Νομίζω πως κατάλαβα γιατί στα αγγλικά χρησιμοποιούν το ρήμα shoot (πυροβολώ) ως συνώνυμο του φωτογραφίζω. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ το έχω παράπονο! Στις δρομικές φωτογραφίες βγαίνω πάντα σαν πυροβολημένη! Ας μην μπω σε λεπτομέρειες που μοιάζουν να πονάνε, στάζουν ιδρώτα ή δείχνουν (ίσως και να είναι βέβαια) σαν παραπανίσια κιλά. Ενδεχομένως να μου λείπει κάτι βασικό που λέγεται φωτογένεια. Επειδή όμως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία - και σίγουρα όχι πυροβολημένη - σκέφτηκα μήπως, όπως προπονούμαι για να τρέχω σωστότερα και αποδοτικότερα, υπάρχει «προπόνηση» και για να φωτογραφίζομαι καλύτερα. Εψαξα, ρώτησα, έμαθα και τα μοιράζομαι εδώ. Οι σκληροπυρηνικοί-με-τι-ασχολείται-τούτη-εδώ δρομείς ας προσπεράσουν ελεύθερα το κείμενο με απαξιωτικό, επιταχυνόμενο ρυθμό. Αν όμως είσαι κι εσύ σαν κι εμένα και θέλεις τις δρομικές φωτογραφίες που σου αξίζουν, ρίξε μια ματιά στα παρακάτω. Μπορεί και να πιάσουν!  
Είσαι «νούμερο». Για το bib σου λέω, το νούμερο που φοράς. Τοποθέτησέ το μπροστά - ποτέ πίσω - και σε σημείο που να φαίνεται καλά (ας κρύβει και λίγο την κοιλίτσα. Τι, δεν έχεις; Ακόμη καλύτερα!). Μέσω του bib βρίσκεις τις φωτογραφίες σου διαδικτυακά μετά τον αγώνα. Οπότε οι φωτογράφοι ενδεχομένως να μη σε φωτογραφίσουν αν δεν υπάρχει bib ή είναι κρυμμένο.
Ξεχώρισε! Σε έναν αγώνα προέχει αυτά που φοράς να είναι βολικά και άνετα. Το στυλ όμως μετράει στις φωτογραφίες. Είσαι αθλητής - στο κάτω κάτω - δείξ' το! Τα σωστά δρομικά ρούχα, κάποια ψαρωτικά γυαλιά, καλοί συνδυασμοί χρωμάτων και αξεσουάρ θα απογειώσουν τις φωτογραφίες και την αυτοπεποίθησή σου. Θυμήσου λοιπόν ό,τι φοράς να είναι σε έντονα χρώματα και να εφαρμόζει καλά πάνω σου. Αν, πάλι, θέλεις κάτι ακόμη πιο εκκεντρικό, όπως ένα περίεργο καπέλο, μία τουτού ή μια στολή Spiderman βρε αδελφέ, κάν' το! Ακόμη κι ένα αστείο χτένισμα μπορεί να κάνει τη δουλειά.
Θα είναι ένας λόγος παραπάνω για να τραβήξεις τα βλέμματα (των φωτογράφων αρχικά και όλων των υπολοίπων φυσικά). Γενικά όμως απόφυγε το κατάμαυρο ή κάτασπρο ντύσιμο αφού - όπως λένε οι ειδικοί - δεν γράφει καλά στις φωτογραφίες. Κι όσο για εμάς τα κορίτσια, σκουρόχρωμο το κάτω μέρος, κάθετες ρίγες παντού, μαζεμένα μαλλιά με κορδέλα ή σε αλογοουρά και μόνο διακριτικό αδιάβροχο μακιγιάζ. Ας τραβήξουμε τα βλέμματα για τον σωστό λόγο, δεν νομίζετε;   
Εεεε! Εδώωω! Aν είσαι ντυμένος Spiderman δεν έχεις πρόβλημα, αλλά γενικά δεν είναι κακό να προσπαθήσεις να τραβήξεις την προσοχή των φωτογράφων και με πιο έντονο τρόπο, ειδικά αν για σένα μια φωτογραφία από τον συγκεκριμένο αγώνα είναι ιδιαιτέρως σημαντική. Οι φωτογράφοι δεν έχουν πρόβλημα με αυτό, οπότε κάνε τους νόημα ή φώναξέ τους. Οχι όμως την τελευταία στιγμή, είμαστε ωραίοι αλλά και γρήγοροι! Δώσε τους χρόνο να σε προλάβουν.
Kι αφού - σύμφωνα με τα παραπάνω - έκανες ό,τι είναι δυνατόν για να φωτογραφιστείς στα σίγουρα, περνάμε σε αυτά που θα σε βοηθήσουν να φωτογραφιστείς και όμορφα!
