[Προβολείς] Εκλεκτικές συγγένειες

Ηταν η ημέρα που έπρεπε οπωσδήποτε να παρακολουθήσω τον επαναληπτικό του ΠΑΣΟΚ στο Ζάππειο, αλλιώς τι σόι κοινωνικός άνθρωπος θα ήμουν. Επιπροσθέτως, έπρεπε να δω πώς τα πάει η χώρα στο Μουντομπάσκετ, τι παίζει στο Παρίσι με την τρόικα, στις πόσες τεφροδόχους έχει φτάσει μέχρι στιγμής η προεδρολογία. Να αποκρυσταλλώσω άποψη για το νυφικό της Αντζελίνα Τζολί, για τη λίμπιντο του Ολάντ και το ντεκολτέ της βουλευτίνας. Τι θα πει ο Σημίτης, πώς θα τους ρουμπώσει ο Βενιζέλος, πώς θα τους αντέξει ο δήμαρχος Καμίνης δεύτερη φορά μέσα σε τρεις ημέρες. Πού είδα τον Λαλιώτη και το ξέχασα, πού είδα τον Πετσάλνικο και δεν μπορώ να το ξεχάσω. Πώς τη βγάζουν εκεί πάνω στη Royal Bank of Scotland και τι φρονεί επ’ αυτού η Mαίρη Στιούαρτ.

Οπως κάνω κάθε που τα βρίσκω μπαστούνια, έριξα τα χαρτιά και μου σκάει ξανά το κορόιδο της τράπουλας. Μπούστο πάνω – μπούστο κάτω. Ποιος πήγε και μου ‘κοψε τα πόδια χωρίς να το πάρω πρέφα; Και τι είναι αυτά τα αρθρωτά τριχίδια που βγαίνουν ένθεν κακείθεν από τα πλευρά μου; «Ξυπνώντας ένα πρωί ο Γκρέγκορ Σάμσα, έπειτα από έναν ταραγμένο ύπνο, βρέθηκε στο κρεβάτι του μεταμορφωμένος σ’ ένα τεράστιο έντομο». Αϊ στο καλό σου, βρε Γκρέγκορ, προς στιγμήν σε πέρασα για μένα.