[Μικροπολιτικός] Ιστορίες με χαμένους
![[Μικροπολιτικός] Ιστορίες με χαμένους](https://www.tanea.gr/app/uploads/2026/11/Default-3-600x400.jpg?v=1794330133)
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
5 λεπτά Ηταν όντως τέλος εποχής αυτές οι εκλογές. Ιδίως γι’ αυτούς που νόμιζαν ότι είχαν άστρο και ότι η πολιτική τούς χρωστούσε, όπως στο παρελθόν διάφοροι άλλοι κλάδοι. Η αλήθεια είναι ότι τα χρόνια της Μεταπολίτευσης κόμματα και ΜΜΕ υπήρξαν σκάλα προς τα αστέρια για διάφορους άναρθρους ορειβάτες, που δεν διέθεταν κανένα άλλο προσόν πέραν της αυτοπεποίθησης του αριβίστα. Είναι όμως γνωστό τι ρισκάρει η μαϊμού όσο ψηλότερα ανεβαίνει.
Dum spiro spero μετά το Βατερλώ
Η αλήθεια είναι ότι η φάση του Μνημονίου άνοιξε ορέξεις. Δεν χρειαζόταν να είσαι σε κόμμα του 40%, που να το λένε ΠΑΣΟΚ ή ΝΔ, για να αποκτήσεις χρονομερίδιο εξουσίας. Μπορούσες να φτιάξεις άρπα – κόλλα δικό σου μαγαζί – ένα μικρό κόμμα-τσόντα ό,τι πρέπει για να κολλήσει σε σχήμα συνεργασίας.
Εν αρχή ην ο Νοέμβριος του 2011, όταν ο Καρατζαφέρης βγήκε από το Προεδρικό. Την τύχη του δεν έλαβε υπόψη ο Κουβέλης και πήγε λέγοντας μέχρι την 20ή Σεπτεμβρίου 2015, η οποία κατέγραψε σπιθαμιαία εκλογικά νούμερα για επίδοξους σωτήρες του έθνους. Φυσικά, dum spiro – ή μάλλον Σταύρο – spero.
Μπορεί ο Καμμένος – με Π. – να έχει αποδειχθεί η εξαίρεση στον κανόνα της πολιτικής αυτοκαταστροφής των μικρών, αλλά αυτό επετεύχθη με λίγη βοήθεια από έναν Αλέξη. Αν όμως ο Καμμένος δεν αντέξει, ίσως ο ΣΥΡΙΖΑ στραφεί αλλού. Παρότι, το Βατερλώ της Κυριακής σημαίνει ότι θα προηγούνται στη σειρά άλλοι…
Τον έφαγε η πανσέληνος του Αυγούστου
Δεν είναι ούτε ότι ήταν δυσαρεστημένοι από τις επιδόσεις του ούτε ότι δεν είχε χημεία με τους υπουργούς ο Σπύρος Σαγιάς που βρέθηκε – «ανεπαισθήτως» που λέει κι ο Καβάφης – εκτός της νέας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ. Στο Μαξίμου δεν έλεγαν κακές κουβέντες για τον πρώην γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου, που είχε και συμβολή στη διαπραγμάτευση μετά τον εξοστρακισμό Βαρουφάκη.
Η εκπαραθύρωση Σαγιά είναι ένα από τα επιφαινόμενα ενός δύσκολου καλοκαιριού. Οι σχέσεις του με τον Πρωθυπουργό κλονίστηκαν όταν άρχισε να αμφιβάλλει για θέματα που σχετίζονταν με την αφοσίωση και την εμπιστοσύνη.
Δεν ξέρω πολλά πολλά, αλλά ακούω ότι τον Σπύρο τον έφαγαν τα παρεάκια… και η διάχυση ψιθύρων για το ξεκαλοκαίριασμα της οικογένειας Τσίπρα στο Σούνιο.
Η καταραμένη λίστα Λαγκάρντ
Είναι γκαντέμικη η λίστα Λαγκάρντ; Οποιος αναλαμβάνει τη διαλεύκανσή της δεν κάνει αναγκαστικά την τύχη του και δεν χρειάζεται να αναφέρω παραδείγματα από το παρελθόν άλλων κυβερνήσεων. Ισχύει άραγε αυτό και για τον Παναγιώτη Νικολούδη; Οντας τυπικός, δεν έβγαλε λαγό από το καπέλο των ερευνών, όπως ήλπιζε το Μέγαρο Μαξίμου.
Το πρόσχημα για την έξοδο Νικολούδη είναι, βέβαια, ότι η σύνδεση του χαρτοφυλακίου Νικολούδη με τον Πρωθυπουργό ήταν καρφί στο μάτι, για θεσμικούς λόγους, των τροϊκανών.
Πολύ πιο εφευρετικός – όπως φάνηκε με την εξέταση Φαλτσιανί στο Παρίσι κατά την προεκλογική περίοδο – ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος, που παίρνει τις περί διαφθοράς αρμοδιότητες και αναδεικνύεται σε ισχυρό άνδρα του υπουργείου Δικαιοσύνης.
