[Εμπιστευτικά] Kwacha
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Εχω μια ιδέα. Αφού ο Γιούνκερ δεν βγαίνει του Τσίπρα στο τηλέφωνο γιατί και αυτός δεν τον παίρνει με απόκρυψη; Θα την πατήσει και θα το σηκώσει!
Και το λέω για να διευκολύνω την κατάσταση διότι από μόνη της έχει μπερδευτεί αρκετά.
Καταρχήν δεν καταλαβαίνω για ποιον λόγο μάς έχουν φλομώσει στο παραμύθι και στην μπαρούφα – που συνήθως αποκαλύπτονται μέσα στο εικοσιτετράωρο.
Τα πάντα και το αντίθετό τους
Οτι συμφωνούμε αύριο, μεθαύριο ή έως την Κυριακή. Οτι «δεν υπάρχει περιθώριο να υπογράψουμε μια συμφωνία». Οτι αρχίζει να γράφεται η συμφωνία – ακόμη και «περίγραμμα της συμφωνίας» έδωσαν στη δημοσιότητα, το οποίο αποδείχθηκε ότι το είχαν γράψει μόνοι τους!
Οτι ο Βαρουφάκης θα έχει κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Ομπάμα. Οτι η συμφωνία θα κλείσει «με υπογραφή Τσίπρα και Μέρκελ». Οτι η συμφωνία θα είναι γέφυρα και μετά μίνιμουμ και μετά μεταβατική και μετά συνολική.
Οτι θα πληρώνουμε το ΔΝΤ «στο διηνεκές». Οτι δεν θα πληρώνουμε το ΔΝΤ διότι θα πληρώνουμε μισθούς και συντάξεις. Οτι δεν θα ενοποιηθούν οι δόσεις. Οτι ενοποιήθηκαν οι δόσεις. Οτι το ζήτησε το ΔΝΤ – πριν να το διαψεύσει το ΔΝΤ.
Οτι θα κάνουν δημοψήφισμα. Οτι δεν χρειάζεται δημοψήφισμα. Οτι θα κάνουν εκλογές. Οτι δεν θα κάνουν εκλογές.
Οτι δεν υπάρχει περίπτωση να αυξηθεί ο ΦΠΑ στα νησιά. Οτι θα αυξηθεί ο ΦΠΑ στα νησιά. Οτι υπάρχει περιθώριο έως τις 14 Ιουνίου. Οτι δεν υπάρχει χρονικό περιθώριο.
Οτι «θα το κάνουμε Κούγκι».
Οτι αν γίνει Κούγκι θα φταίνε οι άλλοι. Οτι αν δεν γίνει Κούγκι, θα γίνει τουλάχιστον Μεσολόγγι.
Οτι είναι «παραφιλολογία» πως ο Γιούνκερ δεν βγαίνει του Τσίπρα στο τηλέφωνο.
Ολα αυτά (και πολλά άλλα που θα χρειαζόταν μια ολόκληρη εφημερίδα για να γράψουμε) συγκροτούν την επίσημη ρητορική της ελληνικής κυβέρνησης το τελευταίο πεντάμηνο.
Μια ακατάσχετη παπαρολογία, πασπαλισμένη με διακηρύξεις περί υπερηφάνειας και δημοκρατίας.
Αλλωστε η διαπραγμάτευση «δεν είναι θέμα οικονομίας αλλά δημοκρατίας» είπε την παρόλα της και η Ζωή – η οποία υποθέτω προτίθεται εφεξής να πληρώνει μισθούς και συντάξεις με δημοκρατία.
Και έως εδώ, άντε να δεχθώ ότι μας βρήκαν κορόιδα και καλά να πάθουμε. Τους ψηφίσαμε.
Αλλά πολύ φοβούμαι ότι τα ίδια λένε και σε εκείνους που δεν τους ψήφισαν. Και τους οποίους δεν βλέπω διατεθειμένους να τους ψηφίσουν.
Γι’ αυτό επειδή πληροφορήθηκα εσχάτως ότι το εθνικό νόμισμα της Ζάμπιας, το kwacha, υιοθετήθηκε και από το Μαλάουι, αναρωτιέμαι καλού – κακού μήπως ψάχνουν κι άλλους πελάτες.
Google news
