[Μικροπολιτικός] Επιμένουν στα κάγκελα οι διαφωνούντες του ΣΥΡΙΖΑ

Ούτε και χθες έγινε η έκπληξη. Τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ τα οποία διαφωνούν με τη συμφωνία που επιδιώκει να πετύχει η κυβέρνηση με τους δανειστές ξεχύθηκαν για ακόμη μία φορά στις τηλεοράσεις και στα ραδιόφωνα προκειμένου να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους για τους κυβερνητικούς χειρισμούς. Χωρίς βέβαια να έχουν δει τη συμφωνία.

Ο αντιπρόεδρος της Βουλής Αλέξης Μητρόπουλος ζήτησε από την κυβέρνηση να βγει με παρρησία και να ενημερώσει τον λαό πως θα εφαρμόσει Μνημόνιο. Βέβαια ο Μητρόπουλος είναι μια κατηγορία μόνος του, καθώς ναι μεν εκφράζει προβληματισμό για τις συζητήσεις, είναι όμως αντίθετος και με τη ρήξη.

Οι δηλωμένοι βέβαια οπαδοί της ρήξης, όπως ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του κόμματος Θανάσης Πετράκος και ο οργανωτικός εγκέφαλος της λαφαζανικής ομάδας Στάθης Λεουτσάκος, είναι πιο μαζεμένοι. Απλώς ζητάνε να μην υποχωρήσει η κυβέρνηση στις απαιτήσεις των δανειστών. Αρα να οδηγηθούμε σε ρήξη. Απλώς το λένε συγκεκαλυμμένα την ώρα της διαπραγμάτευσης.

Η επιστροφή Λαπαβίτσα

Αυτός όμως που τους έχει (μακράν) ξεπεράσει όλους είναι ο Κώστας Λαπαβίτσας. Οι απόψεις του άλλωστε είναι γνωστές στην Κουμουνδούρου και τη Βουλή από χρόνια.

Ο οικονομολόγος καθηγητής και βουλευτής Ημαθίας, μετά το άρθρο του στην «Guardian», ξαναχτύπησε με άρθρο του στο προσωπικό του ιστολόγιο που φέρει τον τίτλο «Πού πάει η διαπραγμάτευση».

Εκεί επαναλαμβάνει αυτό που φαντάζεστε: την ανάγκη εξόδου της χώρας από το ευρώ. Στην αρχή του κειμένου προσπαθεί να είναι κάπως κομματικός υποστηρίζοντας πως «το μόνο πολιτικό κόμμα που μπορεί τη στιγμή αυτή να πάει την Ελλάδα μπροστά είναι ο ΣΥΡΙΖΑ».

Στη συνέχεια, παρουσιάζει τις προτάσεις της ελληνικής πλευράς και των δανειστών. Κατόπιν, βγάζει τα συμπεράσματά του. Πρώτον, εκτιμά πως «δεν πρόκειται να υπάρξει πρόταση των δανειστών που δεν θα εμπεριέχει μεγάλο πολιτικό κόστος για τον ΣΥΡΙΖΑ και την ηγεσία του», καθώς «ο ΣΥΡΙΖΑ αντιπροσωπεύει κίνδυνο για το στάτους κβο της Ευρώπης».

Δεύτερον, πιστεύει πως «το ζητούμενο τη στιγμή αυτή δεν είναι να βρεθεί κάποιο κοινό πεδίο ανάμεσα στις προτάσεις της κυβέρνησης και σε αυτές των δανειστών» διότι, όπως αναφέρει, «στην ουσία θα έχουν νικήσει οι δανειστές». Τέλος, ρίχνει και την πρότασή του. «Αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει πραγματικά να αλλάξει την κοινωνία (…) πρέπει να εξετάσει εναλλακτικούς δρόμους». Φυσικά, μακριά από την ΟΝΕ.

Αντεπίθεση προεδρικών

Και οι προεδρικοί όμως του ΣΥΡΙΖΑ δεν μένουν με τα χέρια σταυρωμένα. Το έχω άλλωστε ξαναγράψει. Ο Αλέξης Τσίπρας έχει βρει στην ομάδα των ρεαλιστών Δούρου – Μπαλάφα – Παπαδημούλη τους ισχυρότερους εσωκομματικούς συμμάχους. Και το δείχνουν σε κάθε ευκαιρία.

Ο αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Δημήτρης Παπαδημούλης έριξε τα πυρά του προς την πλευρά των είκοσι δύο βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ, που χθες την ώρα που η διαπραγμάτευση ήταν σε πλήρη εξέλιξη στις Βρυξέλλες ζητούσαν με επιστολή τους την άμεση κατάθεση στη Βουλή του νομοσχεδίου για τα εργασιακά. Οπως είπε ο Παπαδημούλης, ο ίδιος ο Τσίπρας έχει ανακοινώσει την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, άρα δεν υπήρχε λόγος να συμβεί κάτι τέτοιο.

