[Εμπιστευτικά] «Με τον Μεϊμαράκη»

2 λεπτά
Δεν ξέρω αν είναι της μόδας να ανακαλύπτουν όλοι τα μύρια στραβά του Τσίπρα. Προσωπικά το βρίσκω ανούσιο.
Ούτως Ή άλλως, η προεκλογική περίοδος δεν είναι η καταλληλότερη στιγμή για μια ουσιαστική αποτίμηση της σύντομης πρωθυπουργίας του, όποια γνώμη κι αν έχει ο καθένας γι’ αυτήν.
Θα σταθώ όμως σε κάτι που μου έχει κάνει εντύπωση.
Την ευκολία με την οποία ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ καταφέρνει να αυτοεγκλωβίζεται, έτσι ώστε όταν τελικά αναγκαστεί να απεγκλωβιστεί να το κάνει με το υψηλότερο δυνατό κόστος για τον ίδιο!
Σχεδόν έχει καταντήσει συνήθεια.
Εκανε πρώτα το στρατηγικό λάθος με το Μνημόνιο. Μεταξύ μας, ουδείς τον υποχρέωνε, ούτε καν του ζητούσε, όλες αυτές τις διακηρύξεις, τις ρητορείες και τις μεγαλοστομίες που μοναδικό αποτέλεσμα είχαν ότι κατέστησαν ακόμη πιο οδυνηρή τη συνθηκολόγηση.
Είχε μπροστά του έξι μήνες να το φέρει με το μαλακό. Αναγκάστηκε να το κάνει σε μια νύχτα με κόστος και κρότο.
Εκανε ύστερα το τακτικό λάθος με το δημοψήφισμα. Κανείς λογικός πολιτικός δεν κάνει δημοψήφισμα αν δεν είναι βέβαιος ότι μπορεί να χειριστεί το (όποιο) αποτέλεσμά του.
Στην προκειμένη περίπτωση, το δημοψήφισμα απλώς ανέβασε τις προσδοκίες των δικών μας, σκλήρυνε τη στάση των άλλων και κατέστησε την τελική υποχώρηση πολύ πιο επώδυνη για τον τότε πρωθυπουργό.
Πολύ φοβούμαι ότι το ίδιο λάθος επαναλαμβάνει και τώρα.
Εγκλωβίζεται σε μια αρνητική στάση απέναντι στις μετεκλογικές συνεργασίες, στην οποία εκ των πραγμάτων δεν θα μπορέσει να επιμείνει μετά τις εκλογές.
Είτε επειδή δεν θα βγαίνουν οι αριθμοί για να συγκροτηθεί σταθερή κυβέρνηση αν ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δεύτερος.
Και τότε τι θα κάνει ο Τσίπρας; Θα πάρει την ευθύνη για τέταρτες εκλογές σε δέκα μήνες; Ούτε ο θείος Αλέκος δεν θα τον ξαναψηφίσει!
Είτε επειδή δεν θα τον συμφέρει να αφήσει τη ΝΔ στην αντιπολίτευση αν ο ίδιος είναι πρώτος.
Φαντάζεστε να εφαρμόζεται αυτό το σκληρό πρόγραμμα από μια οριακή και αμφίθυμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία με την αναζωογονημένη ΝΔ στην αντιπολίτευση;
Ούτε μέχρι τα Χριστούγεννα δεν θα φθάσουν!
Με άλλα λόγια, ο δρόμος μετά τις εκλογές είναι περίπου δεδομένος. Ή έστω ανεξερεύνητος.
Ο μεν Μεϊμαράκης το φέρνει ήδη με το μαλακό στους δικούς του. Αλλά ο Τσίπρας κινδυνεύει να τους αφήσει άλλη μια φορά αγάλματα.
Και σκεφθείτε τι έχει να γίνει στον ΣΥΡΙΖΑ όταν τελικά αναγκαστούν να τα μιλήσουν και να τα συμφωνήσουν.
«Με τον Μεϊμαράκη
που ‘χει ντούγκλα το μουστάκι…»













