Περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον το τι θα πουν σήμερα ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με τον αυστριακό καγκελάριο.
Ο Βέρνερ Φάιμαν, ηγέτης του αυστριακού Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος που αποτελεί τον βασικό πυλώνα της συγκυβέρνησης της χώρας, βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση. Από τη μία είναι γνωστή η στενή σχέση της γερμανικής κυβέρνησης με την αυστριακή, από την άλλη όμως έχει να αντιμετωπίσει την πίεση που ασκούν προς την πλευρά του τα μεγαλύτερα εργατικά συνδικάτα της χώρας, τα οποία παραδοσιακά ελέγχονται από το κόμμα του.
Πριν από λίγες μέρες, ο Εριχ Φλόγκαρ, πρόεδρος της Αυστριακής Συνομοσπονδίας Συνδικάτων, ζήτησε αλλαγή της πολιτικής που εφαρμόζεται στην Ελλάδα και στήριξη των ελληνικών θέσεων από την κυβέρνηση της Αυστρίας. Αυτός είναι και ο λόγος που αρκετοί από τον ΣΥΡΙΖΑ περιμένουν καλά μαντάτα από τη συνάντηση.
Βαρουφάκης καλεί Ποτάμι
Και ξάφνου το Σάββατο το βράδυ στο υπουργείο Οικονομικών έτριβαν τα μάτια τους. Ο νέος υπουργός μπήκε μέσα, λίγο πριν από τις εννιά, συνοδευόμενος από τους δύο κοινοβουλευτικούς εκπροσώπους του Ποταμιού, την Αντιγόνη Λυμπεράκη και τον Χάρη Θεοχάρη.
Ο Γιάνης Βαρουφάκης, που είχε φύγει αφήνοντας μια σύσκεψη του οικονομικού επιτελείου, επέστρεψε μαζί τους στο γραφείο του. Κλείστηκαν μέσα και όταν οι ποταμικοί βγήκαν έξω αρκέστηκαν να πουν ότι τους έγινε θεσμική ενημέρωση. Θεοχάρης και Λυμπεράκη άλλωστε έχουν οικονομικό υπόβαθρο. Από ό,τι έμαθα τους είχε πει ότι θέλει να τους ενημερώσει κι έτυχε εκείνη την ώρα να έχει λίγο χρόνο. Δεν έφυγαν βέβαια κατά πολύ σοφότεροι.
Ηταν, από ό,τι κατάλαβα, περισσότερο μια κίνηση θεσμικής αβρότητας προς την αντιπολίτευση. Λέτε αυτό το περιλάλητο – κατά την προεκλογική τουλάχιστον περίοδο – άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ στο Ποτάμι να άρχισε επιτέλους;
Γιατί όχι; Και στα έδρανα της Βουλής, πρέπει να σας πω, καταγράφεται γενικά καλό κλίμα μεταξύ των βουλευτών, ενώ χθες είχαμε και θερμή αγκαλιά μεταξύ του βουλευτή Επικρατείας του ΣΥΡΙΖΑ καθηγητή Κωνσταντίνου Τσουκαλά και του Σταύρου Θεοδωράκη.
Πηγή μου, που ήταν κοντά, μου μεταφέρει ότι ο καθηγητής Κοινωνιολογίας είπε στον επικεφαλής του Ποταμιού «ήθελα να σε πάρω τηλέφωνο». Οι δύο άνδρες βέβαια γνωρίζονται πολλά χρόνια και οι οικογένειές τους διατηρούν φιλικές σχέσεις.
Το ενδιαφέρον όμως των καναλιών και των φωτογράφων κέρδισε χθες το τετ-α-τετ Βαρουφάκη – Θεοδωράκη, με τον δεύτερο να ανεβαίνει – για λίγη ώρα – ακόμη και στα κυβερνητικά έδρανα για μία άμεση ενημέρωση στο τι μέλλει γενέσθαι με τις διαπραγματεύσεις.
Η μάχη της σημαίας
Η γνωστότερη υποστολή σημαίας στην ελληνική ιστορία είναι αυτή της ναζιστικής Γερμανίας που κατέβασαν από τον βράχο της Ακρόπολης το 1941 ο Μανώλης Γλέζος και ο Λάκης Σάντας.
Τις τελευταίες μέρες έχει ξεσπάσει πόλεμος στην Πάτρα για μια σημαία. Αφορμή αποτέλεσε η απόφαση του δημάρχου της πόλης Κώστα Πελετίδη, που πρόσκειται στο ΚΚΕ, να κατεβάσει από το δημαρχείο τη σημαία της Ευρωπαϊκής Eνωσης.
Η απάντηση της δημοτικής Αρχής στις σφοδρές επικρίσεις που δέχτηκε από μερίδα του τοπικού Τύπου και από φιλευρωπαίους παράγοντες της πόλης ήταν πως το συγκεκριμένο σύμβολο είναι μισητό από τον λαό.
Η σύγκρουση μεταφέρθηκε και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τον πρώην βουλευτή της ΔΗΜΑΡ Νίκο Τσούκαλη να τα λέει σε έντονο ύφος με τον εκπρόσωπο Τύπου της κόκκινης δημοτικής Αρχής, τον δημοσιογράφο Στάθη Κεραμιδά. Ο Τσούκαλης χαρακτήρισε την ενέργεια αυτή ως «αδιανόητη» και την εξήγηση της δημοτικής Αρχής ως «εξωφρενική». Μάλιστα, υποστήριξε πως η πράξη αυτή στρέφεται κατά της πλειοψηφίας των Ελλήνων, που έχουν φιλευρωπαϊκή στάση.
Ο Κεραμιδάς, απάντησε γράφοντας ότι η παράταξή του, χωρίς ποτέ να έχει κρύψει την ιδεολογική της ταυτότητα, ψηφίστηκε από το 64% των πολιτών. Επίσης, τόνισε πως δεν αποτελεί συνταγματική υποχρέωση η ύπαρξη της συγκεκριμένης σημαίας «της ντόπιας και ξένης ολιγαρχίας».
Αδικο στα επιχειρήματά του δεν έχει ο κύριος εκπρόσωπος, όμως μήπως υπερβάλλει λίγο στα επαναστατικά γυμνάσια;