Ο Ζβίκα Κλάιν είναι ανταποκριτής στη Γαλλία του NRG, ενός ισραηλινού ιστότοπου φίλα προσκείμενου στον Μπεναμίν Νετανιάχου. Πρόσφατα είχε μια ιδέα. Να περπατήσει σιωπηλός, για 10 ώρες, στους δρόμους του Παρισιού, φορώντας κιπά, ώστε να διαπιστώσει «πώς νιώθουν οι παριζιάνοι Εβραίοι». Μπροστά περπατούσε ένας εικονολήπτης με μια κάμερα GoPro κρυμμένη στο σακίδιό του. «Δεδομένης της τεταμένης ατμόσφαιρας, μου επέβαλαν και έναν σωματοφύλακα». Από τις 10 ώρες που περπατούσε, έφτιαξε ένα βίντεο 1′ 36”. Στη διάρκειά του δέχεται επτά οχλήσεις, από το «τι έγινε; Εβραίος είσαι;» μέχρι το «πούστη!». Ο ίδιος επεσήμανε πως «στις τουριστικές περιοχές, η ατμόσφαιρα είναι σχετικά ήρεμη. Οσο απομακρυνόμαστε όμως, τόσο πιο άβολα με κάνουν να νιώθω τα βλέμματα μίσους και οι προσβολές». «Στις συνοικίες με μουσουλμανική πλειοψηφία αισθάνθηκα όπως πρέπει να νιώθεις στην καρδιά της Ραμάλα!». Στο συνοδευτικό άρθρο, περιέγραψε σκηνές και απειλές που για κάποιον λόγο δεν έδειξε. Τα κρούσματα αντισημιτισμού έχουν αυξηθεί στη Γαλλία, οι δημοσιογράφοι το επισημαίνουν συχνά. Το βίντεο του Κλάιν, εντούτοις, τους φάνηκε λιγότερο σαν μια ειλικρινής καταγραφή της πραγματικότητας και περισσότερο σαν ένα τεχνητό κάλεσμα εκπατρισμού στο Ισραήλ – όπως αυτά τα προεκλογικά που απευθύνει τελευταία στους Εβραίους της Ευρώπης ο Νετανιάχου.
Ο Μουσταφά Μάουλα είναι ένας νεαρός καναδός μουσουλμάνος. Πρόσφατα στάθηκε για ώρες ακίνητος, με δεμένα μάτια και ανοικτά χέρια, στην πολυσύχναστη Πλατεία Γιοντζ-Ντάντας του Τορόντο. Μπροστά του είχε δύο πινακίδες: «Είμαι μουσουλμάνος. Μου έχουν κολλήσει την ετικέτα του τρομοκράτη» και: «Σε εμπιστεύομαι. Με εμπιστεύεσαι; Κάνε μου μια αγκαλιά». Ηταν ένα κοινωνικό πείραμα με τίτλο «Τυφλή εμπιστοσύνη», ιδέα μιας 24χρονης καναδής μουσουλμάνας φοιτήτριας, της Ασμα Γκαλούτα. Δεδομένου του ότι ο Μουσταφά είχε δεμένα τα μάτια οποιοσδήποτε μπορούσε να του κάνει κακό. «Προσφέρει στον κόσμο την απόλυτη εμπιστοσύνη του και θέλει να δει αν ο κόσμος τον εμπιστεύεται αρκετά ώστε να του κάνει μια αγκαλιά». Προέκυψε ένα βίντεο 2′ και 58”. Στη διάρκειά του πολλοί προσπερνούν αδιάφορα τον Μουσταφά. Αλλά συνολικά 18 άνθρωποι, κάθε ηλικίας και προέλευσης, σταματούν για να τον αγκαλιάσουν, καμιά φορά για ώρα, εμφανώς συγκινημένοι από την πρωτοβουλία. «Στο τέλος της ημέρας, το ζητούμενο είναι η συνύπαρξη».