[Μικροπολιτικός] Βενιζέλος μαινόμενος κατά Ιωάννη Δατσέρη
Μια ιστορία, μια φωτογραφία και χίλιες λέξεις... που δεν χρειάζεται να σας τις γράψω. Ο Γιάννης Δατσέρης (όρθιος δεξιά) μαζί με τον Ανδρέα Λοβέρδο και την Τόνια Αντωνίου – που ανήκαν τότε στο στενό προσωπικό επιτελείο του Βαγγέλη Βενιζέλου – παρακολουθούν στην τηλεόραση τα αποτελέσματα των εσωκομματικών εκλογών του ΠαΣοΚ στις οποίες επικράτησε ο Γιώργος Παπανδρέου
Ως γνωστόν, οι πιο καλές φιλίες της πολιτικής πάνε στην Κόλαση. Ομοτράπεζος, εμψυχωτής, εξηγητής και φαν του Βαγγέλη Βενιζέλου ήταν επί χρόνια ο Γιάννης Δατσέρης. Ενα είδος αρσενικής Αλ Σάλεχ με μουστάκι και πτυχίο Ιατρικής – άντε και με προϊστορία στο ΠαΣοΚ. Ο Δατσέρης είχε πάντα τις απόψεις του – έστω κι αν έβλεπε τα πράγματα με λίγο λοξή ματιά. Δεν του έλειψε όμως ποτέ η αυτοπεποίθηση ότι καταλαβαίνει πολιτική. Μόνο που πρόσφατα άρχισε να έχει άποψη ότι ένας πρέπει να είναι ο ηγέτης της Ελιάς – αφήνοντας μάλιστα να εννοηθεί ότι ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ίσως να μην μπορεί να ηγηθεί επειδή είναι πολύ απασχολημένος με την επιχείρηση σωτηρίας της χώρας. Η αντίδραση ήταν αναμενόμενη. Μιλώντας στο Συντονιστικό της Ελιάς, ο Βενιζέλος αντιμετώπισε αφ’ υψηλού τον Δατσέρη. «Δεν ήμουνα εκεί. Βάραγαν στον αέρα» είπε ο πρόεδρος του ΠαΣοΚ παραφράζοντας με το γνωστό ταλέντο του στον σαρκασμό το «Απόπειρα εναντίον μου με μαχαίρι. Δεν ήμουν εκεί, χτύπαγε τον αέρα. Τον συγχωρώ» του Διονύση Σαββόπουλου. Πρόσθεσε μάλιστα – με τη γνωστή βενιζελική έμφαση – ότι δεν αξιολογούν μόνον οι άλλοι, αλλά και ο ίδιος.
Η γλώσσα κόκαλα δεν έχει, μα κόκαλα τσακίζει. Για να μην πω ότι αν ο Δατσέρης βάρεσε στον αέρα, ο Βενιζέλος βάρεσε στο ψαχνό.