[Ιστορίες] Και ξαφνικά…

«Είναι εκεί από την πρώτη μέρα, διακριτικός, όλος ενδιαφέρον, καθισμένος στα έδρανα της πολιτικής αγωγής. Ενας ηλικιωμένος κύριος με λευκά μαλλιά […]. Το καθησυχαστικό του βλέμμα αναζητούν οι νεαρές πρώην ιερόδουλες καθώς σηκώνονται για να έρθουν να καταθέσουν στο εδώλιο ή όταν επιστρέφουν κλαίγοντας. […] Πήρε για πρώτη φορά τον λόγο την Πέμπτη 12 Φεβρουαρίου. Και ξαφνικά, σε αυτή την αίθουσα την τόσο βαριά από κυνισμό και χυδαιότητα, εκφράστηκε η αξιοπρέπεια.

Ο Μπερνάρ Λεμέτρ βοηθάει εδώ και 40 χρόνια γυναίκες να ξεφύγουν από την πορνεία. Μιλά ωμά και αυτός, ώστε να αφηγηθεί την πραγματικότητα της ζωής τους. “Το κορμί μιας γυναίκας δεν είναι φτιαγμένο για να διεισδύουν σε αυτό πέντε, δέκα φορές τη μέρα. Δεν είναι αυτό η γυναίκα”. […] Ο Μπερνάρ Λεμέτρ μνημονεύει με υπερηφάνεια τα λόγια του ιδρυτή του κινήματος στο οποίο ανήκει, του Nid: “Αν η πορνεία δεν είναι κατάλληλη γι’ αυτούς που αγαπάμε, δεν είναι κατάλληλη για κανέναν”.

Αυτόν πήγε να βρει η Ζαντ το 2011 προκειμένου να του ζητήσει να τη συνοδεύσει στη νέα ζωή που είχε αποφασίσει να ξεκινήσει. Εκτοτε τη βλέπει κάθε δεκαπέντε μέρες. “Μπαίνουμε στη ζωή τους, ανακαλύπτουμε πως πίσω από αυτές υπάρχει μια οικογένεια, παιδιά, φίλοι. Ο δικός μας ρόλος είναι να γίνουμε ένα πέρασμα” λέει. Το να βγαίνεις από την πορνεία, συνεχίζει ο Μπερνάρ Λεμέτρ, “είναι σαν να βγαίνεις από έναν τάφο. Κανείς δεν φτάνει στην πορνεία έτσι, με τη θέλησή του. Υπάρχουν πάντα προβλήματα. Μετά, πρέπει να μάθει κανείς εκ νέου να ζει με ένα κορμί βεβηλωμένο”.

Στη Ζαντ, όπως και στις άλλες γυναίκες, προσφέρει “την απουσία κάθε κρίσης, τον χρόνο, τη διαθεσιμότητα. Οταν απελευθερώνεται ο λόγος, απελευθερώνεται όλος ο άνθρωπος”. […] Η Ζαντ σηκώνει το χέρι, ο πρόεδρος την καλεί στην έδρα. Ερχεται να καθήσει δίπλα ακριβώς στον ηλικιωμένο, ελαφρώς σκυφτό κύριο που της χαμογελάει. “Για μένα, είναι λίγο σαν ένας φύλακας άγγελος” λέει εκείνη. Η δίκη του Carlton θα είναι λίγο και αυτό χάρη σε αυτούς».

Είναι αποσπάσματα από το κείμενο που ανέβασε χθες η Πασκάλ Ρομπέρ-Ντιάρ, μία από τις δημοσιογράφους της «Μοντ» που παρακολουθούν τη δίκη του Ντομινίκ Στρος-Καν στη Λίλλη για «διακεκριμένη μαστροπεία», στο μπλογκ που διατηρεί στην εφημερίδα. Είναι μεγάλη η συζήτηση για την πορνεία. Είναι και αυτό ένα κομμάτι της.