[Στιγμές] Μπίμπι ή Μπούγκι

Οποιος και να κερδίσει τις εκλογές που διεξάγονται στο Ισραήλ την επόμενη Τρίτη θα έχει ένα βασικό καθήκον. Να ανακουφίσει τους πολίτες από το υψηλό κόστος ζωής και τις υπερβολικά υψηλές τιμές των ακινήτων. Ομως οι ημέρες με τις υψηλές δημόσιες δαπάνες για κοινωνικά προγράμματα είναι απίθανο να επιστρέψουν.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι περισσότεροι από τους μισούς Ισραηλινούς πιστεύουν πως τα κοινωνικά ζητήματα και το κόστος διαβίωσης – πολύ υψηλότερο από ό,τι στη Δυτική Ευρώπη ή στις Ηνωμένες Πολιτείες – είναι ο βασικός λόγος για την επιλογή του κόμματος που θα ψηφίσουν στις 17 Μαρτίου. Αντίθετα, λιγότερο από 30% δηλώνει ότι ανησυχεί περισσότερο απ’ όλα για τα θέματα ασφαλείας που αντιμετωπίζει το Ισραήλ και στα οποία ο πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου – Μπίμπι, το παρατσούκλι του – έχει επικεντρώσει την προεκλογική του εκστρατεία.

Ακόμη και μια κεντροαριστερή συμμαχία όμως που υπόσχεται να ελαφρύνει τους πολίτες από τα οικονομικά βάρη θεωρεί ότι η αύξηση των δημοσίων δαπανών δεν μπορεί να είναι επιλογή. «Δεν υπάρχει περίπτωση να κάνουμε κάτι τέτοιο. Αυτό είναι πολιτική του προηγούμενου αιώνα» λέει ο Μανουέλ Τράιτενμπεργκ, ο οποίος συμμετέχει στη συμμαχία του Εργατικού Κόμματος και του κεντρώου Χατνούα που ονομάζεται Σιωνιστική Ενωση. «Πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί με το έλλειμμα του προϋπολογισμού» προσθέτει ο άνθρωπος που θα αναλάβει το τιμόνι του υπουργείου Εξωτερικών, αν η συμμαχία κερδίσει τις εκλογές.

Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν πως η συνεργασία του Εργατικού Κόμματος με επικεφαλής τον Ισαάκ Χέρτζογκ γνωστό ως Μπούγκι και το Χατνούα της Τζίπι Λίβνι δίνει μάχη πόντο πόντο με το Λικούντ του Νετανιάχου, ο οποίος φαίνεται να είναι σε καλύτερη θέση ως προς την αναζήτηση συμμάχων από τη Δεξιά για να σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση συνασπισμού.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι το καλάθι της νοικοκυράς με τα βασικά προϊόντα είναι 12% ακριβότερο στο Ισραήλ απ’ ό,τι ο μέσος όρος στις πλούσιες χώρες του ΟΟΣΑ, παρότι ο μέσος ετήσιος μισθός είναι 10.000 δολάρια χαμηλότερος. Επίσης οι τιμές των ακινήτων έχουν διπλασιασθεί από το 2007, με τα ενοίκια να εκτοξεύονται και τους νεαρούς Ισραηλινούς να μην μπορούν να φύγουν από το σπίτι των γονιών τους.

Το 2003, όταν ο Νετανιάχου ήταν υπουργός Οικονομικών, το Ισραήλ στράφηκε στην οικονομία της ελεύθερης αγοράς και οι δημόσιες δαπάνες μειώθηκαν δραστικά. Εκτοτε το Ισραήλ έχει έναν από τους πιο μεγάλους ρυθμούς ανάπτυξης στη Δύση, όμως αυτό, παρατηρούν οι οικονομολόγοι, δεν βοήθησε καθόλου τους πολίτες να βελτιώσουν το βιοτικό τους επίπεδο. Το 2011 στη χώρα ξέσπασαν μεγάλες διαδηλώσεις. Η αφορμή για να κατέβουν στους δρόμους εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες ήταν το κόστος του cottage cheese που είναι πολύ δημοφιλές. Η αιτία όμως ήταν πολύ πιο βαθιά και ακόμη ταλανίζει την ισραηλινή κοινωνία.