[Προβολείς] Πόσο έχεις μεγαλώσει

Ευτυχώς ξεπαιδίσαμε κι έτσι δεν έχουμε να πανηγυρίζουμε για μια «επιτυχία» που ξεκινάει με σκληρό διάβασμα και καταλήγει με μπουνιές κατά καθηγητών. Κι όμως, τα παιδιά του λαού που δεν έχουν άλλη διέξοδο πλην των συφοριασμένων ελληνικών πανεπιστημίων θα έπρεπε να έχουν κι αυτά το δικαίωμα σε μια minimum έστω επαφή με τη χαρά της μαθητείας. Αυτή θα τα προφύλασσε, ίσως, από τη μονοκαλλιέργεια του ανιστόρητου θυμού και την αντικοινωνική συμπεριφορά. Απορώ τι παίζει μέσα στα σπίτια τους. Μπαινοβγαίνω συχνά και βλέπω. Πιο πολλά τα σαμπουάν και τα κοντίσιονερ από τα βιβλία, τα λόγια και το πάρε-δώσε. Η συναισθηματική νοημοσύνη η οποία υποτίθεται ότι προέρχεται από τη μητέρα έχει πέσει στο επίπεδο της αμοιβάδας και η κοινωνικοποίηση που υποτίθεται ότι προέρχεται από τον πατέρα έχει τελειώσει στα συχαρίκια στο μαιευτήριο. Και μετά, και μετά; Πόσο έχεις μεγαλώσει, μπέμπα, μπέμπα, και κάνεις πια και μιζ αν πλι. Κι εσύ τι έκανες; Δεν ρώτησες – δεν έμαθες πόσο πάει το μαλλί; Δεν το λέω εγώ, το είπε τον Δεκέμβριο του 2008 ο Λεωνίδας Κύρκος: «Τους κατηγορώ στο όνομα της ιστορίας του εργατικού κινήματος, τους ΑΠΑΓΟΡΕΥΩ να επικαλούνται το όνομα της Αριστεράς. Τους καλώ, αν έχουν κουκούτσι μυαλό και αίσθημα ευθύνης, να εγκαταλείψουν τις άθλιες μεθόδους τους και να εξαφανιστούν από τη δημόσια ζωή». Αυτά.