Σαβιόλα, ένα χαμένο στοίχημα;

Μεταγραφή αεροδρομίου ζητούν (μέχρι και απαιτούν) κάθε καλοκαίρι οι φίλοι του Ολυμπιακού και η διοικούσα Αρχή δεν τους χαλάει το χατίρι. Αλλωστε αυτές (οι ηχηρές αλλά συχνά και λαοπλάνες) μεταγραφές είναι που προσελκύουν στις περισσότερες των περιπτώσεων τα έξτρα έσοδα από τα εισιτήρια διαρκείας και τις πωλήσεις της φανέλας με το ξακουστό επίθετο. Ο Αργεντινός Χαβιέρ Σαβιόλα ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Αποκτήθηκε το περασμένο καλοκαίρι μετά βαΐων και κλάδων, αν και η αντίστροφη πορεία στην καριέρα του είχε ήδη αρχίσει. Τόσο ο Ολυμπιακός όσο και ο διεθνής επιθετικός πίστεψαν στην αναγέννησή του και μίλησαν γι’ αυτήν με τρόπο ευπειθή. Στην πράξη όμως αποδείχθηκε μια επιλογή υψηλού κόστους (1,9 εκατ. ευρώ) και όχι αντίστοιχης προσφοράς. Κάποιες εκλάμψεις του αδιαμφισβήτητου ταλέντου του δεν ήταν αρκετές για να δικαιολογήσουν την επιλογή αυτής της μεταγραφικής κίνησης. Το δε ξεπέταγμα του Μήτρογλου την έκανε να μοιάζει με επώδυνη αστοχία. Και πλέον το παιχνίδι δύσκολα γυρίζει.

Χρειάζεται θέληση, απαιτείται εγωισμός. Ομως ο Σαβιόλα ουδέποτε στην καριέρα του έπεισε ότι καίγεται να κάνει τη μεγάλη ανατροπή. Πάντοτε ένιωθε άνετα μέσα στα μεγάλα συμβόλαιά του δίχως να γκρινιάζει όταν δεν ήταν βασικός. Στηριζόταν στις εξάρσεις του οι οποίες έκαναν τον κόσμο να ξεγελιέται: «Ρε, λες να πήρε μπροστά και να τα σαρώσει όλα;». Μέχρι να πέσει στην επόμενη μακρά περίοδο ησυχίας και εκ νέου να λογίζεται ως παίκτης – ασανσέρ.

Στα 32 του δεν είναι μεγάλος, αλλά κάποιες φορές μοιάζει περισσότερο κορεσμένος από σαραντάρη. Ο Μίτσελ το βλέπει και δεν σκοπεύει να του δώσει χρόνο που δεν τον δικαιούται. Ο Σαβιόλα θα συνεχίσει ως καλός και σωστός επαγγελματίας να προπονείται και να αγωνίζεται όποτε τού ζητείται. Δεν θα σκάσει κιόλας. Δεν είναι αυτός που θα έχει δώσει τα (περίπου) 4 εκατ. ευρώ σε δύο χρόνια.