Θέλω να δω τον Πάπα

Μια χαρά το σηκώνει το δούλεμα ο Τσίπρας αλλά κι αυτός ο αργεντίνος Πάπας πρέπει να είναι μέγας πλακατζής. «Είναι αδιανόητο να σώζονται οι τράπεζες και όχι οι άνθρωποι» είπε στον ριζοσπάστη μουσαφίρη του κι από τ’ άλλο μου τ’ αυτί απαγόρευσε διά ροπάλου στους Αφρικανούς τη χρήση προφυλακτικού για το αυξάνεσθε και πληθύνεσθε, ρε γαμώτο. Μετά τη σταυροφορία υπέρ του AIDS, ελπίζω να αποκηρύξει τα αντιβιοτικά και τη σουλφαμιδόσκονη ούτως ώστε να γεμίσουμε όλοι Εμπολα που, όσο να πεις, μεταδίδεται και από πιο άνετη στάση. Και τι είμαι εγώ για να πλακωθώ στις χειραψίες; Καμιά Μαύρη; Του λοιπού, η όποια δοσοληψία μας (μέσα κι αυτή που φαντάζεσαι) θα γίνεται αποκλειστικά διά νευμάτων ή διά της επικλήσεως του Αγίου Πνεύματος. Κουτσουλάει πολύ το αναθεματισμένο και μού ‘χει κάνει ένα μπαλκόνι χάλια.  

Σκουπίζω και διαβάζω από εκεί που δεν πιάνει μελάνι ότι η Τράπεζα του Βατικανού κρατιέται καλά κι ότι πυρετωδώς αναδιοργανώνεται για να ρεφάρει τη χασούρα των τελευταίων ετών και  να μην την τσακώνουν κάθε λίγο και λιγάκι να κλέπτει οπώρας. Και τι δεν είχε αυτή η ιερά φρουτιέρα! Χρηματοπιστωτικά σκάνδαλα, πάγωμα 2.000 λογαριασμών, εικονικές πτωχεύσεις, ράβδους χρυσού σε μπεν μαρί, έξι δισ. ευρώ από καταθέσεις καταληστευμένων πελατών που τώρα τρώνε τα μακαρόνια τους χωρίς τυρί, μπίζνες με το παγκάρι, μπαγιάτικη όστια, έναν Νούντσιο που πιάστηκε στα ελβετικά σύνορα με 20 εκατομμύρια ευρώ κάτω από το φούξια αντερί του, συν έναν «Τραπεζίτη του Θεού» και ομοτράπεζο της Μαφίας, ο οποίος βρέθηκε κρεμασμένος κάτω από μια γέφυρα του Λονδίνου. Η χαρά του Στουρνάρα και του Χαρδούβελη, εάν με εννοείς. Αμα πλυθώ και ξεπλυθώ και δεν βγει ο Χριστός αλλά η μούρη μου πάνω στην ιερά σινδόνη, να μη με λένε Ρούλα αλλά Βίβια Περπέτουα η Καρχηδονία.

Πολύ ευχαρίστως να τους συναναστραφώ όλους αυτούς αλλά ούτε να σου περάσει απ’ το μυαλό ότι θα κάνω τον σταυρό μου και με τα πέντε δάχτυλα. Πρώτα απ’ όλα μπορεί να βγάλω κάνα μάτι κι έπειτα περιορίζεται δραματικά το οπτικό μου πεδίο και δεν θα βλέπω πού μου πάν’ τα τέσσερα. Από το να εξετάζω σπλάγχνα και να βαράω με το γκογκ άδειο βαρέλι, χίλιες φορές καλύτερα να το ρίξω στη χειρομαντεία. Μοιάζει με φάσκελο, όμως δεν είναι. Είναι ο «Μεγάλος Μηχανισμός» της εξουσίας ηλίθιε. Οπως τον έγραψε ο Σαίξπηρ στους δυο Ριχάρδους, στους επτά Ερρίκους και στον έναν Ιωάννη και όπως τον αποκρυπτογράφησε ο Γιαν Κοτ, ο φτωχούλης της  Βαρσοβίας και τακτικός θαμώνας των κρατητηρίων, τότε, που λειτουργούσε ακόμη η μεγάλη χώρα των σοβιέτ. Ακου Τσίπρα να μαθαίνεις, μη σ’ τα λέω δυο φορές. Ο Εδουάρδος Δ’ εκθρόνισε τον Ερρίκο Στ’, ο γιος του Εδουάρδος Ε’ δολοφονήθηκε από τον Ριχάρδο κι ο Ριχάρδος δολοφονήθηκε από έναν άλλο Ριχάρδο. Στην αναμπουμπούλα απάνω ο κόμης Ρίβερς,  ο λόρδος Γκρέι και ο σερ Τόμας Βόγκαν εκτελέστηκαν όλοι με διαταγή του Ριχάρδου πριν από τη στέψη του. Συμπληρωματικά ο δούκας του Μπάκιγχαμ, έμπιστος του Ριχάρδου και δεξί του χέρι στον αγώνα για την εξουσία, αποκεφαλίστηκε με διαταγή του Ριχάρδου λίγο μετά τη στέψη του τελευταίου, κι εσύ θαρρείς ότι θα τη γλιτώσεις απ’ τον Λαφαζάνη; Προ ή μετά την αρχιερατική λειτουργία στο Ουέστμινστερ, δεν έχει απολύτως καμία σημασία. Απαξ και ανέβεις έστω ένα σκαλοπατάκι του «Μεγάλου Μηχανισμού», δεν σε σώζει ούτε ο ποντίφιξ.