[Διαστάσεις] Με κάθε κόστος

Σύμφωνα με το αστυνομικό ρεπορτάζ, όταν το περασμένο Σάββατο ο 27ος ειδικός ανακριτής ρώτησε τον νοσηλευόμενο Νίκο Μαζιώτη ποιο είναι το επάγγελμά του, εκείνος απάντησε «επαναστάτης». Επειδή είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι εκείνη τη στιγμή ο Μαζιώτης έκανε χιούμορ, το συμπέρασμα στο οποίο οφείλει να καταλήξει είναι πως πράγματι πιστεύει ότι αυτή είναι η δουλειά του και ότι από αυτήν την δουλειά βιοπορίζεται. Τον ίδιο ισχυρισμό, εξάλλου, επανέλαβε και χθες. Αν όμως μιλάει σοβαρά, τότε ανακύπτει ένα πρόβλημα ηθικής φύσεως: πώς είναι δυνατόν να συνδέει κανείς την επανάσταση με τον βιοπορισμό; Πώς γίνεται να συσχετίζει κάτι ανώτερο, όπως είναι ο αγώνας για έναν καλύτερο κόσμο, με την προσωπική διασφάλιση τροφής και στέγης;

Ακριβώς αυτό είναι ένα από τα βασικά προβλήματα της τρομοκρατίας: το έλλειμμα ηθικής, το οποίο απογυμνώνει το υποτιθέμενο ανώτερο αξιακό σύστημα των τρομοκρατών μεταφέροντας τη συζήτηση από το πεδίο της ιδεολογίας στο πεδίο της διαστροφής. Με άλλα λόγια, η αδιαφορία της λεγόμενης νέας γενιάς τρομοκρατών να κερδίσει την μάχη στο ηθικό πεδίο αποκαλύπτει τον ακραίο κυνισμό της. Ενα δείγμα αυτού του ακραίου κυνισμού έδωσε ο ίδιος ο Μαζιώτης πυροβολώντας οκτώ φορές εναντίον των αστυνομικών προκειμένου να αποφύγει τη σύλληψη κι ενώ στο πεδίο της μάχης κυκλοφορούσαν δεκάδες πολίτες. Με αυτές τις οκτώ σφαίρες ο Μαζιώτης απέδειξε ότι δεν έχει κανένα πρόβλημα να ανταλλάξει την ελευθερία του με μερικές ανθρώπινες ζωές, ακόμη κι αν αυτές ανήκαν στο λούμπεν προλεταριάτο. Αυτές οι οκτώ σφαίρες έθαψαν στην πραγματικότητα και το τελευταίο κομματάκι της όποιας ηθικής νομιμοποίησης θεωρεί ότι έχει η δράση του.

Χθες ο Νίκος Μαζιώτης δήλωσε στον ανακριτή του ότι τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα «δεν απολογούνται» αλλά «παλεύουν για την ανατροπή του συστήματος εκμετάλλευσης». Θα μπορούσε επίσης να δηλώσει ότι τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα παλεύουν για την ήττα της Δύσης, την προαγωγή του εθελοντισμού ή την εξαφάνιση των ανεμοστρόβιλων – μικρή σημασία έχει. Σημασία έχει ότι η ελληνική κοινωνία δεν πρέπει μόνο να γυρίσει την πλάτη της σε αυτό το θλιβερό φαινόμενο αλλά και να αντιταχθεί με την ίδια θέρμη που αντιτάσσεται, για παράδειγμα, στην ισραηλινή επέμβαση στη Γάζα, όπως αποδεικνύεται και από την οργισμένη ανακοίνωση του συνδικαλιστικού οργάνου των καθηγητών μέσης εκπαίδευσης.

Ξέρω, οι συμψηφισμοί δεν επιτρέπονται. Αλλά υπάρχει κάτι που συνδέει τα υποψήφια θύματα του Μαζιώτη με τα θύματα της Γάζας. Κι αυτό δεν είναι άλλο από το γεγονός ότι θα έχαναν ή χάνουν τη ζωή τους επειδή οι δολοφόνοι τους θέλουν να προστατεύσουν τη δική τους. Με κάθε κόστος και χωρίς κανένα ηθικό έρμα.