[Επιφυλλίδα] Ρήμαγμα ζωής

Φαίνεται καθυστερημένο αλλά είναι εξαιρετικά επίκαιρο, όταν δεκαπέντε ημέρες πριν από τις εκλογές η Ζωή Κωνσταντοπούλου τα «έχωνε» στον νυν Πρωθυπουργό. Το ραδιόφωνο στη διαπασών και ο οδηγός του ταξί που μας μετέφερε δεν έκρυβε την αγαλλίασή του, σαν να ήταν παρών στη σύγκρουση δύο πρώην φίλων του που και οι δύο τον είχαν οικτρά διαψεύσει. Θα σκεφτόταν βέβαια ότι με τον τρόπο αυτό αποζημιώνεται ο ίδιος για όσα είχε επενδύσει πάνω τους και είχανε στο μεταξύ φυλλορροήσει.

Ενώ έχουμε ορκιστεί να κόβουμε κάθε κουβέντα μαζί τους – με τους οδηγούς των ταξί – λέγοντάς τους κοφτά «Μας συγχωρείτε, δεν συζητάμε τόσο σοβαρά θέματα μέσα στο ταξί», πέσαμε στην παγίδα και ακούσαμε τον εαυτό μας να λέει στον εμβρόντητο, για την έλλειψη πολιτικών ενδιαφερόντων από πλευράς μας, οδηγό: «Και τι σας κόφτει εσάς; Οταν ο Τσίπρας και η Κωνσταντοπούλου συνεργάζονταν και ενδεχομένως αισθάνονταν φίλοι και ομοϊδεάτες μεταξύ τους ζήτησαν την άδειά σας για να το κάνουν; Γιατί τώρα που διαφωνούν ή τσακώνονται θέλετε να χώνετε τη μύτη σας στις διαφορές τους, ενώ φαίνεται να μην ενδιαφέρονται καθόλου, μα καθόλου, για τη γνώμη σας. Να μάθετε να είστε αξιοπρεπής».

Χωρίς να προλάβουμε να προσθέσουμε πως όταν κάποιος σε απαξιώνει με τη συμπεριφορά του – όποιος, μα όποιος και να είναι αυτός – το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να τον περιφρονήσεις κι εσύ. Αλλωστε, δεν κρατούσαν και κανένα χαντζάρι ο Τσίπρας και η Κωνσταντοπούλου ώστε σε περίπτωση που έδειχνε κανείς να τους επιστρέφει την απαξίωση που του δείχνανε, να του παίρνανε το κεφάλι. Ο Τσαρούχης έλεγε: «Ενας μόνο τρόπος υπάρχει για να καταργήσουμε τους κλέφτες: να τους περιφρονήσουμε».

Ανθρωποι είναι και οι πολιτικοί. Οταν τους προσφέρεις με τόσο γαλαντομία, ανενδοίαστα, τον χώρο σου, χωρίς να διατηρείς την ελαχιστότερη επιφύλαξη, με το να ξημεροβραδιάζεσαι λέγοντας συνεχώς τα ονόματα Τσίπρας, Βαρουφάκης, Μεϊμαράκης, Λαφαζάνης, Αδωνις, Καμμένος, Βορίδης, μην περιμένεις να σου συμπεριφερθούν μέσα στον χώρο σου με το «σεις» και με το «σας». Θα τσαλαβουτήσουν μέσα του χρησιμοποιώντας τις λέξεις στην πιο αγοραία τους εκδοχή, ώστε κι αν ακόμη αποδειχθούν ανακόλουθοι ή ψεύτες, αντί να εγερθεί τεράστιο ηθικό ζήτημα, θυμόσοφα αλλά και αναίσθητα να αποφαίνεται ο εξαπατημένος: «Δεν βαριέσαι, τα έχει αυτά η πολιτική».

Να έχει ρημάξει δηλαδή η πολιτική τη ζωή σου, να έχει κυριολεκτικά λεηλατήσει το μέσα σου και να σου αρκεί ένα ανασήκωμα των ώμων για να τακτοποιείς τους λογαριασμούς σου. Ελεος!