[Ιστορίες] Πατερούλης

Καθισμένοι σε κύκλο, πάνω σε πολύχρωμα πουφ, καμιά δεκαριά φοιτητές, όλοι όμορφα και συμπαθή πρόσωπα, ακούνε προσεκτικά τον «Σεργκέι», όπως ενημερώνει το post-it που έχει κολλημένο στο στήθος ο ομιλητής. «Θέλω να καταλάβετε ποιες είναι οι στρατηγικές αυτού του πολέμου, η βαθύτερη λογική του» – ο Σεργκέι Μίκαεφ μιλάει για την αντιπαράθεση ανάμεσα στη Ρωσία και στη Δύση.

Ο Μίκαεφ είναι «στρατολόγος», οι φοιτητές είναι δυνάμει νεοσύλλεκτοι, πληρώθηκαν το ισοδύναμο των πέντε ευρώ ώστε να συμμετάσχουν σε αυτή τη συζήτηση. Η ανταποκρίτρια της «Libération» που την παρακολούθησε, που επισκέφθηκε την έδρα του κινήματος Σετ (Δίκτυο) στη Μόσχα, είχε αρχικά την εντύπωση ότι βρισκόταν στα ευρύχωρα, μοντέρνα γραφεία κάποιας start-up – ή ίσως κάποιου online περιοδικού από χίπστερ για χίπστερ. Σιγά σιγά κατάλαβε πως επρόκειτο για ένα είδος ναού αφιερωμένου στη λατρεία του Βλαντίμιρ Πούτιν. Και τελικά, απέκτησε την αίσθηση πως είχε πέσει πάνω σε μια αίρεση. Βοήθησε λίγο και το μανιφέστο του Σετ: «Βρισκόμαστε σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι. (…) Ενας από τους δρόμους μας επιτρέπει να γίνουμε ενήλικοι και να στρέψουμε την αγάπη και την αναγνώρισή μας προς τον πατέρα που μας έδωσε αξιοπρέπεια».

Το Σετ γεννήθηκε στα τέλη του 2013 πάνω στα ερείπια του Νάσι, αυτού του φιλοπουτινικού κινήματος νέων που έφτασε να έχει 100.000 μέλη – και κατέληξε να συγκρίνεται με τη χιτλερική Νεολαία, βλάπτοντας την εικόνα του προέδρου που το χρηματοδοτούσε. Το Σετ δεν έχει καμία σχέση με τραμπουκισμούς, εκφοβισμούς και θορυβώδεις διαδηλώσεις. Θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι μια ομάδα «δωματίου», με 1.000 μέλη προσεκτικά επιλεγμένα, όλοι νέοι «πατριώτες», μορφωμένοι και δημιουργικοί, που παίζουν τα σόσιαλ μίντια στα δάκτυλα και εκπαιδεύονται μέσα από μαθήματα ρητορικής, γεωπολιτικής ή «τεχνολογιών χειραγώγησης των μαζών» να γίνουν «οι ηγέτες τού αύριο», διάσημοι εκπρόσωποι της Ρωσίας «με τη μιντιακή δύναμη μιας Μαντόνα» – μπορεί ο Μακάρ Βιχλιάντσεφ, ένας συνιδρυτής του Σετ, να μη συγχωρεί στη Μαντόνα την υπεράσπιση των ρώσων ομοφυλoφίλων αλλά τη δύναμη την αναγνωρίζει όπου τη βλέπει. Ετσι και ο ξένος παρατηρητής αναγνωρίζει την αλήθεια όπου την ακούει: «Ο Πούτιν είναι μια φιλοσοφική κατηγορία. Ο Πούτιν είναι ένα σύμβολο που περιλαμβάνει τα πάντα, είναι η προβολή των Ρώσων σήμερα. Ο,τι συμβαίνει στη Ρωσία συνδέεται με τον Πούτιν». Ο,τι συμβαίνει στη Ρωσία.