Κουέντιν Ταραντίνο: κλέφτης ή ιδιοφυία;

Η συζήτηση περί «δανείων» και «αντιγραφών» στον κινηματογράφο και στην τέχνη γενικότερα είναι μεγάλη και δεν υπάρχει λόγος να γίνει εδώ. Απομονώνοντας πλάνα από τις ταινίες του Κουέντιν Ταραντίνο και βάζοντάς τα δίπλα-δίπλα με αντίστοιχα πλάνα ταινιών που τον ενέπνευσαν, οδηγείσαι σε ένα από τα εξής δύο συμπεράσματα: α) Οτι ο Ταραντίνο είναι ένας απατεώνας που έχει κατακλέψει δημιουργούς καλύτερους από εκείνον. β) Οτι ζει και αναπνέει το σινεμά, και αναπαράγοντας εικόνες που έχουν περάσει στο DNA του δημιουργεί τη δική του, μοναδική φιλμική γλώσσα. Το σίγουρο είναι ότι βλέποντας το τρίλεπτο βίντεο που μοντάρισε ο Jacob T. Swinney διαπιστώνεις ότι οι εμπνεύσεις του Ταραντίνο δεν περιορίζονται στις ασιατικές περιπέτειες και τα γουέστερν, αλλά απλώνονται στον Χίτσκοκ, τον Γκοντάρ, τον Ορσον Γουέλς, τον Φριτς Λανγκ, ακόμη και στην «Οικογένεια Φλίντστοουν». Για παράδειγμα, το περίφημο τουίστ των Τζον Τραβόλτα και Ούμα Θέρμαν στο «Pulp Fiction» παραπέμπει στο «Bande à part» του Γκοντάρ, αλλά και στο «8 ½» του Φελίνι. Ενώ η Παμ Γκρίερ του «Τζάκι Μπράουν» συστήνεται στον θεατή ακριβώς όπως ο Ντάστιν Χόφμαν του «Πρωτάρη».