[Ιστορίες] Πρίγκιπες

Καθισμένος σε μια πλαστική καρέκλα, ανάμεσα σε ένα στερεοφωνικό και ένα τραπεζάκι, με το Καλάσνικοφ παρά πόδα, ο Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι βάζει κρασί, ανάβει τσιγάρο, λικνίζεται στους ρυθμούς ενός αραβικού καψουροτράγουδου και ανταλλάσσει από το κινητό selfies με κορίτσια. Κάποιον βλέπει να πλησιάζει όμως και αμέσως πετάει το τσιγάρο, αλλάζει το κρασί με γάλα και το καψουροτράγουδο με την ψαλμωδία μιας σούρας του Κορανίου. Ενας τζιχαντιστής από το Μαρόκο είναι, που του λέει πως θέλει να πάει πρώτα Ιερουσαλήμ και μετά Παράδεισο. Ο Μπαγκντάντι τον διαβεβαιώνει ότι αυτά είναι δίπλα δίπλα· και πως στον Παράδεισο θα απολαμβάνει εκλεκτά μαροκινά εδέσματα και ζουμερές παρθένες. Του δένει στη μέση μια ζώνη με εκρηκτικά. «Θέλεις να πας στην Ιερουσαλήμ; Από εκεί είναι» του λέει δείχνοντας πέρα μακριά. «Τους βλέπεις; Πήγαινε, θα τα πούμε στον Παράδεισο». «Για την αιωνιότητα!» φωνάζει ο τζιχαντιστής τρέχοντας. Ο Μπαγκντάντι περιμένει να ακούσει το «μπαμ». Και έπειτα αλλάζει το γάλα με κρασί, την ψαλμωδία με το καψουροτράγουδο, ανάβει τσιγάρο και πιάνει το κινητό. Επεισόδιο 3ο: «Ο Πρίγκιπας»

Τρεις νεαροί Σύροι είναι από το Χαλέπι. Ο 27χρονος Μαέν Ουάτφε ήθελε να γίνει ηθοποιός, αλλά οι γονείς του τον ανάγκασαν να σπουδάσει μηχανικός. Ο 31χρονος Γουσέφ Χελάλι, πάλι, σπούδασε φωτογράφος. Και ο 22χρονος Μουχαμάντ Νταμλάκι, ηχολήπτης. Βγήκαν στους δρόμους από τις πρώτες διαδηλώσεις εναντίον του Ασαντ, όμως σύντομα ο Μαέν και ο Μουχαμάντ βρέθηκαν στα μπουντρούμια του και τελικά ακολούθησαν τον Γιουσέφ στον δρόμο της εξορίας, στην Τουρκία, στο Γκαζιαντέπ. Οπλα δεν έχουν. Μόνο το χιούμορ. Από τον Ιανουάριο, κάθε Παρασκευή, ανεβάζουν στο YouTube και στο facebook ένα σατιρικό βιντεάκι όπου απεικονίζουν τους τζιχαντιστές όπως τους βλέπουν: μοχθηρούς, υποκριτές, πανηλίθιους και τόσο «πιστούς μουσουλμάνους» όσο και ένα καρότο. Eχουν δεχθεί απειλές, έχουν αναγκαστεί να αλλάξουν σπίτι, ούτε οι πιο κοντινοί τους φίλοι δεν ξέρουν πού μένουν. Αλλά επιμένουν στην «αντιπροπαγάνδα» τους. «Μόνο το χιούμορ νικάει τον φόβο». Τέσσερα χρόνια συμπληρώνονται την Κυριακή από τότε που ξέσπασαν οι πρώτες αντικαθεστωτικές διαδηλώσεις στη Συρία. Στο ενδιάμεσο σκοτώθηκαν 200.000 άνθρωποι, εκτοπίστηκαν τέσσερα εκατομμύρια και έσβησε το 83% των φώτων στη χώρα. Κι όμως, λένε αυτοί οι τρεις ολόφωτοι νέοι, «οι Σύροι πάντα θα προτιμούν την κωμωδία από την τραγωδία».