ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΥΕΛΙΞΙΑ
Η έκρηξη των κόκκινων δανείων - που έχουν ξεπεράσει πια τα 90 δισ. ευρώ - δεν είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής μεταπήδησης στο κίνημα «δεν πληρώνω»: στις περισσότερες περιπτώσεις, η αδυναμία αποπληρωμής δεν συνδέεται με τίποτε άλλο από την τρομακτική ύφεση που έχουν επιφέρει τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής.
Η έκρηξη των κόκκινων δανείων – που έχουν ξεπεράσει πια τα 90 δισ. ευρώ – δεν είναι αποτέλεσμα μιας συλλογικής μεταπήδησης στο κίνημα «δεν πληρώνω»: στις περισσότερες περιπτώσεις, η αδυναμία αποπληρωμής δεν συνδέεται με τίποτε άλλο από την τρομακτική ύφεση που έχουν επιφέρει τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής.
Η ελληνική οικονομία δεν μπόρεσε να αντέξει στην πρώτη μεγάλη τρικυμία της ευρωζώνης – και έτσι σήμερα χιλιάδες δανειολήπτες στεγαστικών, όπως και πάμπολλες επιχειρήσεις, αδυνατούν να πληρώσουν τα δάνειά τους, χωρίς να ευθύνονται για αυτή την εξέλιξη.
Το πρόβλημα των κόκκινων δανείων έχει μεταβληθεί σε γόρδιο δεσμό – ο οποίος όμως δεν πρέπει να κοπεί, αλλά να λυθεί: απαιτούνται λύσεις που δεν θα έχουν τιμωρητικό χαρακτήρα για δανειολήπτες οι οποίοι δεν έχουν ευθύνη για την αδυναμία αποπληρωμής, αλλά ταυτόχρονα δεν θα είναι χαριστικές – αφού κάτι τέτοιο θα οδηγήσει σε κατάρρευση των τραπεζών, πράγμα που θα σημάνει το τέλος της ελληνικής οικονομίας.
Απαιτούνται επίσης λύσεις με ευελιξία και όχι μια συνταγή – ζουρλομανδύας για όλους και για όλα: είναι προφανές ότι κάθε δανειολήπτης έχει διαφορετικές δυνατότητες και προοπτικές – κάτι που θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.
Το σημαντικό είναι να βρεθεί η χρυσή ισορροπία, ώστε και η πλειονότητα των δανειοληπτών να σώσει τις περιουσίες της και οι τράπεζες να μη μεταβληθούν σε βαρέλι δίχως πάτο.