[Ιστορίες] Και μετά σιωπή

Οκτώ μήνες προετοίμαζε η Λέγκα του Βορρά αυτό το νομοσχέδιο. Του έδωσε έναν μπερδεμένο τίτλο, όπως πρέπει σε αυτά τα νομοσχέδια: «Αρχές σχεδιασμού του εξοπλισμού για τις θρησκευτικές υπηρεσίες». Και μια επίφαση οικουμενισμού την έχουν ανάγκη τέτοια νομοσχέδια για να ξεπερνούν τον κίνδυνο να χαρακτηριστούν αντισυνταγματικά: αφορά θεωρητικά όλους τους χώρους λατρείας όλων των δογμάτων, και τις εκκλησίες και τις συναγωγές και τους βουδιστικούς ναούς αν χρειαστεί, και τα τεμένη. Αλλά στοχεύει τα τελευταία, αυτό είναι ξεκάθαρο. Κι αν δεν ήταν, το είπε καθαρά ο εισηγητής του, ο Ρομπέρτο Ανέλι: «Καταφέραμε να αποφύγουμε μια καταστροφή, ειδάλλως οι μουσουλμάνοι δεν θα σταματήσουν ποτέ». Οπως και ένας άλλος περιφερειακός σύμβουλος της Λέγκας του Βορρά, ο Φεντερίκο Λένα, κρίνοντας πως η παρουσία των (450.000) μουσουλμάνων στη Λομβαρδία «δεν είναι απαραίτητη».

Με εισηγητές τους ξενόφοβους της Λέγκας και υποστηρικτές τους λαϊκιστές της Φόρτσα Ιτάλια, το νομοσχέδιο υπερψηφίστηκε από το περιφερειακό συμβούλιο της Λομβαρδίας, στη Βόρεια Ιταλία, την προπερασμένη Τρίτη. Με τον τρόπο που είναι γραμμένο, με τους όρους και τις προϋποθέσεις που θέτει, από τη διοργάνωση τοπικών δημοψηφισμάτων και την «εναρμόνιση με το λομβαρδικό τοπίο» μέχρι την κατασκευή χώρων στάθμευσης μεγάλων όσων εκείνα των σουπερμάρκετ, καθιστά «σχεδόν αδύνατη» την κατασκευή τεμενών – και δη των τριών τεμενών που σχεδιάζονταν στο Μιλάνο. Και έτσι, όπως επισήμανε ο Τζιάκοπο Σκάντελα, περιφερειακός σύμβουλος του κεντροαριστερού Δημοκρατικού Κόμματος, «οι μουσουλμάνοι θα συνεχίσουν να προσεύχονται στους δρόμους, στα υπόγεια ή σε πολιτιστικά κέντρα συχνά ρημαγμένα και δύσκολα ελέγξιμα, όπως κάνουν μέχρι τώρα. Το πρόβλημα δεν λύνεται». Κάτι σαν να θυμίζει αυτή η πραγματικότητα.

Αλλά η ιστορία αυτή, των τζαμιών που δεν θα χτιστούν στη Λομβαρδία, δεν τελειώνει εδώ. Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε τέλη Ιανουαρίου και με εξαίρεση τον Τζιάκοπο Σκάντελα, τον κεντροαριστερό πρώην δήμαρχο του Μπέργκαμο Ρομπέρτο Μπρούνι, που μίλησε για ένα ισλαμόφοβο μέτρο, και πεντέξι ανθρώπους ακόμη που διαμαρτυρήθηκαν, έγινε δεκτό με την απόλυτη απάθεια. Σε εθνικό επίπεδο, κανένας πολιτικός ηγέτης δεν το σχολίασε. «Καν ο Ματέο Ρέντσι», σχολίαζε χθες ο γαλλικός Τύπος, «ο οποίος δεν διστάζει συνήθως να καταθέτει την άποψή του στα σόσιαλ μίντια». Εδώ τελειώνει η ιστορία.