[Μικροπολιτικός] Γαλάζια σενάρια «μεγάλου συνασπισμού»

Πρόκειται για προσωπικές εκτιμήσεις, όπως αναφέρουν οι διακινητές του σεναρίου του «μεγάλου συνασπισμού» που ξαφνικά επανήλθε στην πολιτική αγορά, ή για έναν σχεδιασμό που εξυφαίνεται στη Λεωφόρο Συγγρού προκειμένου να δημιουργήσει κλίμα κυβερνητικής αστάθειας;

Το ερώτημα δεν απασχολεί μόνο τους εδρεύοντες στο Μέγαρο Μαξίμου αλλά πολλούς και στο γαλάζιο στρατόπεδο, που προσπαθούν να ερμηνεύσουν τις παρεμβάσεις του Μάκη Βορίδη και του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, οι οποίοι εκκίνησαν την όλη συζήτηση.

Ο πρώτος ενέκρινε χθες (στον Βήμα 99,5) τη συγκρότηση μιας νέας κυβερνητικής πλειοψηφίας από την παρούσα Βουλή εάν η σύμπραξη Τσίπρα – Καμμένου απωλέσει τη δεδηλωμένη.

Ο δεύτερος υπεραμύνθηκε εκ των προτέρων μιας συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ, προφανώς με νέο πρωθυπουργό, εάν υπάρξουν ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις και απαιτηθεί τρίτο Μνημόνιο.

Σε μια πρώτη ανάγνωση, οι δημόσιες παρεμβάσεις του μπορεί και να συγκρούονται με τον σχεδιασμό του τρίτου ορόφου της Συγγρού, αφού δεν φαίνεται να εξασφαλίζουν κάποιο ρόλο στον Αντώνη Σαμαρά. Δεν είναι λίγοι στη ΝΔ, ωστόσο, εκείνοι που παρατηρούν ότι Βορίδης και Βαρβιτσιώτης χτύπησαν αμέσως μόλις εξασφάλισαν ειδικούς ρόλους στο γαλάζιο επιτελείο – ο πρώτος με μια θέση στο άτυπο Πολιτικό Συμβούλιο, ο δεύτερος αναλαμβάνοντας τη γραμματεία Στρατηγικού Σχεδιασμού και Προγράμματος.

Συνεπώς, αν αποκλειστεί το ενδεχόμενο μιας διπλής αντιηγετικής κίνησης με κοινό περιεχόμενο, αναδεικνύεται ένα γαλάζιο σενάριο που αποσκοπεί στο να αδυνατίσει πολιτικά τον Τσίπρα. Και η αναβίωση της θεωρίας του «μεγάλου συνασπισμού» προφανώς προσφέρεται.

Οι πονηρεμένοι άλλωστε παρατηρούν ότι ένα σκηνικό πολιτικής αβεβαιότητας στη χώρα επιδίωξε να προβάλει ο Σαμαράς και στη χθεσινή Σύνοδο του ΕΛΚ, ενώ εσχάτως ξορκίζει το ενδεχόμενο μιας διάλυσης της παρούσας Βουλής. Ούτε ανησυχία για νέες κάλπες να είχαν στη Συγγρού.

Παράκτιες βολές

Τον επαγγελματικό με τον πολιτικό βίο του Σπύρου Σαγιά επιχείρησε να μπλέξει το γαλάζιο δίδυμο Βορίδης – Γεωργιάδης. Αφορμή στάθηκε το άρθρο 24 του νομοσχεδίου για τις 100 δόσεις, με το οποίο εκκαθαρίζεται η εταιρεία του Δημοσίου Παράκτιο Μέτωπο ΑΕ.

Σύμφωνα με όσα υποστήριξαν οι δύο βουλευτές, ο Σαγιάς ως νομικός σύμβουλος υπήρξε το 2009 εισηγητής της τροποποιητικής σύμβασης μεταξύ Εταιρείας Ακινήτων Δημοσίου ΑΕ (ΕΤΑΔ ΑΕ) και μεγάλης παραλιακής ξενοδοχειακής επιχείρησης. Κατά της σύμβασης στράφηκε η Παράκτιο Μέτωπο ΑΕ αφού, όπως είπε ο Γεωργιάδης, «τη θεώρησε σκανδαλώδη και ετεροβαρή για το δημόσιο συμφέρον».

Η Παράκτιο Μέτωπο ΑΕ, σύμφωνα με τη γαλάζια γραμμή πληροφόρησης, πέτυχε μια απόφαση υπέρ του δημόσιου συμφέροντος, ενώ η επιχείρηση πήγε την υπόθεση στον Αρειο Πάγο και πέτυχε ανάκληση της προηγούμενης απόφασης για τυπικούς λόγους.

Οπως είπαν οι βουλευτές της ΝΔ, σε δύο εβδομάδες – συγκεκριμένα, στις 28 Απριλίου – η υπόθεση θα εκδικαστεί, αλλά αν καταργηθεί η Παράκτιο Μέτωπο ΑΕ το Δημόσιο δεν θα μπορεί να εκπροσωπηθεί στο δικαστήριο.

«Αν ψηφίσετε το άρθρο 24 και μέχρι να γίνει η μεταβίβαση της εταιρείας στον διάδοχο φορέα το ελληνικό Δημόσιο στη δίκη δεν θα μπορεί να εκπροσωπηθεί. Η εταιρεία Παράκτιο Μέτωπο ΑΕ θα έχει τεθεί υπό εκκαθάριση. Η δίκη θα απορριφθεί για το ελληνικό Δημόσιο πάλι για τυπικούς λόγους» είπε ο Γεωργιάδης και έθεσε στην αναπληρώτρια υπουργό Οικονομικών Νάντια Βαλαβάνη το ερώτημα «ποιος είναι ο λόγος που καθιστά τη συμπερίληψη του άρθρου 24 τόσο επείγουσα που να παίρνετε πάνω σας τον κίνδυνο να χάσει το ελληνικό Δημόσιο τη δίκη;».

Αρχικά η Βαλαβάνη απάντησε στους δύο βουλευτές ότι «στο σπίτι του κρεμασμένου δεν πρέπει να μιλάνε για σχοινί» και τους συνέστησε «να είστε πιο προσεκτικοί, είναι τουλάχιστον αντιαισθητικό».

Η ίδια ωστόσο λίγη ώρα αργότερα έφερε προσθήκη στην επίμαχη διάταξη, κατά την οποία: «Οι εκκρεμείς κατά τη λύση της εταιρείας δίκες σε κάθε βαθμό αναβάλλονται εφόσον έχουν προσδιοριστεί πριν από τον διορισμό του εκκαθαριστή και συνεχίζονται μέχρι την τελεσιδικία τους από τον εκκαθαριστή. Με την υπουργική απόφαση της επόμενης παραγράφου ορίζεται η νομική εκπροσώπηση της εταιρείας και η εξασφάλιση των αναγκαίων πόρων για την εκτέλεση των δικών αυτών».