[Στίγμα] Μεγάλη η χάρη (του)

Δεν τους καταλαβαίνω μερικούς μερικούς. Ολο γκρίνια είναι. Γκρίνια και μιζέρια. Πέφτεις πάνω σε βουλευτή της ΝΔ – από αυτούς τους αγνώστους που κυκλοφορούν εξ αυτού του λόγου «απροβλημάτιστοι» (χα!) στο Κολωνάκι ή πίνουν καφέ στου PIT τώρα που έκλεισε το JK – και σε παίρνει από τα «μούτρα»: «Που δεν βλέπουμε τον Πρωθυπουργό», «που θέλουμε να του μεταφέρουμε την αγωνία της βάσης (ποιας βάσης, υπάρχει ακόμη;) και δεν μπορούμε», «που τηλεφωνείς στο Μαξίμου, ζητάς ραντεβού και σου λένε δείτε τον κύριο Μπούρα» – τέτοια.

Και πότε όλα αυτά; Οταν τους διαψεύδουν τα ίδια τα γεγονότα: χθες, για παράδειγμα, ο πρόεδρος Αντώνης τούς έκανε τη χάρη να πιει καφέ μαζί τους στο καφενείο της Βουλής, λίγο μετά την ορκωμοσία. Μιλάω για χάρη, διότι κάλλιστα θα μπορούσε να πάει στο γραφείο να συσκεφθεί – με τα γνωστά, ιδιαιτέρως θετικά θα τα χαρακτηρίσω, όπως όλοι  γνωρίζουμε, αποτελέσματα – με τον «απαραίτητο» κύριο Χρύσανθο, τον «αλύγιστο».  

Εμεινε εκεί, ήπιε τον καφέ μαζί τους και στο παρά ένα ήταν να τους πει και το… φλιτζάνι  για τα μελλούμενα, αλλά τον έχυσε τον καφέ και πήγε στράφι το… κατακάθι, το οποίο  «καταγράφει» και τα σχετικά μηνύματα αρμοδιότητος της συμπαθούς τάξης των  «καφετζούδων».

Μη με ρωτήσει κανείς τι έλεγε στους βουλευτές, δεν έχει την παραμικρή σημασία. Διότι σιγά να μη γνωρίζει και εκείνος τι τέξεται η επιούσα – όπως θα έγραφαν και παλιά οι δημοσιογράφοι που ομιλούσαν και έγραφαν ελληνικά. Και όχι greeklish!

Αντι-Αμφίπολη
δεν έχουμε (ακόμη)

Οι βουλευτές δεν τον ρώτησαν, τους ενδιέφεραν άλλα – για παράδειγμα ο Δάνης Τζαμτζής και η κόρη του φίλου μου εκ Σερρών Θανάση Αραμπατζή, Φωτεινή, για το πώς θα γίνει να αποζημιωθούν οι αγρότες  από την 1η του νέου χρόνου (να προλάβουμε και τις εκλογές) -, ρώτησα όμως εγώ για λογαριασμό τους «τι γίνεται με τα ευρήματα του ναυαγίου των Αντικυθήρων».  

Ενημερώνω λοιπόν ότι «τίποτε δεν γίνεται με το ναυάγιο των Αντικυθήρων»: τα ευρήματα ΔΕΝ είναι τέτοια που να δικαιολογούν τον πανικό που έχει δημιουργήσει πανελλαδικά και διεθνώς η Αμφίπολη. Και δεν είναι τέτοια που να επιβάλλουν τη μετάβαση του προέδρου Αντώνη «επιτόπου» – όπως έγινε με την αιφνιδιαστική μετάβασή του στην Αμφίπολη αυγουστιάτικα.

Οι προκαταρκτικές έρευνες στα Αντικύθηρα είναι ίσως ενθαρρυντικές αλλά όχι τέτοιες που να τεκμηριώνουν κάτι σοβαρό και εξαιρετικό, επί του παρόντος. Εντάξει;

Κάντε την υποδοχή με εμένα

Συνεχίζοντας επί του πολιτιστικού – αρχαιολογικού ρεπορτάζ που είναι και η αδυναμία μου λόγω της «πετριάς» που είχα φάει μικρός και ήθελα να γίνω και εγώ μια… Περιστέρη του καιρού μου, πληροφορώ κάθε ενδιαφερόμενο ότι «ψήνω» τον πατριώτη μου υπουργό Πολιτισμού Κώστα Τασούλα (τον οποίο προσφάτως οι αναγνώστες της «La Stampa» απήλαυσαν σε ολοσέλιδη συνέντευξη περί Αμφίπολης και άλλων τινών, παρακαλώ), προκειμένου να με συμπεριλάβει στην επιτροπή υποδοχής της κυρίας Τζορτζ Κλούνι, η οποία φθάνει στη χώρα μας την προσεχή εβδομάδα – ως «ακτιβίστρια» υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα.

Ενημερώνω ωσαύτως την κυρία Αμάλ Αλαμουντίν ότι ακόμη δεν έχει κλείσει το θέμα μου – βρίσκομαι σε διαπραγμάτευση, αλλά αυτό σε τίποτε δεν πρέπει να την αποτρέψει να πραγματοποιήσει την επίσκεψη!

