Ακόμη και αν βρεθούν τελικά και δρομολογηθούν τρόποι για υποφερτό έστω βόλεμα των προσφύγων (και μαζί των παράτυπων μεταναστών), η πραγματική διάσταση του προβλήματος είναι άλλη. Και παραμένει, ό,τι και να συμβεί. Ευρύτερη ως προς τα παράγωγα. Και οξύτερη ως προς τις προβλεπτές της υποτροπές.
Κάτω από τις συνθήκες που ήδη διαμορφώνονται, αυτό που θα μας προκύψει αναποδράστως είναι ένα δημογραφικό εν πολλοίς τετελεσμένο. Με δυναμικές ανατροπής της πληθυσμικής συνθέσεως. Και από άποψη αριθμών οπωσδήποτε. Και με την έννοια μεταλλάξεως κοινωνικών δομών. Με όρους πολιτισμικής συνθέσεως. Και με ό,τι αυτή σημαίνει. Και σημαίνει πολλά. Και αυτονοήτως σημαντικά. Το τελικό αθροιστικό αποτέλεσμα της οποίας θα διαφανεί σε βάθος χρόνου. Κατ’ ακρίβειαν, μεσοπρόθεσμα. Προσδίδοντας νέα χαρακτηριστικά αλλά και διαφοροποιώντας συστατικά στοιχεία της παραδοσιακής μας φυσιογνωμίας.
Αυτά δεν διατυπώνονται καθόλου με διάθεση αρνητικής αναφοράς. Ούτε ως ανησυχητική διαπίστωση, αλλά ως αντικειμενική παράθεση και όσων συντελούνται και όσων εκ των πραγμάτων θ’ ανακύψουν. Αυτά δηλαδή τεκμαίρονται από τα εξελισσόμενα. Που δίδουν επαρκή τα μηνύματα για τα επέκεινα. Που είναι περίπου προβλεπτά όσον τουλάχιστον αφορά τη βασική τους εικόνα.
Τα όντως απρόβλεπτα είναι τα μεγέθη. Καθώς βρισκόμαστε μπροστά σε υπό ακατάσχετη εν πολλοίς ανέλιξη του φαινομένου. Που λειτουργεί με κυριολεκτικώς ανεξέλεγκτους ρυθμούς (και αριθμούς) ως αυτοεπιβεβαιούμενη προφητεία και αυτοτροφοδοτούμενο πρόβλημα. Εκτός πάσης εμβελείας κι ελέγχου μας. Με τα αίτια που το προκαλούν, όχι μόνο να μη περιστέλλονται, αλλ’ αντιθέτως να παροξύνονται. Που σημαίνει αυτομάτως ανάλογη όξυνση και των συνεπειών μαζικής πληθυσμικής απορριζώσεως. Με τα προσφυγικά κύματα να διογκώνονται διαρκώς και να εκσπούν στις ανοχύρωτες ελληνικές ακτές.
Και μπορεί μεν το πρόβλημα ν’ αφορά όντως τη σύνολη ευρωπαϊκή επικράτεια ως υποδοχέα αυτού του ανθρώπινου χειμάρρου. Αλλά η αλήθεια είναι ότι εκ των πραγμάτων η αιχμή του επικεντρώνεται στους πιο ευάλωτους ευρωπαϊκούς προθαλάμους. Με πρώτη τη νησιωτική Ελλάδα ως της πλησιέστερης (σε απόσταση αναπνοής) από τα τουρκικά παράλια. Οπου τα μεταναστευτικά και προσφυγικά κύματα συρρέουν από τις διακεκαυμένες μεσανατολικές ζώνες. Προκειμένου να διαπεραιωθούν όπως όπως στην ευρωπαϊκή Γη της Επαγγελίας. Αλλά ειδικά για την Ελλάδα, τα πράγματα αποβαίνουν συγκυριακώς ακόμη πιο τραγικά. Γιατί αυτό το καθαυτό ιστορικό φαινόμενο με τις ακατάσχετες ανθρώπινες ροές συμπίπτει με τις έωλες και υποτρεπόμενες παθογένειες που μαστίζουν τη χώρα. Οπόταν και τείνει να δημιουργηθεί ένα μοιραίο και άκρως επικίνδυνο εκρηκτικό μείγμα! Που εάν εγκαίρως δεν αποπυροδοτηθεί, θα οδηγήσει σε άδηλες κι ενδεχομένως ολέθριες καταστάσεις.
Σε χώρα δηλαδή όπου λόγω προϊούσης χρεοκοπικής κρίσεως παρατηρούνται κλιμακούμενα φαινόμενα: α) μεταναστευτικής εξόδου όσον αφορά ομάδες του ενεργού της εργατικού δυναμικού και β) μιας εκ παραλλήλου (και για προφανείς λόγους) υπογεννητικότητος – και άρα πληθυσμικής αποψιλώσεως – οι ανατασσόμενες εισροές ξένων οδηγούν σε αυτόδηλες ανατροπές. Ο βαθμός των οποίων δεν είναι ακόμη μετρήσιμος. Αλλά που οπωσδήποτε θα είναι αρκούντως υπολογίσιμος ως προς τα ενόψει παράγωγα. Τις δημογραφικές δηλαδή αναδιατάξεις στον ελληνικό χώρο. Που μόνον ασόφως θα υπετιμώντο. Και αστόχως δεν θ’ αποτελούσαν αντικείμενο ρεαλιστικών εκτιμήσεων ώστε να υπάρξουν ανάλογες πολιτικές. Οχι με όρους ξενοφοβίας. Ή προπαντός ρατσισμού. Αντιθέτως μάλιστα. Και πρέπει πρωταρχικά: Να προσδιορισθούν τα μεγέθη των εισροών. Να επισημανθούν οι ποιοτικές των παράμετροι. Και να προνοηθούν ενδεδειγμένες στρατηγικές και προγραμματισμοί. Που να δίδουν τις επαρκέστερες υπό τις περιστάσεις (και δυνατότητες) λύσεις. Εχοντας κατά νουν – πέραν άλλων – ότι ενεδρεύουν κι ενισχύονται άμεσα οι εκδηλωμένες ήδη ρατσιστικές τάσεις. Που ανατροφοδοτούνται από τη διασταύρωση αφενός της αυξημένης παρουσίας ξένων. Και αφετέρου της επισωρεύσεως κοινωνικών προβλημάτων ως παραγώγων της χρεοκοπικής κρίσεως. Τα οποία και τροφοδοτούν ακραίες ιδεολογίες. Κι επιλιπαίνουν υφέρποντα σύνδρομα.
Οπόταν και τα χειρότερα έπονται. Αν δεν προληφθούν…
Ο Α. Λυκαύγης είναι δημοσιογράφος – πολιτικός αναλυτής