[Εντός και εκτός] Σωματίδια

3 λεπτά
Κακό χωριό τα λίγα σπίτια. Κάποτε ήταν της Αριστεράς τα λίγα σπίτια. Μόνο που με την άνοδο στην εξουσία και τον πολλαπλασιασμό των σπιτιών η Αριστερά απέδειξε ότι ακόμη κι έτσι, κατέχει το απόλυτο know how των διασπάσεων.
Για την ακρίβεια, των διασπάσεων του ατόμου και των υποδιασπάσεων και αυτού. Σε λίγο θα ψάχνουμε τις κινήσεις και τους πολιτικούς φορείς που βγήκαν από τα σπλάγχνα του ΣΥΡΙΖΑ μαζί με το «σωματίδιο του Θεού». Και μπορεί να μην ενδιαφέρει καθόλου τον μέσο ψηφοφόρο αν διασπάστηκε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ή η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ. Eχει σοβαρότερα προβλήματα να λύσει. Σιγά μην καθήσει να ασχολείται με το μποζόνιο Χιγκς.
Ωστόσο, η ομάδα των 53 δεν είναι το Χιγκς του ΣΥΡΙΖΑ. Αντιθέτως. Οσοι γνωρίζουν τον Τσίπρα και τον τρόπο με τον οποίο πάτησε σε δύο βάρκες όλο το προηγούμενο διάστημα, λένε ότι και ο ίδιος ο τέως πρωθυπουργός στην ουσία συμπεριφέρεται σαν να είναι ένας από τους 53. Η εν λόγω ομάδα ξεκαθάρισε χθες ότι στηρίζει τον απελθόντα πρωθυπουργό, αλλά όχι και τη συγκρότηση κυβέρνησης με κόμματα που το πρόγραμμά τους είναι ασύμβατο με αυτό του ΣΥΡΙΖΑ.
Οταν ανεβάζεις τον πήχη τόσο ψηλά, επί της ουσίας είναι σαν να μη συστρατεύεσαι. Το να απαιτεί κάποιος αυτοδυναμία από ένα κόμμα που βρίσκεται υπό διάλυση, είναι σαν να ζητά από τον Τσίπρα να πηδήξει από την Ακρόπολη, να σηκωθεί χωρίς κανένα τραύμα και να βρει και ένα πορτοφόλι με 500.000 ευρώ!
Στην Κεντροαριστερά, ζούμε ακόμη ένα ναυάγιο συγκόλλησης. Η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά. Οι κακοπροαίρετοι θα έλεγαν ότι πρόκειται για την αποτυχία τού τίποτα να συναντηθεί με τον κανένα. Τραβηγμένο. Ομως, οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση της ένωσης των προοδευτικών δυνάμεων κάνουν ό,τι μπορούν για να αποδείξουν ότι ξεπεράστηκαν. Ο χώρος συνεχίζει να είναι έρμαιο των εμμονών και των εγωισμών των προυχόντων των επιμέρους πλευρών.
Ο Φώτης Κουβέλης έσπευσε να υπονομεύσει την εκλογική συνεργασία της ΔΗΜΑΡ με το ΠΑΣΟΚ. Το ΚΙΔΗΣΟ θα κατέβει αυτόνομο μόνο και μόνο για να ψαλιδίσει τη Φώφη Γεννηματά, η οποία προσπάθησε ειλικρινώς να τα βρει με τον Γιώργο Παπανδρέου.
Και σε αυτές τις εκλογές ο χώρος κατεβαίνει διαλυμένος και κατακερματισμένος. Ενώ αυτοί σφάζονται, Τσίπρας και Μεϊμαράκης σκάβουν τον λάκκο των μικρότερων κομμάτων, τα οποία θα κινδυνεύσουν με εξαφάνιση από την πόλωση κορυφής που βρίσκεται σε εξέλιξη.
Να μη θέλεις τίποτα, να θέλεις το τίποτα, να μη θέλεις. Αυτές είναι κατά σειρά, σύμφωνα με τον Παναγιώτη Κονδύλη, οι δυνατές κλιμακώσεις της βούλησης. Τόσο στην περίπτωση των διαφόρων ομάδων του ΣΥΡΙΖΑ όσο και σε αυτή των εμπλεκομένων στην ενοποίηση του προοδευτικού χώρου, φαίνεται να απουσιάζει η βούληση και να μένει το τίποτα.
Οταν ένα μαγαζί δεν πηγαίνει καλά και σε βάζει «μέσα», το κλείνεις. Οταν ένα κόμμα αποτυγχάνει, είτε διαλύεται είτε ξαναγεννιέται από τις στάχτες του, εφόσον οι κοινωνικές ανάγκες και συνθήκες το επιτρέπουν. Δεν μένει ως έχει για να είναι «γαλονάδες» διάφοροι εν αποστρατεία στρατηγοί.














