[Εναλλακτικά] Φέρτε τον Σκόμπι

Οι καλοβαλμένες πενηντάρες που στέκονταν όρθιες στην είσοδο της Μεγάλης Βρεταννίας στο Σύνταγμα είχαν αγωνία για τον ΕΝΦΙΑ του εξοχικού τους (κάπου στο Δήλεσι νομίζω) αλλά περισσότερη αγωνία είχαν απ’ όσο κατάλαβα για την παραμονή της χώρας μας στην ευρωζώνη.

Βράδυ Πέμπτης και η συγκέντρωση «Μένουμε Ευρώπη» είχε, αν μη τι άλλο, ανθρωπολογικό ενδιαφέρον. Οπως όλα τα ετερόκλητα πλήθη, ο καθένας εδώ είχε άλλη αφετηρία, με κοινό όμως παρονομαστή την αποδοκιμασία της σημερινής κυβέρνησης. Και έβλεπες από νοσταλγούς του Σκόμπι μέχρι καλοπροαίρετους ευρωπαϊστές, παιδιά της ΟΝΝΕΔ και της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ, επιχειρηματίες των start-up, ποδηλάτες, Ποταμίστας και Ατενίστας, κοινό των TEDX, εναπομείναντα ευμαρή στρώματα που έχουν την αγωνία των στεγνών ΑΤΜ, αλλά και μπόλικους βουλευτές (κυρίως της ΝΔ) με τις μικρές ή μεγάλες αυλές τους και μέσα σε ελληνικές σημαίες και σφυρίχτρες.

Οχι, δεν ήταν εδώ το ελάχιστο αστικό μπλοκ της χώρας. Η «ολιγαρχία» της. Αυτή πάντα περιφρουρεί τη θέση της και την αυτοτέλειά της. Εδώ ήταν μερίδα των ευάλωτων μεσαίων στρωμάτων και ένα δυναμικό κομμάτι νεολαίας που την τελευταία δεκαετία με επιταχυντή το Ιντερνετ έχει αφομοιώσει νεοφιλελεύθερες απόψεις για τη μετα-Δημοκρατία μας.

Τα γραφικά πλακάτ που ανέγραφαν πως δεν πρέπει να γίνουμε Σοβιετία (αν ήμασταν, θα έφταναν στα Περιστύλιο της Βουλής με τόση ευκολία αλήθεια;) δεν ήταν τα κυρίαρχα, ούτε τα γαλάζια πουκάμισα της ΔΑΠ, που ήταν προφανές πως βρίσκονταν σε παν-κινητοποίηση. Κυρίαρχη ήταν η αίσθηση πως έβλεπες γύρω σου ένα ρεύμα που δυο δεκαετίες τώρα διαμορφώνεται αθόρυβα και που μοιάζει να συνενώνει την πιο σκληρή «ευρωπαϊκή» πτέρυγα οριζόντια σε όλο τον πολιτικό άξονα. Ενα ρεύμα που οικειοποιείται τις πιο νεοφιλελέ απόψεις, τον κανιβαλισμό για το Δημόσιο και το αόρατο χέρι της αγοράς.

Αν τα προηγούμενα χρόνια το ρεύμα αυτό έμοιαζε να έχει ρυμουλκηθεί κατακερματισμένο και ασθενές στα δύο μεγάλα κόμματα και σε περιθωριακά μικρότερα, σήμερα φαίνεται να έχει τη δική του αυτοτελή δυναμική. Η μεγάλη συγκέντρωση της Πέμπτης, ειρηνική αλλά και δυναμική σε πλευρές της, ήταν το πρώτο σημάδι πως το ετερόκλητο αυτό ρεύμα ενεργοποιήθηκε από την ηγεμονία του ΣΥΡΙΖΑ, ίσως και από ένα σκιώδες αντιαριστερό αντανακλαστικό. Και μπορεί οι δύο κυρίες που στέκονταν στην είσοδο της Μεγάλης Βρεταννίας να ήταν όντως ανιδιοτελείς, ευρωπαΐστριες, μετριοπαθείς και με έγνοια για τη θέση της χώρας. Ο διπλανός τους κύριος, όμως, με την ελληνική σημαία που φώναζε «φέρτε τον Σκόμπι» μάλλον είχε διαφορετική άποψη.