φλόγα της αντί να σβήνει, φουντώνει.
Κι αυτό γιατί χθες, με καθυστέρηση πέντε ημερών, ο γενικός γραμματέας της Βουλής σε επιστολή του κατηγορεί την προϊσταμένη του Τμήματος Κοινοβουλευτικής Βιβλιοθήκης Ελένη Δρούλια – η οποία, θυμίζω, είχε στείλει επιστολή προς τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τις ΚΟ των κομμάτων, ζητώντας της να επιστρέψει το κλειδί – ότι «παρόλο που δεν είναι διευθύντρια, είχε οικειοποιηθεί το γραφείο της Διεύθυνσης κατά τρόπο αήθη, δόλιο και καταχρηστικό για να δημιουργήσει de facto καταστάσεις και να επιβάλει τον εαυτό της στη θέση της διευθύντριας».
«Είσαι μια απλή τμηματάρχης»
Οπως υποστηρίζει ο Γιώργος Θαλάσσης, δεδομένου ότι η θέση στη Διεύθυνση της Βιβλιοθήκης είναι προσωρινά κενή, μετά τη συνταξιοδότηση του Δρακόπουλου, «ως εκ τούτου το γραφείο αυτό πρέπει να παραμένει κλειστό έως την πλήρωση της θέσης».
Παράλληλα επισημαίνει ότι η Δρούλια δεν είναι διευθύντρια, αλλά τμηματάρχης, υποψήφια για τη θέση, καθώς και ότι υπάρχουν και άλλες τμηματάρχες της Βιβλιοθήκης (Τμήμα Βιβλιοθήκης Πόλεως, Τμήμα Συντηρήσεως, Τμήμα της Μπενακείου).
Εμμέσως πλην σαφώς μάλιστα, μέσω μιας σύντομης περιγραφής βιογραφικών, επισημαίνει ότι οι άλλες τρεις (Αντωναράκου, Σακελλαρίου, Βλασσοπούλου) έχουν καλύτερα προσόντα. Ωστόσο, υπογραμμίζει ότι καμία από τις άλλες τρεις συνυποψήφιες δεν διαμαρτυρήθηκε γιατί κλειδώθηκε το γραφείο.
«Η Δρούλια ήθελε να μπλέξει τη Ζωή»
«Η κ. Δρούλια θεώρησε ότι όσοι ενεργούν καταχρηστικά ωφελούνται και όσοι προκαλούν θόρυβο κερδίζουν», συνεχίζει ο Θαλάσσης, συμπληρώνοντας ότι «οι ενέργειές της είναι τελείως αντιυπηρεσιακές και συγκαταλέγεται στους/στις υπαλλήλους της Βουλής που δεν διστάζουν να βλάψουν την υπηρεσία τους χάρη του προσωπικού τους συμφέροντος».
Την κατηγορεί ευθέως ότι για να οικειοποιηθεί το γραφείο της Διεύθυνσης «δεν δίστασε να υποστηρίξει και το εκκωφαντικό επιχείρημα ότι μόνο από το τηλέφωνο αυτού του γραφείου μπορούν να γίνουν απευθείας κλήσεις στο εξωτερικό» καθώς και ότι «παραπλάνησε τους δημοσιογράφους, ώστε να εμπλακεί το όνομα της Προέδρου της Βουλής και να κερδίσει έτσι δημοσιότητα».
Για την Κωνσταντοπούλου, ο γενικός γραμματέας αναφέρει ότι δεν έχει δει ποτέ αυτό το γραφείο αλλά και ότι όποιος το δει «θα απογοητευθεί, γιατί δεν έχει καμιά σχέση με τις περιγραφές που του έγιναν» – σ.σ.: μεγάλο και ευήλιο με θέα στον Εθνικό Κήπο.
Ο Θαλάσσης ξεκαθαρίζει, τέλος, πως όσο εξαρτάται από εκείνον «το γραφείο θα παραμείνει κλειδωμένο, ώστε να διαφυλαχθεί και να παραδοθεί στο πρόσωπο που θα επιλεγεί για τη θέση διευθυντή/διευθύντριας». Οποιαδήποτε άλλη ενέργεια, συμπληρώνει, θα τον καθιστούσε συνεργό της Δρούλια.
Η κλειδαριά είχε αλλάξει
Στη μεγάλη εικόνα, όλα τα παραπάνω είναι κομμάτια του παζλ της κόντρας Κωνσταντοπούλου – υπαλλήλων Βουλής. Καλό όμως είναι να κρατήσει κανείς την επιβεβαίωση – διά χειρός Γενικού – ότι το γραφείο και κλειδωμένο ήταν, και κλειδαριά είχε αλλάξει.
Ηταν για να μετακομίσει μετεκλογικά σε αυτό η απελθούσα Πρόεδρος της Βουλής; Ή παρέμεινε κλειστό έως την πλήρωση της θέσης – όπως υποστηρίζει ο Θαλάσσης – της Διευθύνσεως; Καθένας μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά του.
Υπενθυμίζω απλώς ότι τα δημοσιεύματα των προηγούμενων ημερών για το κλειδωμένο γραφείο και την αλλαγμένη κλειδαριά η Κωνσταντοπούλου τα είχε εντάξει στον αστερισμό του κίτρινου Τύπου.
Google news