Αρκετά πιο καυστικός, με αποδέκτες όσους διαφωνούν με τους κυβερνητικούς χειρισμούς ήταν το μέλος της ΚΕ Κώστας Ζαχαριάδης, που επίσης ανήκει στην ομάδα των ρεαλιστών. Επικαλέστηκε και αυτός τα λόγια του Πρωθυπουργού λέγοντας πως «αυτή η κυβέρνηση και αυτή η Βουλή δεν θα ψηφίσουν νέα Μνημόνια» για να θέσει το ρητορικό ερώτημα: «Τι δεν καταλαβαίνουν όσοι βγαίνουν ως ΣΥΡΙΖΑ στα μίντια;». Ελα μου, ντε.

Ειλικρινά της Εδέμ

Είναι κάποιων ημερών το σχόλιο, αλλά σας το φύλαξα γιατί είναι από τα πετυχημένα που λέει ο πνευματώδης γαλάζιος πρώην υπουργός Κώστας Τασούλας.

Μιλώντας στην περιφερειακή συνδιάσκεψη της ΝΔ στην Πρέβεζα και αφού εξέφρασε τον έντονο προβληµατισµό του για τις πολιτικές εξελίξεις, και τον φόβο του ότι στο τέλος η συµφωνία δεν θα κλείσει, προχώρησε στη διαπίστωση ότι «ο Λαφαζάνης δεν είναι αριστερότερος, αλλά ειλικρινέστερος του Τσίπρα».

Στρώνει κόκκινο χαλί

Ανεξάρτητα πάντως από ό,τι λέει ο Τασούλας, εγώ ξέρω ότι ο Παναγιώτης είναι και επίμονος και αισιόδοξος. Κι όπως σας έγραψα χθες, στη Μόσχα θα πάει δύο ημέρες νωρίτερα από την έναρξη του οικονομικού φόρουμ, όχι για να στρώσει μόνο το κόκκινο χαλί του Τσίπρα.

Τι θα κάνει λοιπόν εκεί; Το απαραίτητο λόμπινγκ ώστε να κάνει πράξη τις υψηλές προσδοκίες (και τα ευχολόγια βέβαια) για τον αγωγό, επαφές με την Gapzrom, ενημέρωση ότι το σχέδιο έχει αποκτήσει και ευρωπαίους συμμάχους, δηλαδή τους Ιταλούς που βλέπουν την προοπτική μιας «δυτικής όδευσης» του αγωγού προς την Αδριατική κ.λπ.

Στο τραπέζι φυσικά δεν υπάρχουν τα 5 δισ. ευρώ που θα παίρναμε ως προκαταβολή για τον αγωγό, αφού οι προσδοκίες έχουν προσγειωθεί στην πιθανή χρηματοδότηση του έργου, δηλαδή σε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, και αυτά αν βεβαίως λυθούν τα προβλήματα αδειοδοτήσεων με τους Ευρωπαίους.

Ο Λαφαζάνης όμως επιμένει, καθώς υποστήριξε και πάλι ότι «ο αγωγός μπορεί να φέρει στην Ελλάδα 47 δισ. κυβικά μέτρα αερίου τον χρόνο», ότι θα δώσει χιλιάδες θέσεις εργασίας και η επένδυση θα είναι πάνω από 2 δισ.

Επίδειξη δύναμης του ΚΚΕ

Στο μεταξύ το σημερινό συλλαλητήριο ενάντια στη νέα συμφωνία που συζητούν κυβέρνηση και δανειστές οι συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ το προετοιμάζουν εδώ και σχεδόν έναν μήνα. Θέλουν όλα να είναι στην εντέλεια και να δώσουν ένα ισχυρό μήνυμα στην κυβέρνηση πως είναι παρόντες και ισχυροί.

Μια επίδειξη δύναμης, θα μπορούσαμε να πούμε. Αλλωστε οι περισσότερες από 200 αποφάσεις σωματείων και φορέων για συμμετοχή τούς δίνουν τη δυνατότητα να αισιοδοξούν. Από όσα μαθαίνω, σε πολλά από αυτά τα συνδικάτα δεν υπάρχει κόκκινη πλειοψηφία, γεγονός που τους γεμίζει με ακόμη μεγαλύτερη ικανοποίηση. Το ραντεβού είναι για τις 19.30 στην Ομόνοια. Φυσικά από τη συγκέντρωση δεν θα μπορούσε να λείψει ο γενικός γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Κουτσούμπας. Αλλωστε εκεί πατάει ο Περισσός. Στην απογοήτευση των εργατοϋπαλλήλων που στήριξαν τον ΣΥΡΙΖΑ.