[Μικροπολιτικός] Αγκάθια από το παρελθόν

Παρελθόν αποτελεί από χθες για την ΕΛΣΤΑΤ ο Ανδρέας Γεωργίου, ένα από τα πιο συζητημένα πρόσωπα της μνημονιακής περιόδου.

Το πρώην στέλεχος του ΔΝΤ, που ανέλαβε την ΕΛΣΤΑΤ όταν η φράση Greek statistics ήταν συνώνυμο της αναξιοπιστίας και στηρίχθηκε ανεπιφύλακτα από τους δανειστές, ανακοίνωσε χθες, με τη λήξη της 5ετούς θητείας του, ότι δεν επιθυμεί ανανέωσή της. Ετσι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να ξεφορτωθεί τουλάχιστον ένα από τα στελέχη ανεξάρτητων Αρχών ή φορέων που της κάθονται στον λαιμό, αλλά δεν μπορεί να αντικαταστήσει λόγω ευρωπαϊκών κανόνων.

Αλλωστε, ο Γιάνης Βαρουφάκης φρόντισε ήδη να δημοσιεύσει προκήρυξη της θέσης για την αντικατάστασή του την ημέρα που έφευγε από το υπουργείο Οικονομικών.

Ο Γεωργίου, λένε τα κουτσομπολιά, δεν ήταν εύκολος χαρακτήρας και είχε δημιουργήσει πολλές αντιπάθειες και μεταξύ των στελεχών των προηγούμενων κυβερνήσεων. Ωστόσο, η τρόικα τον θεωρούσε «εγγύηση».

Η αντικατάστασή του σ’ αυτή τη χρονική συγκυρία δεν αποκλείεται να αποτελέσει «αγκάθι» στις διαπραγματεύσεις – αλλά να ήταν το μόνο…

Παρεκτροπές
Νέες κόντρες και φουρτούνες προβλέπω ανάμεσα στον – συνήθη ύποπτο για τέτοιες καταστάσεις – αναπληρωτή υπουργό Προστασίας του Πολίτη Γιάννη Πανούση και τους νεολαίους του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί; Διότι ο Πανούσης επιμένει ότι όσο πρέπει να καταγγέλλονται αστυνομικοί που ξεπερνούν τα όρια και διαπράττουν αδικήματα άλλο τόσο πρέπει να καταγγέλλονται και εκείνοι που προκαλούν επεισόδια. Αφορμή και πάλι αποτελούν τα όσα έγιναν στις 15 Ιουλίου έξω από τη Βουλή. Σε ανακοίνωση του υπουργείου, λοιπόν, σημειώνεται ότι «προσπαθεί να ελέγξει κάθε τυχόν εκτροπή των αστυνομικών δυνάμεων, αλλά περιμένει και από τους πολίτες να καταγγέλλουν αυτούς που προκαλούν επικίνδυνα επεισόδια (με βόμβες μολότοφ εμπλουτισμένες με πέτρες και σίδερα) και όχι να ανέχονται ή να συγκαλύπτουν αυτούς που εγκληματούν, να τους χαρακτηρίζουν κοινωνικούς αγωνιστές, να αμφισβητούν τη Δικαιοσύνη και να πιέζουν να μη συλλαμβάνονται όσοι ασκούν βία». Μα συμβαίνουν τέτοια πράγματα, κύριε Πανούση μου;

Ενα χρέος τριάντα ημερών

Οργίασαν και χθες τα δημοσιεύματα του κυριακάτικου Τύπου που αποκαλούν τον Τάσο Κορωνάκη «λουφαδόρο», «ανυπότακτο» και άλλα τέτοια όμορφα. Θυμίζω ότι πρόκειται για το αγαπημένο θέμα του «γαλάζιου» βουλευτή Λευτέρη Αυγενάκη, ο οποίος το έχει αναδείξει με ερωτήσεις του στη Βουλή. Μόνο που φαίνεται ότι είναι άνθρακες ο θησαυρός. Το λέω επειδή πληροφορούμαι ότι ο γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ έχει υπηρετήσει τη θητεία του και χρωστά μόνο τριάντα ημέρες. Κύκλοι του έλεγαν ότι με βάση νόμο του 2014 όσοι έχουν κριθεί ως ανυπότακτοι μπορούν από την 1η Ιανουαρίου του 2016 να παρουσιαστούν στη Στρατολογία και να δηλώσουν πότε προτίθενται να υπηρετήσουν το υπόλοιπο της θητείας τους. Το ίδιο σκοπεύει να κάνει και ο Κορωνάκης με τις τριάντα ημέρες που απομένουν. Πολύ κακό για το τίποτα;

Το νέο στυλ του Σταύρου

Ο Σταύρος Θεοδωράκης από την Παρασκευή μέχρι και το Σάββατο έκανε μια μίνι περιοδεία στη Βόρεια Ελλάδα και συγκεκριμένα στους Νομούς Κοζάνης, Ημαθίας και Θεσσαλονίκης.

Η στιγμή που εγώ έχω κρατήσει από αυτήν, λοιπόν, είναι η επίσκεψή του στον συνεταιρισμό  ΑΣΕΠΟΠ στον Βελβενδό Κοζάνης, όπου ξεναγήθηκε στις εγκαταστάσεις και μίλησε με αγρότες – μέλη του. Γιατί μου έχει μείνει; Μα ο επικεφαλής λάνσαρε νέα μόδα. Φόρεσε υφασμάτινο παντελόνι και πουκάμισο σε γαλάζιες αποχρώσεις με το αγαπημένο του – όπως φαντάζομαι θυμάστε από το προηγούμενο καλοκαίρι – σανδάλι του τουρίστα. Δηλαδή, συνδύασε αυτό το σοβαρό στυλ που προσπαθεί να υιοθετήσει ως πολιτικός αρχηγός με κάτι από τον παλιό του εαυτό. Και έτσι γεννήθηκε ο Βαρουφάκης του Βορρά.