[Γνώμη] Και Μνημόνιο και Grexit

Είναι αναμφίβολο πως ζούμε την «επόμενη μέρα» όπου όλα είναι διαφορετικά. Οσο κι αν αυτό αποκρύβεται, η αλήθεια είναι ότι παρά την ταπεινωτική και ατιμωτική υποχρέωση που αναλάβαμε απέναντι στους ευρωκράτες, έχουμε εισέλθει στην τροχιά της χρεοκοπίας και του σχεδιασμένου Grexit. Ενώ δεν έχει ολοκληρωθεί καμία συμφωνία ακόμα, η Βουλή μετατρέπεται σε πρωτοκολλητή αποφάσεων και δεσμεύσεων που υποβάλλουν οι θεσμοί, οι οποίοι ξαναέγιναν τρόικα, για να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη προς μια «άμυαλη χώρα» και έναν ατίθασο λαό.

Οι τράπεζες παραμένουν κλειστές και το πιθανότερο είναι να περάσουν στον άμεσο έλεγχο των δανειστών, ενώ οι συστάσεις για υποσχετικό παράλληλο νόμισμα συνοδεύονται με προετοιμασίες των αρμόδιων Αρχών.

Σε πολιτικό επίπεδο, το παλιό πολιτικό σύστημα παίρνει στη συντροφιά του τον νέο μεταλλαγμένο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τα ΜΜΕ ανακαλύπτουν έναν νέο ηγέτη που εκκολάφθηκε μέσα στη δύσκολη διαπραγμάτευση. Η κυβέρνηση Τσίπρα διατηρείται πλέον στη ζωή με τη βοήθεια των ΝΔ, Ποταμιού, ΠΑΣΟΚ και όλοι μαζί στηρίζουν τη δήθεν σωτηρία της χώρας από την έξοδο από το ευρώ, ενώ στην πραγματικότητα έχουν ανοίξει τον δρόμο στο Grexit του Σόιμπλε. Αυτό θα αποδειχτεί σύντομα, είτε το ήξεραν είτε όχι. Αλλά είναι η χώρα που θα βυθιστεί στη δυστυχία.

Ολόκληρη η παράταξη του «Μένουμε Ευρώπη πάση θυσία», στην οποία προστέθηκε και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, φέρει την ευθύνη για τα νέα δεσμά και την νέα εκποίηση – ρευστοποίηση της δημόσιας περιουσίας, των τραπεζών, του εθνικού πλούτου, της ζωής εν γένει στη χώρα μας. Χωρίς να αποφύγουν το Grexit, ορκίζονται πως σώζουν για άλλη μια φορά τη χώρα.

Ο διαχωρισμός των κατοίκων της χώρας σε ευρούχους και δραχμούχους οδηγεί και συντηρεί ακόμα μια παραπλανητική διαίρεση μέσα στην ταλαιπωρημένη κοινωνία. Λες και η χρεοκοπία ή η σωτηρία εξαρτάται απλώς από το νόμισμα και όχι από την ύπαρξη ή όχι παραγωγικής δομής, εργαλείων άσκησης πολιτικής, στοιχείων κυριαρχίας. Αυτά παραδόθηκαν, αρχικά στην γραφειοκρατία της ΕΕ και τώρα στην τρόικα που καλωσορίζεται και θα επανέλθει για επίβλεψη.

Οσο σκληρός και πικρός κι αν είναι, χρειάζεται ο επανακαθορισμός των στόχων όσων θέλουν την επιβίωση και διέξοδο της χώρας. Αυτός ο πόθος δεν μπορεί να εκφραστεί από τον παλιό και χρεοκοπημένο πολιτικό κόσμο.