Κατά τα λοιπά, θα δει τον πρόεδρο Αντώνη – αυτόν ντε που δεν μπορούν να δουν οι βουλευτές του…

Ανταλλακτική αρχαιολογία

Ολοκληρώνω με μια είδηση, στον ίδιο πάντοτε χώρο του πολιτιστικού – αρχαιολογικού ρεπορτάζ, η οποία αφορά τη χθεσινή ολιγόωρη επίσκεψη στην Ελλάδα του προέδρου της Βουλγαρίας, κυρίου Ρόσεν Πλεβνέλιεφ. Ο εν λόγω κύριος πήγε κατευθείαν Θεσσαλονίκη, στο Βυζαντινό Μουσείο της πόλης, όπου φυλάσσονται τα οστά του αυτοκράτορα της Βουλγαρίας Σαμουήλ.

Αυτός ο Σαμουήλ, μεγάλη «μούρη» του 10ου αιώνα μ.Χ., είχε καταλάβει όλα τα Βαλκάνια και σχεδόν τη μισή Ελλάδα, αλλά  τον Αύγουστο του 1014 τον τσάκισαν οι Βυζαντινοί στη Μάχη του Κλειδίου και δύο μήνες μετά, στις 6 Οκτωβρίου, του ήρθε «ντουβρουτζάς» (δεν θα εξηγήσω τι είναι αυτό – υπάρχουν και εγκυκλοπαίδειες) και οι δικοί του σου λένε  «πού να τον κουβαλάμε τώρα στη Σόφια, ας τον χώσουμε κάπου εδώ κοντά».

Το «εδώ» έτυχε τώρα να ανήκει στην εκλογική περιφέρεια του Γιώργου Λιάνη, τη Φλώρινα, πράγμα το οποίο αγνοούσαν παντελώς οι σύντροφοι και συναγωνιστές του αυτοκράτορα – ήταν το νησάκι του Αγίου Αχιλλείου στις Πρέσπες.

Καμιά 990 χρόνια μετά, και ενώ εξελίσσονταν οι συναυλίες του Λιάνη στις Πρέσπες, σε μια ανασκαφή βρήκαν ό,τι είχε απομείνει από τον Σαμουήλ. Ο δε αρχαιολόγος που τα βρήκε, και διευκρινίζω ότι ΔΕΝ ήταν ο Λιάνης, μετέφερε τα οστά στη Θεσσαλονίκη. Χθες που έκλειναν 1.000 χρόνια από τότε που μας άφησε χρόνους ο παλίκαρος, ο βούλγαρος πρόεδρος είπε να του εναποθέσει ένα στεφάνι. Καλό;

Αλλά όχι τόσο. Διότι έπεσε πάνω στον Τασούλα ο οποίος ήταν επί της υποδοχής στη Θεσσαλονίκη: ο δικός μου βρήκε την ευκαιρία να του θυμίσει ότι οι συμπατριώτες τού Σαμουήλ και του ίδιου του Πλεβνέλιεφ κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν άφησαν τίποτε «στας Σέρρας» όπως θα έλεγε και ο φίλος Θανάσης (Αραμπατζής). Μέχρι τα πόμολα των εκκλησιών σήκωσαν, και πως αν θέλουν ντε και καλά τα οστά του μακαρίτη μέχρι και να το συζητήσουμε μπορούμε. Στη βάση της ανταλλαγής φυσικά.  

Μπορώ να βεβαιώσω ότι το θέμα θα έχει και συνέχεια…

Ας αρχίσουν οι χοροί

Σε εκκλησίες είμαι, να ευχηθώ και εγώ από την πλευρά μου «βίον ανθόσπαρτον και καλή ευτεκνία» στον άγνωστό μου επί προσωπικού, αλλά συμπατριώτη μου εκ Πρεβέζης βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Κώστα Μπάρκα που ήρθε εις γάμου κοινωνία με την εκλεκτή της καρδιάς του η οποία είναι «κάτω από το αυλάκι».

Σημειώνω το γεγονός αυτό διότι, παρ’ όλα αυτά, το γλέντι ήταν με κλαρίνα – γνήσιο ηπειρώτικο. Και ομολογώ ότι με εξέπληξε ο πρόεδρος Αλέξης: χόρεψε μπροστά «συρτό στα τρία», χωρίς τα γνωστά κομψεπίκομψα «ξέρετε, δεν χορεύω» ή «με συγχωρείτε, δεν ξέρω αυτούς τους χορούς». Το αγόρι μπορώ να πω ότι χόρεψε επαρκώς, με το χέρι ψηλά, όπως κάθε Ηπειρώτης ξέρει να κάνει. Πάντως, προσωπικά θα τον «μετρήσω» αφού τον δω να χορεύει και τσάμικο «δικό μας», ηπειρώτικο, αργό, σοβαρό, σκληρό όπως ο τόπος. Τώρα δεν λέω τίποτε, άλλο. Διότι «συρτό στα τρία» χορεύει ο καθένας και η καθεμία…

Τα καγκέλια

Αντιθέτως θα αναφερθώ  στη Ραχήλ «βρήκα κάγκελα, αφήστε με τα να τα πηδήσω» Μακρή, η οποία χορεύει στο ταψί τον πρόεδρο του κόμματος «Π. Καμμένος και Σία Ανεξάρτητοι Ελληνες», Πάνο. Δυο πράγματα περιμένουμε σήμερα: το ένα είναι να την διαγράψει. Το άλλο να του κάνει μήνυση αυτή. Δακρύζω ήδη…