Σύμφωνα με το κοινοβουλευτικό ρεπορτάζ οι εκπρόσωποι του ΠαΣοΚ είχαν μια ιδέα για τους πρώην σχολικούς φύλακες: να αναγνωριστούν ως συντάξιμα επιπλέον πέντε έτη υπηρεσίας, ώστε αρκετοί από όσους απολύθηκαν να πάρουν νωρίτερα τη σύνταξή τους. Μπορεί να πει κανείς ότι είναι μια εξαίρετη πρωτοβουλία, στα πλαίσια της «στροφής προς την κοινωνία» που θέλει να εμφανίσει το ένα από τα δύο κυβερνητικά κόμματα – εκλογές στον ορίζοντα γαρ. Αλλά στην ουσία – με όλη τη συμπάθεια σε μια κατηγορία εργαζομένων που εξοβελίστηκε κατ’ εφαρμογήν του Μνημονίου – δεν είναι παρά μια άσκηση παλαιοκομματισμού.
Οι εμπνευστές της ιδέας την προβάλλουν ως λύση που αποπνέει κοινωνική ευαισθησία: κάποιοι άνθρωποι αφού δεν πληρώνονται ως εργαζόμενοι να πληρώνονται ως συνταξιούχοι. Είναι λύση όμως να μετακινούνται απρόβλεπτα βάρη από τον κρατικό προϋπολογισμό στο ασφαλιστικό σύστημα; Πού θα βρίσκεται κάθε φορά το επιπλέον κονδύλι για να καλύπτονται ισοβίως συντάξεις για τη διαμόρφωση των οποίων περιλαμβάνεται και μια περίοδος στην οποία δεν καταβλήθηκαν ασφαλιστικές εισφορές; Αυτό είναι επιστροφή στις πρακτικές που τίναξαν στον αέρα το ασφαλιστικό σύστημα.
Ευλόγως οι σχολικοί φύλακες και οποιαδήποτε άλλη ομάδα εργαζόμενων διεκδικούν να βρεθεί λύση στο πρόβλημά τους. Αλλά αυτό που προτείνει το ΠαΣοΚ δεν είναι λύση. Είναι η ένταξη ακόμη μιας περίπτωσης στο σύστημα αδράνειας που αντιστέκεται σε οτιδήποτε τείνει να μεταβάλει την κατάσταση των πραγμάτων στον δημόσιο τομέα. Σήμερα είναι οι σχολικοί φύλακες, η άμεση πρόσβαση των οποίων σε πρόωρη σύνταξη κατασκευάζεται σε ένα λεπτό με μια τροπολογία ολίγων γραμμών. Χθες ήταν όσοι επιβάρυναν τον κρατικό προϋπολογισμό από φορείς που έκλεισαν γιατί δεν ήταν απαραίτητοι και μετεφέρθησαν σε άλλους ώστε να επιβαρύνουν εξίσου το κράτος – όπως π.χ. οι δημοτικοί αστυνομικοί. Αύριο θα είναι το σύνολο των δημοσίων υπάλληλων για τους οποίους θα ψηφιστεί νόμος που θα ορίζει ότι μπορεί να αξιολογηθούν ως ακατάλληλοι, αλλά δεν θα είναι δυνατόν να χάνουν τη δουλειά τους εξ αυτού του λόγου – και αυτή η ρύθμιση την υπογραφή του ΠαΣοΚ έχει στην ούγια… Κατηγορούν τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά κάνουν το ίδιο.
Συμπέρασμα; Η έννοια της μεταρρύθμισης στο Δημόσιο έκανε μια βόλτα και επιστρέφει στο σημείο από το οποίο ξεκίνησε: στο μηδέν. Ετσι όμως εκσυγχρονισμός του Δημοσίου δεν θα υπάρξει ποτέ. Γιατί όπως έλεγε ο Αϊνστάιν: «Τα προβλήματα δεν μπορούν αντιμετωπιστούν στο επίπεδο σκέψης που τα δημιούργησε».