[Μικροπολιτικός] Λόγια του Γκάρι

Είναι γνωστό πως οι σοφίες που έχουν κατά περιόδους πει οι μεγάλοι άνδρες συνοδεύουν τους νεότερους. Είτε πρόκειται για πολιτικούς είτε για φιλοσόφους ή για συγγραφείς. Ακόμη και ποδοσφαιριστές! Μη σας κάνει εντύπωση. Μετά τον ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1990 ανάμεσα στην Αγγλία και στη Γερμανία που έληξε με νίκη τον Γερμανών στα πέναλτι, ο σπουδαίος άγγλος επιθετικός Γκάρι Λίνεκερ είχε πει μια φράση που έμεινε στην Ιστορία. Οτι το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι που παίζουν 22 άνθρωποι και στο τέλος κερδίζουν πάντα οι Γερμανοί. Τη δεκαετία του ’80, σε όλες τις διεθνείς διοργανώσεις, οι Γερμανοί είχαν πετύχει επικές ανατροπές, με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο και συνήθη θύματα τους Γάλλους.

Προφανώς αυτό είχε στο μυαλό του ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας όταν χθες κατά τη διάρκεια της ομιλίας του είπε πως «για εμάς η ευρωζώνη και το μέλλον της ενωμένης Ευρώπης δεν είναι ένα παιχνίδι εντυπώσεων στα χέρια ενός συμβουλίου υπουργών Οικονομικών, που κάποιοι μέχρι στιγμής ανέχονται να λειτουργεί ως συμβούλιο 18 κρατών που στο τέλος πάντα αποφασίζουν ό,τι θέλει η μία από αυτές». Είναι άλλωστε γνωστό πως ο Πρωθυπουργός είναι ποδοσφαιρόφιλος. Πάντως άδικο δεν έχουν. Ούτε ο Λίνεκερ ούτε ο Τσίπρας.

Ξεκάρφωμα

Μακρά τηλεφωνική επικοινωνία με τον Αλέξη Τσίπρα είχε χθες ο Νίκος Αναστασιάδης. Το ενδιαφέρον είναι ότι στη συνέχεια ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας τηλεφώνησε και στον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Αυτό έδωσε την εντύπωση ότι ο Αναστασιάδης επιχειρεί να μεσολαβήσει στον Λουξεμβούργιο προς στήριξη της Ελλάδας για μια νέα συμφωνία με τους εταίρους.

Εγώ, πάλι, δεν αποκλείω να το έκανε για ξεκάρφωμα. Αυτό, επειδή ο υπουργός Οικονομικών της Κύπρου Χάρης Γεωργιάδης υπέστη αξιοσημείωτο τρολάρισμα επειδή κάλεσε την Αθήνα να ζητήσει παράταση.

Υπνος (μόνο)
με κομματική εντολή

Ο υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης Παναγιώτης Λαφαζάνης δεν κάθεται σε ησυχία πουθενά. Ολη την ώρα σημειώνει, γράφει ή μιλάει στο τηλέφωνο. Χθες, κατά τη διάρκεια της ομιλίας του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, όλη την ώρα κρατούσε σημειώσεις.

Στη συνέχεια, κάθε τρεις και λίγο έφευγε από την αίθουσα της Γερουσίας και πήγαινε πάνω κάτω, φανερά ανήσυχος, και μιλούσε στο τηλέφωνο.

Οπως έλεγαν πάντως μεταξύ τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που παρατήρησαν τη χθεσινή του φούρια, έτσι ήταν πάντα. Υπερδραστήριος. Θυμήθηκαν μάλιστα ιστορίες από τα χρόνια που ήταν στο ΚΚΕ, στο πλευρό του Χαρίλαου Φλωράκη. Ενα βράδυ Κυριακής ο ιστορικός ηγέτης του ΚΚΕ πέρασε από τα τότε γραφεία του κόμματος για να πάρει κάτι που ξέχασε. Εκπληκτος βρήκε τα φώτα στο γραφείο του αναμμένα και τον Λαφαζάνη να γράφει με μανία. Τότε του ζήτησε να αποχωρήσει και να πάει να ξεκουραστεί, απειλώντας τον με κυρώσεις αν δεν πήγαινε για ύπνο.

Στη συνέχεια, ανέφεραν πως ένα βράδυ στην Κουμουνδούρου τον πέτυχαν να κάνει ακριβώς το ίδιο, έχοντας στο πλάι του μόνο έναν συνεργάτη του. Ο Παναγιώτης έγραφε – όπως πάντα άλλωστε – στο χαρτί και ο συνεργάτης του στον υπολογιστή.

Μετά όμως το καλοσκέφτηκαν. Και αμέσως λυπήθηκαν τον καημένο τον συνεργάτη του. Γιατί, όπως είπαν, αυτός τα τραβάει όλα.

Παντού Ρώσοι

Εντάξει, το καταλάβαμε. Αυτή η κυβέρνηση υπεραγαπά τους Ρώσους. Από εκεί που σπάνια περνούσαν το κατώφλι του νεοκλασικού της Βασιλίσσης Σοφίας, πόσω μάλλον του Μεγάρου Μαξίμου, τώρα παραγνωριστήκαμε.

Το λέω επειδή μία μόλις εβδομάδα μετά τη συνάντηση του Νίκου Κοτζιά με τον Σεργκέι Λαβρόφ στη Μόσχα, χθες ο ρώσος πρεσβευτής στην Αθήνα ξαναπέρασε από το υπουργείο Εξωτερικών.

Αυτό προκειμένου ο Αντρέι Μασλόφ να συναντηθεί με τον αναπληρωτή ΥΠΕΞ Νίκο Χουντή και να του επαναλάβει τη βούληση για ενίσχυση των διμερών σχέσεων. Συγκινήθηκα. Σχεδόν.

Γαλάζιο δείπνο

Μπορεί για την ώρα και ελέω διαπραγμάτευσης οι γαλάζιες φυλές να κήρυξαν ανακωχή, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι τα δείπνα δεν συνεχίζονται. Το λέω επειδή πληροφορούμαι ότι ο Κώστας Τασούλας θα μετάσχει αύριο σε ένα τέτοιο. Βέβαια είναι ολίγον διαφορετικό, καθώς θα γίνει στα Γιάννινα με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου της Τατιάνας Αβέρωφ «Δέκα ζωές σε μία». Δεν αποκλείω, πάντως, ο πρώην υπουργός Πολιτισμού, που είναι και ομιλητής, να πετάξει και καμιά ποιητική έμπνευση για το μαύρο και άραχλο εσωκομματικό τοπίο.