[ΑΝΑΛΥΣΗ] Το επιθυμητό και το εφικτό

Ανάμεσα στο επιθυμητό και το εφικτό να συμβεί, η απόσταση πολλές φορές είναι τεράστια. Μπορεί ο Κοέλιο να λέει πως όταν θέλεις κάτι πάρα πολύ όλες οι δυνάμεις του Σύμπαντος συνηγορούν στο να το πετύχεις, καλό είναι όμως να θυμόμαστε πως η φράση περιλαμβάνεται στο μυθιστόρημα «Ο Αλχημιστής». Και στην οικονομία, σε καιρούς τρόικας, οι αλχημείες δεν μετράνε.

Τα πράγματα είναι απλά. Η κυβέρνηση πράγματι επιθυμεί να μην επεκταθεί η έκτακτη εισφορά πέραν του 2014 («δεν είναι στις προθέσεις της κυβέρνησης η επέκταση της έκτακτης εισφοράς» ανακοίνωσε χθες το υπουργείο Οικονομικών). Θα ήταν το ιδανικό σενάριο. Βολεύει πολιτικά σε μία δύσκολη συγκυρία και δεν σηκώνει συζήτηση για το αν η κυβέρνηση θέλει να προχωρήσει σε μειώσεις φόρων. Το δεύτερο χειρότερο σενάριο θα ήταν να μείνει και για του χρόνου αλλά μειωμένη κατά 50%.

Μετά το τσουνάμι των 24 δισ. ευρώ φόρων που επιβλήθηκαν από το 2009 μέχρι σήμερα, τα αλλεπάλληλα μαχαίρια σε μισθούς και συντάξεις, με τις εκλογές στον κοντινό ή τον μακρύτερο ορίζοντα και με το αποτέλεσμα της ευρωκάλπης νωπό, είναι σαφές ότι πρέπει να δοθεί στην πράξη το μήνυμα ότι έρχονται καλύτερες μέρες όχι με οράματα αλλά με περισσότερα λεφτά στην τσέπη για τον κόσμο και μείωση της ανεργίας.

Εδώ τελειώνει η περιγραφή του επιθυμητού από όλους. Λιγότεροι φόροι.

Στο μέτωπο του εφικτού η σφήνα των αποφάσεων του Συμβουλίου της Επικρατείας για τους ενστόλους είναι σαφές ότι αλλάζει τους κανόνες του δημοσιονομικού παιχνιδιού. Αν η κυβέρνηση αποφασίσει να πληρώσει όλα τα λεφτά – και μαζεύονται κοντά στα 800 εκατ. ευρώ -, από κάπου θα πρέπει να βρει. Και 800 εκατ. ευρώ δεν βρίσκονται στον δρόμο.

Υπάρχουν βέβαια και άλλες επιλογές: να μην τα δώσει (έχει ήδη ανακοινωθεί πως η κυβέρνηση θα σεβαστεί τις δικαστικές αποφάσεις), να ερμηνεύσει την απόφαση κατά το δοκούν και να δώσει λιγότερα, να δώσει όλα τα «χρωστούμενα» κατά τους δικαστές αλλά σε πολλές πολλές δόσεις, να κάνει ένα νέο νόμο που θα επιστρέφει τις αυξήσεις αποδοχών στους ενστόλους αλλά ψαλιδισμένες ώστε να χωράνε στα δημοσιονομικά περιθώρια.

Μέχρι να ξεκαθαρίσει τι θα κάνει, με την τρύπα που ανοίγουν οι δικαστικές αποφάσεις στον προϋπολογισμό, καλό είναι να θυμόμαστε ακόμα ένα: η κυβέρνηση έχει ήδη δεσμευθεί απέναντι στην τρόικα πως αν χρειαστεί θα επεκτείνει την έκτακτη εισφορά έως το 2016. Για να μην την επεκτείνει, δεν θα πρέπει να χρειαστεί. Αν ο προϋπολογισμός αρχίσει να μπάζει επικίνδυνα, δεν υπάρχει βεβαιότερο.

ΥΓ: «Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να μάθεις. Μέσα από τη δράση» («Ο Αλχημιστής», σελ. 198). Και επί του παρόντος, η δράση στο υπουργείο Οικονομικών αναζητείται.