[Ιστορίες] Τελειότητα

«Η κόρη μου γεννήθηκε μία εβδομάδα πριν εισβάλει ο Χίτλερ, και το γάλα μου κόπηκε. Ηταν το σοκ. Ημασταν Εβραίοι. Τον σύζυγό μου τον συνέλαβαν τη Νύχτα των Κρυστάλλων. Οι Αρχές ήθελαν να φύγω από το διαμέρισμά μου. Πήγα στο αρχηγείο των SS και τους τα είπα έξω από τα δόντια. Ισως ήταν ανόητο αλλά η επίθεση είναι η καλύτερη άμυνα.
Ο σύζυγός μου ήταν στο Νταχάου και έπρεπε κάπως να τον βγάλω από εκεί. Το αφεντικό του ήταν πρώην Ναζί, αλλά ήταν καλός άνθρωπος, μας αγαπούσε. Τον ρώτησα τι να κάνω και μου είπε: “Πήγαινε στην Γκεστάπο”. Οι γονείς μου δεν ήθελαν αλλά τους είπα: “Δεν τον φοβάμαι τον Διάβολο! Αν είναι να βοηθήσει, θα το κάνω”. Τηλεφώνησα κι έκλεισα ραντεβού. Συνάντησα έναν μεσήλικο άνδρα και αρχίσαμε να μιλάμε. Επειτα από μισή ώρα, έπρεπε να φύγει αλλά μου είπε: “Υπόσχομαι να βγάλω τον άνδρα σου, σε τρεις εβδομάδες, αλλά θέλω κάτι από σένα. Θέλω να με επισκέπτεσαι δυο φορές την εβδομάδα. Μου αρέσει να σου μιλάω”. Ημουν προετοιμασμένη για όλα. Αλλά ήθελε πράγματι μόνο να μιλάμε. Και έπειτα από τρεις εβδομάδες, ο άνδρας μου γύρισε σπίτι. Ηρθαμε στην Αγγλία πρόσφυγες χωρίς χρήματα, ξεκινήσαμε από το μηδέν, με ένα παιδί ενός έτους. Οταν ήμουν 52, βρήκαν έναν όγκο στο στήθος μου. Εκείνες τις εποχές δεν έκαναν βιοψία: αν υπήρχε όγκος, αφαιρούνταν όλος ο μαστός. “Σε πειράζει να έχεις μια γυναίκα με μόνο έναν μαστό;” ρώτησα τον σύζυγό μου. “Θα σε πείραζε αν έχανα ένα πόδι;”. “Οχι βέβαια!”. “Ορίστε λοιπόν”. Μιλούσαμε για όλα, γι’ αυτό και ζήσαμε μαζί 52 ευτυχισμένα χρόνια. Το στήθος μου ήταν ερωτογενές. Ο σύζυγός μου κι εγώ είχαμε μια πολύ καλή σεξουαλική σχέση, πέρα από τη φιλία μας. Τίποτα δεν άλλαξε μετά τη μαστεκτομή – η σεξουαλική ζωή μας δεν άλλαξε μέχρι που έκανε επέμβαση για τον προστάτη του. Θεωρώ ότι είμαι τυχερή: 52 χρόνια, πόσοι άνθρωποι έχουν αυτή την τύχη; Οχι πολλοί. Πάντως ποτέ δεν θα εμφανιζόμουν τόπλες, ούτως ή άλλως, ποτέ, ούτε καν νεότερη. Μην ξεχνάτε, γεννήθηκα το 1912».

Είναι 101 χρόνων. Μία από τις 100 ανώνυμες γυναίκες που επέτρεψαν στη βρετανίδα φωτογράφο Λόρα Ντόντσουορθ να φωτογραφίσει το στήθος τους φτιάχνοντας ένα κολάζ από γυναικεία στήθη, κάθε μεγέθους και σχήματος και ηλικίας και ομορφιάς, που σε κάνει να συνειδητοποιείς πόσο σπάνιες είναι αυτές οι εικόνες σε έναν κόσμο ιλουστρασιόν «τελειότητας».