Είναι το απόλυτο comeback μετά το άδοξο – αλλά προσωρινό – φινάλε του 2009 όταν διέκοψε την καριέρα του στο Δικαστικό Σώμα για να γίνει διοικητής της ΕΥΠ για μερικούς μήνες, αφού η κυβέρνηση της ΝΔ κατέρρευσε.
Ποιητής εκ του προχείρου
Ε τώρα, ο ποιητής της (προηγούμενης) κυβέρνησης Τάσος Κουράκης φαίνεται ότι δεν είχε έμπνευση στο υπουργείο Παιδείας. Και στο Μαξίμου μάλλον του χρεώνουν το γεγονός ότι η νέα σχολική χρονικά ξεκίνησε με προβλήματα, με κενά σε δασκάλους και χωρίς βιβλία σε πολλά σχολεία.
Τέλος πάντων. Ο Τσίπρας δεν είναι αγνώμων. Κι επειδή ο Κουράκης στήριξε και θα στηρίζει, δεν θα πάει χαμένος. Μαθαίνω ότι θα αναλάβει αντιπρόεδρος της Βουλής στη θέση του Γιάννη Μπαλάφα. Εάν μάλιστα το γραφείο του έχει θέα στον Εθνικό Κήπο στοιχηματίζω πως θα έχει μεγαλύτερη έμπνευση και καλύτερες επιδόσεις.
Διεσώθη
στο παλατινάτο
στο παλατινάτο
Πιο Μαξιμιλιανός και απ’ το επιτελείο του Μαξίμου ο Νίκος Ξυδάκης έφθασε στο μεσοκαλόκαιρο να εμφανίζεται περίπου ως δραχμιστής. Μάλλον δεν κατάλαβε κι αυτός γιατί έγινε το δημοψήφισμα.
Στο υπουργείο Πολιτισμού κατάφερε να τα κάνει άνω – κάτω με όλους και, κυρίως, με το καλώς νοούμενο κατεστημένο του θεάτρου. Ο,τι έκανε το έκανε άτσαλα και η υπόθεση Λιβαθινού στο Εθνικό είναι κερασάκι στην τούρτα. Τον έφαγε ο ΣΥΡΙΖΑ Πολιτισμού και τον διέσωσε ο Νίκος Κοτζιάς ως αναπληρωτή υπουργό Ευρωπαϊκών Υποθέσεων στο παλατινάτο του ΥΠΕΞ.
Πάντως, μέχρι να φθάσει εκεί ο Ξυδάκης χρειάστηκε και να κλάψει – όχι δεν έπαιζε θέατρο.
Τον πάνε για τη σούβλα
Τρομερό παιδί αλλά και παιδί που φταίει για όλα ο Νίκος Καραχάλιος χρόνια τώρα στη ΝΔ. Οι σούβλες έχουν βγει καθότι πίστευε περισσότερο από όλους στη νίκη και οι εχθροί – και «εχθρές» – αμέτρητοι. Ευτυχώς αργεί το Πάσχα και η Αλαμάνα είναι στην περιφέρεια του Κώστα Μπακογιάννη.
Ο Καραχάλιος είναι αυτός που έχει τα περισσότερα να κερδίσει από την κάθοδο του Μεϊμαράκη την 1η Νοεμβρίου – αφού αυτός θα κάνει την καμπάνια!
Ξεπαγωμένο πιάτο
Πιάτο εκδίκησης που ξεπάγωσε και τρώγεται με δώδεκα χρόνια καθυστέρηση στη Χαριλάου Τρικούπη είναι ο αποκλεισμός του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη από τη Βουλή.
Το αποτέλεσμα της 20ής Σεπτεμβρίου θα τον εξέλεγε στη Β’ Αθηνών αν η Φώφη Γεννηματά δεν προτιμούσε να κρατήσει αυτή την έδρα και όχι της Αχαΐας ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τον εκλεκτό της Θεόδωρο Παπαθεοδώρου και να δικαιωθεί ο κανόνας της αιώνιας ανακύκλωσης των μαϊντανών.
Φυσικά, δεν χρειάζεται να σας πω ποιος έχει το πάνω χέρι στη Χαριλάου Τρικούπη, ενεργών εκτός οργάνων και μη
εμπλεκόμενος σε τίποτε. Αμήν.
εμπλεκόμενος σε τίποτε. Αμήν.
Εχει η Ζωή…
Για τη Ζωή δεν λέω τίποτε – όχι δεν έχασε, κέρδισε τις εκλογές η αποχή. Εκείνοι που έχασαν είναι κάτι φιντανάκια που μπαινόβγαιναν στο γραφείο της, ενώ μετά, όλως τυχαίως, εκτελούσαν τη μισή κυβέρνηση και μάλιστα εν ψυχρώ χωρίς Παππά και Ευαγγέλιο. Πώς να το πω; Un-χάσαμε – εκτός αν τους πάρει στο δικηγορικό γραφείο.
Google news
