[Στιγμές] Καταργώντας τα Χριστούγεννα

Είναι επίσημο. Στη Σιέρα Λεόνε απαγορεύθηκαν τα Χριστούγεννα. Και η Πρωτοχρονιά. Ή, καλύτερα, απαγορεύθηκαν οι εορτασμοί για τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά. Ο καθένας σπίτι του μπορεί να κάνει ό,τι θέλει. Απαγορεύονται όμως οι συγκεντρώσεις, τα πάρτι και οι συνευρέσεις. Για να επιβληθεί μάλιστα η απαγόρευση, στρατιωτικές δυνάμεις θα αναπτυχθούν στους δρόμους των μεγάλων πόλεων ώστε να ελεγχθεί με αυτόν τον τρόπο η εξάπλωση του ιού Εμπολα.

Η δυτικοαφρικανική αυτή χώρα έχει το υψηλότερο ποσοστό κρουσμάτων στην πρόσφατη επιδημία και για τον λόγο αυτόν αποφασίστηκε ότι οι κάτοικοι θα πρέπει να προβούν σε ιδιωτικούς εορτασμούς – χωρίς μάλιστα πολλά φιλιά και αγκαλιές. Το Ισλάμ μπορεί να είναι η κυρίαρχη θρησκεία στη Σιέρα Λεόνε, όμως τουλάχιστον το 1/4 των έξι εκατομμυρίων κατοίκων είναι χριστιανοί. Τα μπαρ και τα κλαμπ που ήταν γεμάτα αυτές τις ημέρες στην πρωτεύουσα Φρίταουν, αλλά και αλλού, έχουν ήδη κλείσει για άγνωστο χρονικό διάστημα και οι δημόσιες συγκεντρώσεις έχουν τεθεί εκτός νόμου.

Μέχρι στιγμής έχουν αναφερθεί στη χώρα περίπου 8.000 κρούσματα και 1.768 θάνατοι. Ο πρόεδρος Κορόμα πάντως προέτρεψε τους ηγέτες των φυλών να σταματήσουν τις παραδοσιακές πρακτικές τις οποίες χρησιμοποιούν ελπίζοντας ότι θα σταματήσουν την επιδημία και συνέστησε στους πάντες που θα γιορτάσουν την Πρωτοχρονιά να το κάνουν «περιορισμένα στο σπίτι τους».

Εννέα μήνες μετά το ξέσπασμα της επιδημίας η Δυτική Αφρική μετρά περισσότερους από 6.500 νεκρούς από τον Εμπολα. Τα παιδιά έχουν πληγεί σκληρά. Περισσότερα από 4.000 παιδιά στη Σιέρα Λεόνε, στη Γουινέα και στη Λιβερία – χώρες που μόλις είχαν αρχίσει να αναδιοργανώνονται έπειτα από αιματηρούς εμφύλιους πολέμους – έχουν χάσει και τους δύο γονείς τους και πολλά περισσότερα έχουν χάσει αδέλφια, φίλους και συγγενείς. Τα σχολεία δεν άνοιξαν φέτος λόγω του ιού και όλα τα σχολικά κτίρια έχουν μετατραπεί σε κέντρα απομόνωσης για τους ασθενείς. Ετσι η UNICEF κατέφυγε σε μια καινοφανή πρακτική προκειμένου να μην καταργηθεί η εκπαίδευση για τα 5 εκατ. παιδιά στις τρεις αυτές χώρες που την έχουν μεγάλη ανάγκη: στο ραδιόφωνο.

Οι υπηρεσίες βοήθειας μοιράζουν ραδιοφωνικές συσκευές στον πληθυσμό και πολλά προγράμματα απευθύνονται στα παιδιά μιλώντας τους άμεσα και προσφέροντας ένα είδος μαθημάτων που μπορεί να γίνει από μακριά. Στο τέλος του προγράμματος οι δάσκαλοι θέτουν ερωτήματα και δίνουν τον χρόνο στο παιδί που είναι σπίτι του να απαντήσει. Η εκπρόσωπος της UNICEF Σάγιο Αόκι κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για μια χαμένη γενιά στη Δυτική Αφρική. «Πρέπει να θυμόμαστε» λέει «ότι σε αυτές τις χώρες οι απλές χαρές της ζωής – οι αγκαλιές και τα φιλιά – έχουν κοπεί. Γιατί μπορεί να σημάνουν θάνατο…».