[Αμφίσημα] Η διαφορά
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Είχαν περάσει λίγες μόλις ημέρες από τη 13η Ιουνίου του 1987 και την κατάκτηση από την Ελλάδα του πρώτου της χρυσού μεταλλίου στο Ευρωμπάσκετ, όταν από την ελληνική ομοσπονδία του αθλήματος διέρρευσε πως οι εγγραφές στα μητρώα των λιλιπούτειων μελών της που ονειρεύονταν να γίνουν Γκάληδες και Γιαννάκηδες είχαν διπλασιαστεί.
Η δημοτικότητα του μπάσκετ και των ηρώων του είχε φτάσει σε δυσθεώρητα ύψη, γεγονός που εκμεταλλεύτηκαν τόσο η ομοσπονδία προωθώντας τα σχέδιά της να μετατρέψει το άθλημα στο δημοφιλέστερο της χώρας, όσο και οι πολιτικοί που δεν προλάβαιναν να θεμελιώνουν και να κόβουν κορδέλες σε εγκαίνια κλειστών γηπέδων σε κάθε γωνιά της Ελλάδας.
Το άθλημα άρχισε να αποκτά υλικοτεχνική υποδομή και τα νεόδμητα κλειστά γήπεδα μετατράπηκαν σε φυτώρια ταλέντων τα οποία φρόντιζαν άνθρωποι με όρεξη για δουλειά και κυρίως γνώσεις στο αντικείμενο.
Η ομοσπονδία κατάφερε να κεφαλαιοποιήσει με τον καλύτερο τρόπο την πρώτη μεγάλη επιτυχία της δημιουργώντας ισχυρές βάσεις πάνω στις οποίες στηρίζεται πλέον μία από τις καλύτερες εθνικές ομάδες μπάσκετ στον κόσμο.
Πρόκειται για την ειδοποιό διαφορά μεταξύ των δράσεων που ακολούθησαν η ομοσπονδία μπάσκετ με την ομοσπονδία ποδοσφαίρου, όταν η τελευταία πανηγύρισε αντίστοιχη με του 1987 επιτυχία, το 2004.
Αλλωστε είναι παγκοίνως γνωστό πως στο ελληνικό ποδόσφαιρο οτιδήποτε φέρει τον προσδιορισμό «ανάπτυξη», «υποδομή» και «ανταγωνισμό» προκαλεί αλλεργία.
Google news
