[Εμπιστευτικά] Εκπλήξεις
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Θέλω να είμαι ειλικρινής. Αν τον περασμένο Ιούνιο εμφανιζόταν κάποιος και έλεγε ότι υπάρχει ισχυρή πιθανότητα στις 21 Σεπτεμβρίου να είναι πρωθυπουργός ο Μεϊμαράκης θα αναρωτιόμουν μήπως είναι ψεκασμένος.
Φθάσαμε αισίως στις 11 Σεπτεμβρίου.
Κι αν θέλουμε να επιμείνουμε στον δρόμο της ειλικρίνειας θα πρέπει να παραδεχθούμε ότι ο Μεϊμαράκης ήταν έως τώρα η έκπληξη των εκλογών. Μια έκπληξη που ανακάτεψε την τράπουλα.
Είναι πράγματι περίεργο διότι δεν αισθανόσουν ότι ο σημερινός πρόεδρος της ΝΔ μπορούσε να κρύβει εκπλήξεις.
Τριάντα χρόνια στο πολιτικό κουρμπέτι δεν ήταν άγνωστος, ούτε ανεξιχνίαστος. Είχε γράψει χιλιόμετρα. Κουβαλούσε και ουλές και ρυτίδες.
Αλλά η πολιτική είναι τελικά άτιμο πράγμα. Η εικόνα του ενός αλλάζει την εικόνα και του άλλου.
Ο δύσθυμος, κουρασμένος και βαρύς Τσίπρας που είδαμε στο ντιμπέιτ πάει να μετατρέψει τον Μεϊμαράκη σε trendy icon – «Βαγγέλη σέξι…».
Σαν να ήταν αλλού ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Και οι αναλύσεις ότι βγήκε τάχα κερδισμένος επειδή δεν έκανε το μεγάλο λάθος συνιστούν μάλλον ακραία εκδήλωση φιλευσπλαγχνίας – διαθέτει αρκετό πολιτικό ταλέντο για να την έχει ανάγκη.
Ισως τελικά η πραγματική έκπληξη να μην είναι ο Μεϊμαράκης αλλά ο Τσίπρας.
Κάνει εκλογές χωρίς κέφι και χωρίς παλμό. Περισσότερο απολογούμενος με θολά επιχειρήματα και λιγότερο ενθουσιώδης με μετέωρες υποσχέσεις. Βγάζει έναν εκνευρισμό που δεν τον συνηθίζει.
Προφανώς από τον Ιανουάριο έχει κυλήσει πολύ νερό κάτω από τα γεφύρια του Σηκουάνα.
Τα ίδια λόγια ακούγονται τόσο διαφορετικά. Οι ψηφοφόροι είναι πιο κουρασμένοι και πιο ταλαιπωρημένοι. Και ο ίδιος ο Τσίπρας άλλωστε έζησε ένα οκτάμηνο για το οποίο κανείς δεν τον ζηλεύει.
Ο Μεϊμαράκης αντιθέτως μπορεί να μη λέει τίποτα επί της ουσίας αλλά το λέει απλά και άμεσα. Κυρίως όμως δείχνει να το ευχαριστιέται, ίσως επειδή δεν έχει τίποτα να χάσει.
Δεν ξέρω αν φέρνει ψήφους στη ΝΔ αλλά δεν διώχνει ούτε μία. Οποιος θέλει να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει πρόβλημα να τον ψηφίσει – μην το υποτιμάτε αυτό.
Γράφτηκε ότι η επιτυχία του Τσίπρα στηρίζεται στην ανάδειξή του σε «εθνικό κανακάρη». Στον συμπαθητικό γιο που η ελληνική οικογένεια του αναγνωρίζει περισσότερα από όσα αξίζει και του συγχωρεί περισσότερα από όσα πρέπει απλώς επειδή είναι το δικό της παιδί.
Σε αντίστιξη ο Μεϊμαράκης διεκδικεί τον ρόλο του «εθνικού θείου».
Κακά τα ψέματα, όλοι έχουμε έναν «θείο Βαγγέλη» στην οικογένεια. Λίγο χωρατατζής, λίγο της πιάτσας, λίγο ακατέργαστος, λίγο παλιοσειρά αλλά λεβεντιά. Και στο καλαμπούρι και στο μπινελίκι. Σαν να βγαίνει από παλιά ελληνική ταινία.
Τελικά, το ματσάκι «κανακάρης εναντίον θείου» απέκτησε ενδιαφέρον. Στις 20 Σεπτεμβρίου θα έχει και αποτέλεσμα.
Google news
