[Eμπιστευτικά] Χειρότερα!
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Το ματσάκι Ευρωπαίοι – συριζαίοι στις συγκεντρώσεις είναι 2-0 χαλαρά – κι ας φωνάζουν οι χαμένοι, έτσι γίνεται πάντα.
Το ματσάκι δανειστές – κυβέρνηση καλύτερα να μην το κουβεντιάσουμε γιατί θα μας πιάσουν τα κλάματα.
Πρέπει να σας ομολογήσω ότι τα πράγματα είναι χειρότερα κι απ’ όσο τα έλεγα χθες. Ενώ θα επιβαρύνονται συνεχώς έως την Τετάρτη, Πέμπτη που αναμένεται η συμφωνία.
Θα σας επιστρέψω πέντε χρόνια πίσω, στο πρώτο Μνημόνιο. Τι λέγαμε τότε εδώ; Πως ακόμη κι αν το Μνημόνιο θεωρηθεί αναγκαίο για να μη χρεοκοπήσει η χώρα, περιέχει μια υφεσιακή οικονομική συνταγή. Είναι ένα λάθος μείγμα πολιτικής.
Προσέξτε τώρα. Στα 25,3 δισ. μέτρα για τριάμισι χρόνια προγράμματος τα 16,3 δισ. ήταν δαπάνες και τα 9 δισ. φόροι. Μια αναλογία δαπανών/εσόδων περίπου 65/35 που ισορρόπησε στην πορεία διότι δεν περιορίστηκε επαρκώς το κόστος του κράτους. Πήγε, ας πούμε, 50/50.
Κι αυτή η συνταγή βούλιαξε τη χώρα στην ύφεση που όλοι ζήσαμε και ξέρουμε.
Η σημερινή κυβέρνηση προτείνει 12 δισ. μέτρα για δεκαοκτώ μήνες – διότι το 2015-2016 είναι παραμύθι: το μισό 2015 έχει ήδη περάσει!..
Και τα οποία σε ποσοστό άνω του 85% είναι έσοδα. Ουσιαστικά δηλαδή η πρότασή της περιλαμβάνει 8 δισ. φόρους για 18 μήνες έναντι 9 δισ. φόρους για τριάμισι χρόνια που προέβλεπε το πρώτο Μνημόνιο.
Πώς είπατε; Αυτό ακριβώς.
Και μάλιστα δεν έχουμε ακόμη τον τελικό λογαριασμό διότι η δημοσιονομική απόδοση των μέτρων που αποδέχεται η κυβέρνηση είναι μάλλον υπερεκτιμημένη, άρα θα της ζητήσουν περισσότερα.
Με άλλα λόγια, κυρίες και κύριοι, η κυβέρνηση που έλεγε όχι στην ύφεση και τη λιτότητα αποδέχεται το πιο υφεσιακό πρόγραμμα μέτρων που έχει επιβληθεί ποτέ στην ελληνική κοινωνία.
Και το οποίο είναι υφεσιακό ακόμη και στο μη φορολογικό σκέλος του, κάτι το οποίο μάλλον θα πρέπει να αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία.
Υπάρχει, για παράδειγμα, πιο αντιαναπτυξιακό και αντικοινωνικό μέτρο από την αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών;
Ποιος εργοδότης θα κάνει προσλήψεις όταν ξέρει ότι θα του κοστίσουν περισσότερο; Πόσο ανταγωνιστικές θα είναι επιχειρήσεις με μεγαλύτερο ασφαλιστικό κόστος;
Και γιατί η αύξηση των εισφορών να μην αποδειχτεί τελικά το καλύτερο κίνητρο για τη «μαύρη εργασία»;
Σε όλα αυτά τα σχέδια βλέπω σαφώς τον οικονομικό παραλογισμό. Αδυνατώ να δω την κοινωνική δικαιοσύνη. Και κυρίως αδυνατώ να βρω οτιδήποτε που να θυμίζει προεκλογικό ή μετεκλογικό ΣΥΡΙΖΑ.
Εκτός από ένα. Την κεντρική ιδέα ότι η κοινωνία θα φορολογείται σκληρά για να συντηρεί ένα φαύλο κι ανίκανο κομματικό κράτος.
Αυτό ναι. Το κράτησαν.
Google news
