Καθημερινά στη Γαλλία κάποιος, κάπου, «παίζει το παιχνίδι του Εθνικού Μετώπου». Ορισμένες ημέρες, μάλιστα, είναι πολλοί που το κάνουν. Να, στις 5 Μαρτίου: ο δεξιός πρώην πρωθυπουργός Φρανσουά Φιγιόν κατηγόρησε τον πρόεδρο Ολάντ ότι «όταν παίρνει τον λόγο για να πει ότι θα αρπάξει ψηφοφόρους από το FN δίνει πολλές μονάδες στο FN»· και λίγες ώρες αργότερα ο πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς διαβεβαίωσε ότι «η Δεξιά σήμερα, ή πάντως ένα κομμάτι της, παίζει το παιχνίδι του FN».
Εχει πάρει τέτοιες διαστάσεις το φαινόμενο, που το Slate.fr έφτιαξε, με τη βοήθεια του Google, έναν κατάλογο με όλους και όλα όσα έχουν κατηγορηθεί, και πόσες φορές από την αρχή του έτους, ότι «παίζουν το παιχνίδι του Εθνικού Μετώπου». (Προσοχή: ο κατάλογος δεν έχει πάντα συνοχή ούτε λογική). Είναι η Αριστερά και οι σοσιαλιστές, η υπουργός Δικαιοσύνης Κριστιάν Τομπιρά, ο Ολάντ και ο Μανουέλ Βαλς, η Δεξιά και ο Νικολά Σαρκοζί, το Ισλάμ, η υπερβολική συζήτηση για το Ισλάμ και η αποφυγή της συζήτησης για το Ισλάμ, το επονομαζόμενο «δημοκρατικό μέτωπο» και μαζί η έλλειψη συμμαχίας ανάμεσα στο δεξιό UMP και το PS, οι δημοσκοπήσεις και η αποχή, η απουσία μεταρρυθμίσεων και η απειλή κυρώσεων από τις Βρυξέλλες και τόσα άλλα – ακόμη και η Μαντόνα, αφού είπε ότι θέλει να πιει ένα ποτήρι με τη Μαρίν Λεπέν για να της μιλήσει.
Τα περισσότερα «κατηγορώ», πάντως, ότι «παίζει το παιχνίδι του Εθνικού Μετώπου» τα δέχεται η Αριστερά – και μάλιστα όχι τόσο απέξω όσο από μέσα. Η αριστερή πτέρυγα του PS κατηγορεί την κυβέρνηση· το PS κατηγορεί τη ριζοσπαστική Αριστερά και τους Οικολόγους· η ριζοσπαστική Αριστερά και οι Οικολόγοι κατηγορούν το PS κ.ο.κ. Και αν δεν έφταναν τα (αλληλο)«κατηγορώ» των πολιτικών, υπάρχουν και τα «κατηγορώ» των παρατηρητών της πολιτικής ζωής. Μεταξύ τόσων και τόσων σχετικών τίτλων, έχει γραφεί και αυτός: «Δικαιοσύνη, πώς η τύχη παίζει το παιχνίδι του Εθνικού Μετώπου».
«Το UMPS ψάχνει ποιος παίζει το παιχνίδι του FN. Μόνο που το FN δεν παίζει με την ανεργία, την ανασφάλεια όλων των συμπατριωτών μας. Απαντάει!» διεμήνυσε η «Μαρίν Λεπέν – πρόεδρος το 2017» στο twitter. Παραμονές νομαρχιακών εκλογών, με την απειλή μιας νέας νίκης της Ακροδεξιάς προ των πυλών, ελάχιστοι συνειδητοποιούν στη Γαλλία ότι «το παιχνίδι του Εθνικού Μετώπου» το παίζει και όλη αυτή η επιμονή να βρεθεί τι και ποιος «παίζει το παιχνίδι του Εθνικού Μετώπου».