[Μικροπολιτικός] Η πρωθυπουργική ποσέτ στη Σύνοδο Κορυφής

Για την ενδυματολογική λεπτομέρεια του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος συνόδευσε με λευκή ποσέτ το μπλε κοστούμι του και το χαρακτηριστικό ανοιχτό του πουκάμισο έχω να πω (καθώς το συζήτησα με γνώστες του ανδρικού ενδυματολογικού κώδικα) ότι εμφανίστηκε στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών με επιρροές από τη μόδα των δρόμων του Μιλάνου και της Φλωρεντίας.

Γιατί; Διότι, σε αντίθεση με το αμερικανικό τριγωνικό δέσιμο της ποσέτ, ο Πρωθυπουργός προτίμησε το σύγχρονο street look. Ιταλικός, λοιπόν, ο αέρας που διαπερνά τα πρωθυπουργικά πέτα – και  διακρίνω μια συμβολική εμμονή στον ευρωπαϊκό Νότο. Ωστόσο υπάρχει ακόμη δρόμος σε ό,τι αφορά το σακάκι. Οι πηγές μου εντοπίζουν ζήτημα στους ώμους.

Η πρώτη χειραψία

Δεν ήταν η γερμανίδα καγκελάριος, αλλά ο γάλλος πρόεδρος ο πρώτος ξένος αρχηγός κράτους που χαιρέτησε τον Αλέξη Τσίπρα κατά την είσοδό του στην αίθουσα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Λογικό, αφού έχουν ήδη γνωριστεί. Μόνο που δίπλα στον Φρανσουά Ολάντ στεκόταν η Ανγκελα Μέρκελ, οπότε αναπόφευκτα εκείνη τη στιγμή έγινε και η πρώτη επίσημη χειραψία.

Μου λένε ότι η Μέρκελ δεν ήταν καθόλου ψυχρή. Αντιθέτως. Συνεχάρη τον έλληνα Πρωθυπουργό για την εκλογή του και του εξέφρασε τη βεβαιότητα ότι θα έχουν μια καλή συνεργασία. Δεν ξέρω πού βασίζει τη σιγουριά της η Ανγκελα. Αυτό που ξέρω είναι ότι πρόσθεσε κάτι του τύπου  «αν και μερικές φορές η συνεργασία μπορεί να είναι δύσκολη».

Υποθέτω ότι η φράου έχει το γνώθι σαυτόν. Ο Τσίπρας, πάντως, δεν άφησε το σχόλιο να πέσει κάτω. Της ανταπάντησε ότι «όταν υπάρχει πολιτική θέληση όλα είναι δυνατά». Η νεκροψία θα δείξει.

«Αλέξη, με λένε Αλεξ!»

Η επόμενη χαιρετούρα προήλθε από το κομψό χέρι του φινλανδού πρωθυπουργού Αλεξ Στουμπ. Ομολογουμένως οι Φινλανδοί δεν τρέφουν και τα πλέον φιλικά αισθήματα για την Ελλάδα. Ωστόσο ο Στουμπ φάνηκε ενθουσιώδης. «Αλέξη, με λένε Αλεξ. Είμαι ο πρωθυπουργός της Φινλανδίας» είπε ο Φινλανδός που αυτοσυστήθηκε. Ο έλληνας Πρωθυπουργός, πάντως, του εκμυστηρεύθηκε ότι θα ήθελε να τον δει και κατ’ ιδίαν μετά το Συμβούλιο.

Περιττό να προσθέσω ότι στη συνέχεια είχε θερμό εναγκαλισμό με τον Ματέο Ρέντσι, ο οποίος καθόταν δίπλα του στη Σύνοδο. Δίπλα στον Τσίπρα καθόταν και η πρόεδρος της Λετονίας Ντάλια Γκριμπαουσκαϊτέ, η οποία επίσης συστήθηκε.

Κάπου εκεί «χώθηκε» στο κάδρο και η ιταλίδα αρμόδια για τις εξωτερικές υποθέσεις της ΕΕ Φεντερίκα Μογκερίνι, η οποία απένειμε τα εύσημα στον Νίκο Κοτζιά και την «εποικοδομητική του στάση» στο Συμβούλιο των ΥΠΕΞ για την Ουκρανία. Μάζευε κι ας είναι και ρώγες.

Η σκιά του Γιάνη

Ως γνωστόν, σχεδόν η μισή κυβέρνηση βρίσκεται από το μεσημέρι της Τετάρτης στις Βρυξέλλες. Πληροφορούμαι μάλιστα ότι από χθες το πρωί προστέθηκε στην κυβερνητική αποστολή ακόμη ένα στέλεχος, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Ευκλείδης Τσακαλώτος.

Δεδομένου ότι ο Ευκλείδης ήταν η σκιά του Γιάνη Βαρουφάκη σε όλες τις συναντήσεις – συμπεριλαμβανομένου του ραντεβού με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε – του ευρωπαϊκού τουρ της περασμένης εβδομάδας, δεν θεωρώ καθόλου τυχαία την άφιξή του στις Βρυξέλλες. Εξάλλου, αν και επισήμως στο ΥΠΕΞ, με τομέα ευθύνης βέβαια τις διεθνείς οικονομικές σχέσεις, έχει χρισθεί και αυτός αρμόδιος για τη διαπραγμάτευση.

Παλιές αμαρτίες

Τελικά, οι αμαρτίες των άλλων μπορούν να σε παιδεύουν χωρίς να έχεις καμία ανάμειξη. Εκτός και αν τις θυμηθείς την κατάλληλη στιγμή, οπότε και λαμβάνεις τα μέτρα σου. Κάπως έτσι είναι η ιστορία του Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του λουξεμβούργιου ομολόγου του Χαβιέ Μπετέλ.

Δεν ξέρω πόσοι από εσάς θυμάστε την ιστορία με το παρ’ ολίγον διπλωματικό επεισόδιο που πήγε να προκαλέσει μία ανάρτηση του νυν βουλευτή των ΑΝΕΛ Νίκου Νικολόπουλου στον προσωπικό του λογαριασμό στο twitter.

Ο τότε ανεξάρτητος βουλευτής είχε κάνει μια χυδαία, ομοφοβική ανάρτηση εναντίον του πρωθυπουργού του Μεγάλου Δουκάτου, εξαιτίας των σεξουαλικών του προτιμήσεων.

Οταν σχηματίζονταν η κυβέρνηση, ανάμεσα στις προτάσεις που έκανε για υπουργοποίηση στελεχών του ο Πάνος Καμμένος ήταν και ο Νικολόπουλος. Πρόταση που δεν δέχθηκε καν να συζητήσει τότε ο Αλέξης Τσίπρας, ενθυμούμενος την απαράδεκτη συμπεριφορά του βουλευτή. Γνωρίζοντας προφανώς το παρασκήνιο, το θύμα αυτής της επίθεσης, ο Μπετέλ, πλησίασε τον Αλέξη στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής και τον ευχαρίστησε που δεν υπουργοποίησε τον ομοφοβικό Νικολόπουλο. Φανταστείτε μόνο με τι μούτρα θα τον αντίκριζε ο Τσίπρας αν τελικά είχε υποκύψει στις πιέσεις του Καμμένου.