[Απλά μαθήματα αριθμητικής] Το Οχι κρύβει δραχμή

Υστερα από έξι μήνες διαπραγμάτευσης και την τύχη της χώρας να εξαρτάται από το Ναι ή το Οχι στο δημοψήφισμα της Κυριακής, ένα πράγμα μπορεί με βεβαιότητα να πει κανείς: η κυβέρνηση δεν κατόρθωσε να διαβάσει το ευρωπαϊκό πολιτικό πεδίο, τους συσχετισμούς δυνάμεων στο παγκόσμιο περιβάλλον, ούτε αντιλήφθηκε τις επιπτώσεις των κινήσεών της στη σκακιέρα της διαπραγμάτευσης στο πεδίο της οικονομίας.

Γι’ αυτό φθάσαμε ώς εδώ! Χρεοκοπημένη διεθνώς, με τις τράπεζες κλειστές, στεγνή από ρευστό για να καλύπτει τις υποχρεώσεις της εντός και εκτός, η χώρα έχει κάνει άλμα στο κενό.

Και σήμερα όμως, ακόμη και αν πιστέψει κανείς τις διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού ότι δεν υπάρχει σχέδιο δραχμής, η πιο καλοπροαίρετη εξήγηση για τις κυβερνητικές προθέσεις είναι η εξής: αδυναμία κατανόησης των κινδύνων που βρίσκονται μπροστά μας, των επιπτώσεων που με μαθηματική ακρίβεια θα φέρει η επικράτηση της άρνησης στο (κατά τα άλλα) παραπλανητικό ερώτημα της κάλπης.

Δύο παράγοντες που, πολύ γρήγορα, θα τεθούν με τη μορφή διλήμματος στον ελληνικό λαό μπορούν να μας πάνε κατευθείαν στη δραχμή, αν επικρατήσει το Οχι. Με τις τράπεζες κλειστές και χωρίς ίχνος ρευστότητας στο Δημόσιο για την πληρωμή μισθών και συντάξεων – αφού οι δανειστές δεν πρόκειται να αλλάξουν στάση, όπως δεν έκαναν ούτε μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου (γιατί να το κάνουν τώρα;) – τα δύο διλήμματα που θα τεθούν εκ των πραγμάτων στη δημόσια συζήτηση είναι:

Δίλημμα 1ον: Καταβολή μισθών ή συντάξεων ακόμη και αν είναι σε δραχμές; Ή συνέχιση των ατέρμονων διαπραγματεύσεων με την Ευρώπη, χωρίς ίχνος ευρώ στα δημόσια ταμεία και στάση πληρωμών σε όλη τη χώρα; Τι νομίζετε ότι θα απαντήσει ο κόσμος, ακόμη και αν δεν θέλει τη δραχμή, όταν θα έχει έρθει στο σημείο αυτό; Της απόλυτης εξαθλίωσης;

Δίλημμα 2ον: Εθνικοποίηση τραπεζών και εγγύηση όλων των καταθέσεων σε δραχμές (ανεξάρτητα αν την επόμενη ημέρα η αγοραστική αξία όλων των λογαριασμών στις τράπεζες θα έχει καταβαραθρωθεί όσο η βουτιά που θα κάνει και η ισοτιμία της δραχμής); Ή κούρεμα των καταθέσεων, δεδομένου ότι η συνέχιση για λίγο καιρό ακόμη της πολιτικής αυτής ύστερα από ένα Οχι είναι ικανή να βουλιάξει οριστικά τις  τράπεζες και να οδηγήσει σε κινδύνους που αυτή τη στιγμή μπορεί να αποτραπούν; Τι νομίζετε ότι θα απαντήσει ο κόσμος που θα πιστέψει (κακώς) ότι έστω και σε δραχμές θα έχει όλα τα χρήματά του στην τράπεζα;

Πρόκειται για δύο διλήμματα που θα τεθούν ανεξάρτητα από το αν η κυβέρνηση έχει ή όχι σχέδιο για τη δραχμή. Και για αυτόν ακριβώς τον λόγο αυτές τις στιγμές παίζουμε το ευρωπαϊκό μέλλον της χώρας στα ζάρια.