Πάρε θέση. Οι φωτογράφοι συνήθως στέκονται δεξιά ή αριστερά της διαδρομής. Αν βρίσκεσαι στο κέντρο θα δυσκολευτούν να σε φωτογραφίσουν, οπότε πιάσε ακριανή λωρίδα. Επίσης αν είσαι κοντός ή μικροκαμωμένος (όπως εγώ), προσπάθησε να αφήσεις ελεύθερο χώρο γύρω σου ώστε να μη σε κρύβουν άλλοι πιο ογκώδεις δρομείς ή να μη κάνουν ακούσιο photo-bombing στην αριστουργηματική φωτογραφία σου.
Προετοιμάσου. Συγκεντρώσου στον αγώνα σου, έχε όμως τον νου και στις κάμερες! Οταν λοιπόν τις εντοπίσεις από μακριά, στρώσε λίγο την μπλούζα που όλο σηκώνεται, σπρώξε λίγο ψηλότερα το γείσο του καπέλου για να μη σκιάζει το πρόσωπο, σκούπισε τον ιδρώτα, κάνε ό,τι χρειάζεται! Kι όσο για τον διασκελισμό σου, εδώ οι γνώμες διίστανται. Επιτάχυνε, βγάλε τον Κενυάτη που κρύβεις μέσα σου, είναι η οδηγία-SOS για μία από εκείνες τις απίθανες φωτογραφίες όπου και τα δύο πόδια μοιάζουν να βρίσκονται στον αέρα ή εκείνες, τις άλλες, όπου το ένα μόλις ακουμπά στο κράσπεδο και δείχνει τα πόδια πιο μυώδη. Μπορείς να κάνεις ένα - δύο αλματάκια μπροστά από τον φωτογράφο με τα χέρια ψηλά για ακόμη πιο εντυπωσιακό κλικ. Μπορείς όμως και να επιβραδύνεις ακόμη και σε περπάτημα αν δεν σε πιέζει ο ρυθμός ή η επίδοση, για μια πιο σταθερή, χαλαρή, δρομική φωτογραφία. Σε κάθε περίπτωση, περνώντας μπροστά από τον φωτογράφο ας είσαι διαβασμένος και στα καλύτερά σου!
Xαμογέλα. Ισως να μη χρειάζεται καν να το αναφέρω, αλλά όση κι αν είναι η κούρασή σου, όσο κι αν πονάς, ό,τι κι αν σου συμβαίνει, εκείνη η μικρή στιγμή τού κλικ είναι σημαντική και θα μείνει. Τη θέλεις έντονη και χαμογελαστή! Ισιωσε το σώμα σου, χαλάρωσε τους ώμους και τα χέρια σου, κράτα ψηλά το κεφάλι, το βλέμμα μακριά ή στον φωτογράφο. Κάνε μια αστεία σκέψη, φέρε στο μυαλό σου κάτι όμορφο που θα σου δώσει χαρά και χαμογέλα πλατιά και με όλη σου την καρδιά! Κλικ! Τέλειο!
Τερμάτισέ το! Η στιγμή του τερματισμού είναι όλα-τα-λεφτά και έχεις έναν ολόκληρο αγώνα να τη σκεφτείς και να την προετοιμάσεις! Θυμήσου λοιπόν πως η γραμμή τερματισμού είναι για να την περάσεις με χαρά, δύναμη και ενθουσιασμό! Μπορείς να τερματίσεις με σπριντ, κάνοντας αεροπλανάκι ή διπλό τόλουπ στον αέρα, δική σου η επιλογή! Ομως μη σταματήσεις αμέσως, αντιθέτως τρέξε ένα - δύο μέτρα ακόμη μετά τη γραμμή. Αχ, και όχι το χέρι κατευθείαν στο δρομικό ρολόι! Μερικά δευτερόλεπτα με τα χέρια ψηλά και θριαμβευτικά αξίζουν περισσότερο από το press stop της επίδοσης.
Με το μετάλλιο. Oι φωτογραφίες μετά τον αγώνα είναι επίσης πάντα μια σίγουρη λύση. Μπορεί να μην είναι εν κινήσει και εν δράσει, αξίζει όμως να ζητήσεις να σε βγάλουν φωτογραφία φορώντας το μετάλλιό σου, ενδεχομένως αγκαλιά με φίλους και αγαπημένους, αλλά σίγουρα με τη δύναμη, την ικανοποίηση και το δυνατό, γεμάτο ενδορφίνες, χαμόγελό σου. Ναι, αυτό, το δρομικό!
Ακολουθήστε στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, από