[Διαστάσεις] Σέξι αλλά…

^«Το πάθος είναι σέξι. Ο Τζέρεμι είναι σέξι, όπως ακριβώς όλοι οι παθιασμένοι άνθρωποι με αρχές». Αυτό έγραψε κάποιος στην ιστοσελίδα του Τζέρεμι Κόρμπιν, του 66χρονου βουλευτή του Εργατικού Κόμματος ο οποίος έθεσε υποψηφιότητα για την ηγεσία μόνο και μόνο για να υπάρχει στη λίστα κι ένας σκληροπυρηνικός αριστερός. Και βρέθηκε σήμερα, σαράντα ημέρες πριν από την εκλογή, να είναι το απόλυτο φαβορί. Το αγγλικό λεξιλόγιο έχει εμπλουτιστεί με μια νέα λέξη: «Κορμπομάνια».

 Ο Κόρμπιν είναι υπέρμαχος των εθνικοποιήσεων. Θέλει να αυξηθεί η φορολογία των πλουσίων και να μη μειωθούν οι κοινωνικές δαπάνες. Υποστηρίζει τον μονομερή πυρηνικό αφοπλισμό της Βρετανίας. Τα τελευταία είκοσι χρόνια έχει ψηφίσει πάνω από 500 φορές εναντίον της κομματικής γραμμής. Κι όμως αρέσει. Γιατί; Επειδή είναι αυθεντικός. Επειδή είναι ένας άνθρωπος με αρχές. Είναι πολύ πιθανό να μη θέλει ούτε ο ίδιος την ηγεσία του κόμματός του. Αν την κερδίσει, είναι πολύ πιθανό να μη γίνει ποτέ πρωθυπουργός. Αλλά αρέσει.

Ο Αλέξης Τσίπρας και άρεσε και έγινε Πρωθυπουργός. Οσο περνούσαν οι ημέρες, μάλιστα, τόσο αυξανόταν η δημοτικότητά του. Και ξαφνικά έκανε μια διαπίστωση: το πάθος μπορεί να είναι σέξι, αλλά δεν φτάνει για να πετύχεις τον σκοπό σου. Μπορεί μάλιστα να σου κάνει και κακό. Το Οχι του δημοψηφίσματος είχε πολύ πάθος μέσα του. Αλλά φτάσαμε εδώ που φτάσαμε.

Γιατί; Επειδή η πολιτική είναι βρώμικο πράγμα και απαιτεί βαρετούς πολιτικούς χωρίς αρχές; Οχι. Αλλά επειδή η πολιτική είναι πιο σύνθετο πράγμα από την εκφώνηση συνθημάτων, ιδίως μάλιστα όταν χρωστάς κάπου δύο φορές το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν σου. Ο Κόρμπιν δήλωσε ότι έχει βρεθεί στην Ισπανία και στην Ελλάδα και βρήκε ενδιαφέρον ότι τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα που ασπάζονται τη λιτότητα χάνουν έδαφος. Εκείνος λοιπόν θα εφαρμόσει μια άλλη πολιτική. Μακάρι να του δοθεί η ευκαιρία. Μακάρι η πολιτική αυτή να ασκηθεί εντός της Ευρώπης και να την αλλάξει. Μακάρι η Ελλάδα να είναι ακόμη τότε στην Ευρώπη και να επωφεληθεί από την αλλαγή. Προς το παρόν, όμως, πρέπει να αντιμετωπίσει πιο πεζά πράγματα, όπως το γκρέμισμα του Χρηματιστηρίου.