[Εντός και εκτός] Γερμανικά «κολλήματα»
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
3 λεπτά Πρόσεξε τι εύχεσαι. Πολιτική διαπραγμάτευση θέλαμε, πολιτική διαπραγμάτευση μας δίνουν. Τόσο καιρό η κυβέρνηση αρνούταν να συζητήσει με τεχνικούς όρους. Φώναζε ότι το ελληνικό ζήτημα είναι πολιτικό. Κάθε φορά έπαιρνε την απάντηση «βρείτε τα πρώτα με τους θεσμούς και μετά ελάτε να μιλήσουμε».
Η ειρωνεία είναι ότι τώρα που αποφασίσαμε να συζητήσουμε τεκμηριωμένα με τους θεσμούς, πολιτικοποιούν οι άλλοι (λέγε με Γερμανοί) το θέμα.
Τι μεσολάβησε; Η κόπωση σε βαθμό συρσίματος για το ελληνικό ζήτημα. Στο Βερολίνο δεν θέλουν ούτε να ακούνε ούτε να ψηφίζουν για την Ελλάδα. Γι’ αυτό και το «κόλλημα» με το δάνειο – γέφυρα. Ιδανικά ο Σόιμπλε θα ήθελε να μας δώσει γέφυρα επ’ αόριστον και μετά να την κάψει για να πέσουμε στον γκρεμό.
Πρόβλημά του. Μόνο που είναι και πρόβλημά μας. Ο τελευταίος χρόνος ελληνικής αφασίας ενίσχυσε τους ακραίους της ευρωζώνης. Η ακτιβιστική διαπραγμάτευση του ΣΥΡΙΖΑ και το δημοψήφισμα ήταν το κερασάκι στην τούρτα. Η αφορμή που αναζητούσε ο Σόιμπλε για να τεκμηριώσει το επιχείρημά του ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα με αδύναμους θεσμούς και πολιτικό σύστημα που ούτε θέλει ούτε μπορεί να κάνει όσα πρέπει για να παραμείνει στην ευρωζώνη.
Την ώρα που στην Αθήνα συζητάμε για τους αγρότες και τον ΕΝΦΙΑ, στις Βρυξέλλες συζητούν την έκθεση των πέντε προέδρων για το μέλλον της ευρωζώνης. Εκεί σκοτώνεται ήδη ο γαλλογερμανικός άξονας. Ο Ολάντ θέλει πολιτική ένωση και μία κυβέρνηση της ευρωζώνης. Ο Σόιμπλε παθαίνει αλλεργία με τον «πολιτικό» ρόλο της Κομισιόν και θέλει οι εξουσίες να παραμείνουν στο Eurogroup.
Ο Γερμανός γνωρίζει ότι το φθινόπωρο αρχίζει η συζήτηση για το μέλλον της ευρωζώνης. Δεν έχει κανέναν λόγο να διευκολύνει τον Αλέξη Τσίπρα στους σχεδιασμούς του για πρόωρες εκλογές και την εδραίωση της πολιτικής του κυριαρχίας. Και δεν μπαίνει καν στον κόπο να το κρύψει.
Δεν είναι αυτή έμμεση επέμβαση στα εσωτερικά της χώρας; Ας το σκεφτόμασταν όταν κάναμε τα στραβά μάτια για τον λογαριασμό που ερχόταν και τώρα κρεμόμαστε από τα δανεικά των ξένων.
Πέντε χρόνια Μνημονίων και η σημερινή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας έχουν πείσει τον Σόιμπλε ότι δεν φταίει η συνταγή, αλλά η αναξιοπιστία των Ελλήνων. Τον έχουν πείσει ότι μπορεί να είναι καλύτερο να ξεριζωθεί ο καρκίνος από την ευρωζώνη. Και αν αρχίσει να ξηλώνεται το πουλόβερ του ευρώ;
Δεν είναι αυτή η ανησυχία των Γερμανών. Ξέρουν ότι το πρόγραμμα δεν πηγαίνει πουθενά χωρίς γενναία ελάφρυνση του χρέους. Και φοβούνται ότι αν δοθεί στην Ελλάδα χάρη έναντι των επίσημων πιστωτών της θα ξηλωθεί όλο το οικοδόμημα διαχείρισης της κρίσης. Αυτό βασίστηκε στη θεμελιώδη αρχή ότι η ΕΕ δεν θα γίνει ένωση μεταβιβάσεων. Με απλά λόγια, ότι δεν θα πληρώσει η Γερμανία τα σπασμένα των άλλων.
Ο Σόιμπλε ξέρει πολύ καλά τι διακυβεύεται. Κυρίως, ξέρει ακριβώς τι θέλει. Εμείς;
Google news
